tag:blogger.com,1999:blog-71728098384483357972011-11-11T02:08:15.045-08:00lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.comBlogger791100tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-37657882575288663172011-11-11T02:01:00.000-08:002011-11-11T02:08:15.086-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><div class="post-header"> </div> <span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁)<br /><br />သူတို႔ အေခၚေတာ့ ကာျပင္ညီစာေပါ့၊အနီေရာင္ေဆးရည္ေတြ ခႏၵာကိုယ္အႏွံ႔စီး၀င္ေနတယ္။ဒရင္းဘတ္ ေပၚမွာသက္ေတာင့္သက္သာေနရတယ္ဆိုေပမယ့္<br />ေဆးတစ္ပုလင္းလံုးကုန္သြြားေအာင္ ျငိမ္သက္ေနရတာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အိပ္မက္ရွည္တစ္ခု(дленный сон)မက္ေနရသလိုပါဘဲ။ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာ<br />ေနာက္ထပ္ ဒရင္းဘတ္ေလးတစ္ခုရွိတယ္။အဲ့ဒီဒရင္းဘတ္ေလးေပၚကို ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးေတြမေရာက္မိေအာင္ထိန္းေနရတာ ပင္ပန္းလွပါတယ္။ဒီလိုနဲ႔လွပတဲ့ သူမရဲ႕<br />မ်က္၀န္းနက္နက္ေလးေတြကို ေရွာင္ဖယ္ယင္း သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ ဆံုဆည္းခဲ့ၾကတယ္....<br /><br />(၂)<br /><br />ဒီေန႕တင္းနစ္ရိုက္ရတာခါတိုင္းေန႔ေတြထက္ လန္းဆန္းတက္ၾကြေနမိတယ္။ျမင္ရခဲတဲ့ သူမရဲ႕အျပံဳးေလးေတြေအာက္မွာ တစ္ခါတစ္ခါ ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲက<br />ေရာ့ကဒ္နဲ႕ တင္းနစ္ေဘာလံုးေလးမထိခ်င္ေတာ့။<br />`ၾကည့္လည္းေငးဦး´<br />အန္ဒေရ႕ (Андрей)ကလွမ္းစသည္။ကၽြန္ေတာ္ျပံဳးမိသည္။<br />`မတတ္ႏိုင္ဘူး သူငယ္ခ်င္းေရ ဒီေန႔ငါ့အတြက္လွပတဲ့ေန႔ေလးတစ္ေန႔ဘဲ၊မင္းငါ့ကိုႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး´<br />ကၽြန္ေတာ့္ေျပာေတာ့ အန္ဒေရ႕က ရယ္ယင္း<br />`အဲ့ဒီေရာဂါက တီဘီေရာဂါထက္ဆိုးလိမ့္မယ္...´<br /><br />`က်မလည္းကစားခ်င္လို႔ရမလား၊ပညာသင္မလို႕...´<br />ရုရွားလိုေျပာတာျဖစ္ေပမယ့္ ရွင္းရွင္းေလးနဲ႔နားေထာင္လို႕ေကာင္းသည္။<br />`ရပါတယ္´<br />တင္းနစ္ေဘာလံုးေလး ဟိုဘက္ဒီဘက္ေျပးလႊားေနသလို ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြလည္း ေျပးလႊားခုန္ေပါက္ေနေလရဲ႕။တစ္ခါတစ္ခါသူမရွံဳးသြားတဲ့အခါ<br />ရွက္ျပံဳးေလးနဲ႔တုန္႔ျပန္တတ္တယ္။<br /><br />`ေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္ဗ်ာ၊ကၽြန္ေတာ္ နာမည္ လြမ္းသုခပါ။လြယ္လြယ္ကူကူ လြမ္းလို႔ေခၚႏိုင္ပါတယ္ဗ်ာ´<br /><br />`ကၽြန္မနာမည္ကေတာ့ ဂၽြန္ေနးပါ ခက္ယင္ ဂူးရာ လို႕ေခၚႏိုင္ပါတယ္...၊ကၽြန္မလည္းေတြ႕ရတာ အရမ္း၀မ္းသာပါတယ္ရွင္´<br />ဒီလိုနဲ႔ တစ္ဦးရဲ႕အသိမွာ တစ္ဦး ကမၼည္းထိုးခဲ့ၾကတယ္။<br /><br /><br />(၃)<br /><br />ေဆာင္းအကုန္ေႏြဦးေရာက္ျပီဆိုသည္ႏွင့္သစ္ပင္တို႔သည္အစိမ္းေရာင္ရြက္သစ္မ်ားျဖင့္ေ၀ဆာေနေတာ့သည္။<br />အခ်ိဳ႕ အပင္တို႔သည္ အျဖဴေရာင္ အမွဳန္ေလးမ်ားအားေျမျပင္ေပၚသို႔ခါခ်ေနသည္။အစပိုင္း၌ေလအေ၀့တြင္ပါလာေသာ<br />ထိုအမွဳန္ေလးမ်ားသည္ကၽြန္ေတာ္အား မ်ားစြာအေႏွာက္အယွက္ေပးေလသည္။<br />`ဂူးရာ ၊ကၽြန္ေတာ္ကို ပု (пук)ေတြကေတာ္ေတာ္ေႏွာက္ယွက္တယ္ဗ်ာ။´<br />`ကၽြန္မတို႔ဆီမွာအဲ့ဒါကို ေႏြႏွင္းမွဳန္ (летный снег)လို႕ေခၚတယ္ ၾကည့္ပါလား ႏွင္းေတြေ၀ေနသလိုဘဲ ´<br />သူမေျပာမွကၽြန္ေတာ္သတိျပဳမိသည္။အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေႏြႏွင္းမွဳန္ေတြၾကားမွာေနတတ္လာသည္။<br />`လြမ္း...ရွင္ကဒီမွာ အလုပ္လုပ္တာလား၊ပညာသင္ေနတာလား။´<br />`ကၽြန္ေတာ္ ပညာသင္ေနတာပါ၊ ေမာ္စကိုတကၠသိုလ္ ရူပေဗဒ ပထမႏွစ္ပါ ´<br />`ရွင့္အမ်ိဳးသမီးကေရာ ဒီမွာဘဲလား´<br />`လုပ္ျပီဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေထာင္မျပဳရေသးပါဘူး ဂူးရာ´<br /><br />`ေဟာေတာ့ ကၽြန္မကမသိပါဘူး...လြမ္းရဲ႕လက္မွာစြပ္ထားတဲ့လက္စြပ္ကိုျမင္မိလို႕ပါ။´<br />`ဒီလက္စြပ္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေပးထားတာပါ လြမ္းဒီလက္စြပ္ေလးကို ျမတ္ႏိုးတယ္ ေရႊမဟုတ္ေပမယ့္ ဒီလက္စြပ္ေလး၀တ္ထားယင္<br />လြမ္းဘ၀ဘယ္လိုၾကမ္းခဲ့လဲ ...လြမ္းဘယ္ကလာလဲ ဆိုတာ အျမဲ အမွတ္ရေစတယ္´<br /><br />`ျဖစ္တတ္ပါတယ္ရွင္...ဘ၀ဆိုတာအခက္အခဲေတြရွိမွ ၊ၾကမ္းတမ္းမူ႕ေတြရွိမွ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာ...အရည္အခ်င္းရွိတဲ့သူ က ဘယ္ေနရာေရာက္<br />ေရာက္။ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဳးဘဲ ၾကံဳၾကံဳ အျမဲတမ္းေအာင္ျမင္ေနမွာပါ´<br />ဘယ္သူနဲ႕မွမတူေသာသူမ ရဲ႕အားေပးစကားေလးက ရင္ထဲ ကိုစူးနစ္ေစသည္။<br /><br />(၄)<br /><br />`လြမ္း ...မင္းေရာဂါအေျခအေနသက္သာရဲ႕လား´<br />`ဟုတ္ကဲ့ သက္သာပါတယ္ခင္ဗ်´<br />`ေဆးေတြက ေတာ့နည္းနည္းျပင္းတယ္၊အစပိုင္းေတာ့ မင္း ေခါင္းမူးတာတို႕ ၊အားနည္းတာတို႔ျဖစ္လိမ့္မယ္<br />ေနာက္ပိုင္း ပံုမွန္ျပန္ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္´<br />`ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကို ဂရုစိုက္တဲ့အတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ...ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာဘယ္ႏွစ္လ ေလာက္ၾကာမယ္ဆိုတာ သိပါရေစ´<br />`အဲ့ဒါ အတိအက်ေတာ့ေျပာလို႕မရဘူးကြ ...မင္းရဲ႕ေရာဂါအေျခအေနတိုးတက္မူ႕ေပၚမွာမူတည္ပါတယ္။အနည္းဆံုးေတာ့မင္းဒီမွာ<br />ေျခာက္လေလာက္ေနရလိမ့္မယ္...။´<br />ေန႔တိုင္း မနက္(၁၀)နာရီဆို ဆရာ၀န္မ်ားကသက္ဆိုင္ရာ လူနာေတြရဲ႕အေျခအေနကိုလိုက္လံစစ္ေဆးရတယ္။ခုလည္း ဆရာ၀န္လာစစ္ေဆးတုန္း<br />ကၽြန္ေတာ္သိလိုသည့္အေၾကာင္းအရာမ်ားအားေမးျမန္းမိသည္...။အနည္းဆံုးေျခာက္လေလာက္ၾကာမယ္ဆိုယင္ေတာ့ ဒီေဆးရုံၾကီးမွာ ပ်င္းေနေအာင္<br />ေတာ့ေနရေပဦးမည္...၊ကၽြန္ေတာ့္ မွာ စိတ္ဓာတ္က်တာတို႕ အားငယ္တာတို႕ေတာ့မရွိပါဘူး ။ဒါေပမယ့္ အထီးက်န္ဆန္တဲ့ဘ၀ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္<br />မုန္းတယ္...။ဘယ္ကေနဘယ္လိုရလာမွန္းမသိတဲ့ ဒီတီဘီေရာဂါ ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ရုရွားႏိုင္ငံ ရဲ႕တီဘီအထူးကုေဆးရုံၾကီးေပၚကို ေရာက္ရွိခဲ့ျခင္းပါ။<br />ကၽြန္ေတာ္ဆိုတာက ရုရွားသို႔ပညာသင္ေစလႊတ္ျခင္းခံရတဲ့ ျမန္မာအရာရွိငယ္တစ္ေယာက္ပါ...။စစ္သားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမယ့္ နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ အလြမ္း<br />အေဆြးဒာဓာတ္ခံေကာင္းတယ္လိုေျပာလို႕ရပါတယ္...။<br /><br /><br />(၅)<br /><br /><br />`ကဲ သူငယ္ခ်င္းတို႕ ထေတာ့ ဟိုမွာ နံနက္စာက ငါတို႕ ကိုေစာင့္ေနျပီ´<br />`ငါကႏိုးေနပါျပီ ေစာေသးလို႕ လွဲေနတာ ...ဟိုေကာင္ ဂ်ိမာ ကိုသာရေအာင္ႏိုးေပေတာ့´<br />အန္ဒေရ႕ က ဂ်ိမာအားေမးဆတ္ျပယင္း လွမ္းေျပာသည္။<br />`ေဟာ...ဂ်ိမာႏိုးလာျပီ ၊ေကာင္းေသာနံနက္ခင္းပါဂ်ိမာ ၊ခဏေန နံနက္စာသြားစားဖို႔ထေတာ့ ´<br />`၀ါး...ေကာင္းေသာနံနက္ခင္းပါ သူငယ္ခ်င္တို႕ ´<br />အိပ္ေရးမ၀ေသးေသာ ပံုစံျဖင့္ အားလံုးကို ႏွဳတ္ဆတ္ယင္း အားယူ၍ထလိုက္သည္။<br />ကၽြန္ေတာ္ ေနေသာအခန္းေလးက (၃)ေယာက္ခန္း။ႏိုင္ငံျခားသားဆိုလို႕ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ဘဲ ပါတယ္။အစပိုင္းေတာ့<br />ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့အခက္အခဲ ရွိသည္ ေနာက္ေတာ့ ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြရွိေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္ ေနသားတစ္က်ျဖစ္လာ<br />သည္။နံနက္စာအတြက္ စားေသာက္ခန္းသို႔ သြားယင္း လမ္း၌ ေတြ႔ဆံုေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားအား ႏွဳတ္ဆတ္ျဖစ္သည္။ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆီမွာတစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးေတြ႕ဆံု<br />ၾကသည့္အခါ အမ်ားအားျဖင့္အျပံဳးျဖင့္သာႏွဳတ္ခြန္းဆက္ေလ့ရွိသည္ ။ရုရွားႏိုင္ငံ၌ ေကာင္းေသာနံနက္ခင္းပါ ၊ေကာင္းေသာ ညေနခင္းပါခင္ဗ်ာ စသျဖင့္ႏွဳတ္ဆတ္ၾကသည္။<br /><br />(၆)<br /><br />`ေကာင္းေသာညေနခင္းပါ လြမ္း´<br />`ေကာင္းေသာညေနခင္းပါဂူးရာ...လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာတာလား ´<br />`ဟုတ္တယ္လြမ္းရ ေလေကာင္းေလသန္႔ေလးဘာေလးရူွရေအာင္ေလ ...လြမ္းေရာလမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာတာလား<br />အေတာ္ဘဲ စကားေျပာေဖာ္ရတာေပါ့´<br />`ဟုတ္တယ္အခန္းထဲ မွာ ေနရတာထက္စာယင္ ပတ္၀န္းက်င္အေျပာင္းအလဲေလးျဖစ္တာေပါ့´<br />`လြမ္းရဲ႕ က်မ္းမာေရးအေျခအေနေရာ တိုးတက္မူ႕ ရွိရဲ႕လား´<br />`အယင္က ထက္စာယင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးတိုးတက္မူ႕ ရွိပါတယ္ ...အယင္က ဆို လမ္းလည္းေကာင္းေကာင္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ဘူး<br />တင္းနစ္လည္း အၾကာၾကီးမရိုက္ႏိုင္ဘူး၊ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ခုရက္ပိုင္းတြင္း ကၽြန္ေတာ္ ေသာက္တဲ့ေဆးထဲ မွာအသစ္တစ္လံုးတိုးလာတယ္ဗ်၊<br />အဲ့ဒီေဆးေသာက္မိယင္ ႏွလံုးကို ေတာ္ေတာ္ေလးထိတယ္ဗ်...။´<br />`ဟုတ္လား...ဒါဆို ဆရာ၀န္ကို ခ်က္ခ်င္းေျပာေလ...လြမ္းနဲ႔မတည့္လို႕ျဖစ္လိမ့္မယ္၊ဘယ္လိုေဆးမ်ိဳးပါလိမ့္ ပန္းေရာင္ေလးလား´<br />စိုးရိမ္မူ႔ျဖင့္ အေလာတၾကီးေမးလာေသာဂူးရာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ခ်င္ေနမိသည္...၊<br />`ခုကၽြန္ေတာ္နဲ႕အတူရွိေနတယ္ ´<br />`လြမ္းက မေသာက္ဘူးလား ျပပါဦး ဘယ္မွာလဲ ´<br />ဂူးရာ ရဲ႕ မ်က္၀န္းနက္နက္ေလးေတြကိုရင္ခုန္စြာ ကၽြန္ေတာ္ စိုက္ၾကည့္ယင္း နူးညံ့စြာေျပာေနမိသည္။<br />`ကၽြန္ေတာ္ေဘးမွာေလ ဂူးရာ ...အဲ့ဒီေဆးေလးက ေ၀းေ၀းမွာ ရွိမေနပါဘူး´<br />ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းထဲ မွအရိပ္ေလးတစ္ခုအား သူမရွာလို႕ေတြသြားသည္။<br />`ကိုယ္က လြမ္းကို လူရိုးေလးလို႕ထင္ေနတာ´<br />`ျဖစ္တတ္ပါတယ္ ဂူးရာ ၊ကမာၻဦးတုန္းကလည္း ဧ၀ က အာဒံကို လူရိုးေလးလို႕ ထင္ခဲ့တာဘဲေလ´<br />`အဟင္းဟင္း´<br />ရွက္တဲ့အခါ ေျခလွမ္းျမန္ျမန္လွမ္းတတ္ေသာဂူးရာ ၏ရယ္သံလႊင္လႊင္ေလးက ရင္ကိုေအးျမေစသည္။<br /><br /><br /><br />(၇)<br /><br /><br />`အဲ့ဒီသီခ်င္းေလးရဲ႕အဓိပၼါယ္က အခ်စ္ေတြက မ်က္၀န္းေတြကို တံခါးေပါက္အျဖစ္ဖန္ဆင္းေပးခဲ့ျပီး ရင္ခုန္ျခင္းေတြကို ႏူးည့ံစြာနဲ႔ ၀င္ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္တဲ။့ငါရိွဳက္လိုက္တဲ့ ၀င္သက္တိုင္းမင္းရဲ႕<br />ရနံ႔ေလးေတြပါေနတယ္တဲ့၊ဒါေတာင္မွ မင္းကမသိေသးဘူး၊ငါလိုခ်င္တဲ့အခ်စ္ေတြကိုျမန္ျမန္ေပးပါတဲ့ေလ´<br />သီခ်င္းေလးက ျမဴးၾကြေနသည္ ၊သံစဥ္ႏွင့္ ထပ္တူ လွပစြာ ကေနေသာ ဂူးရာ ၏လွဳပ္ရွားမူ႕တိုင္းသည္ ကၽြန္ေတာ္ အားအသက္ရူွမွားေစသည္။တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ကေနယင္းစြဲစြဲ ညိဳ႕ညိဳ႕<br />ၾကည့္လိုက္ေသာအၾကည့္တစ္ခ်က္သည္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို ပရမ္းပတာျဖစ္ေစသည္။<br />`ဂူးရာ မင္းကတဲ့ အခါ အရမ္းလွတယ္ အရမ္းၾကည့္လို႕ေကာင္းတယ္ ´<br />`ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ လြမ္း ...ရွင္လည္းကေလ ...လာပါ အတူတူကမယ္´<br />သူမဖုန္းထဲမွ သီခ်င္းအသံကို အနည္းငယ္ခ်ဲ့လိုက္ယင္း ကၽြန္ေတာ္အား အတူကရန္ လွမ္းေခၚသည္ ။<br />`ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မကတတ္ဘူး ဂူးရာ´<br />`ၾကိဳးစားၾကည့္ေလ ေနာက္ေတာ့ ကတတ္သြားလိမ့္မယ္´<br />ကၽြန္ေတာ္လည္းရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖင့္ သူမနဲ့အတူတြဲကေနမိသည္ .....၊ကၽြန္ေတာ္အတြက္ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ျဖစ္ေပမယ့္ ေပ်ာ္စရာေကာင္း<br />တာေတာ့ေသခ်ာသည္။<br />`ဒီသီခ်င္းေလးကို ကိုယ္အရမ္းၾကိဳက္တယ္ ဂူးရာ ၊စာသားေလးေတြက နူးညံ့တယ္ ´<br />`ရွင္နားေထာင္ခ်င္ယင္ ကၽြန္မေပးမယ္ေလ ...ရွင့္ အမ္ပီသရီး ထဲ ထည့္ျပီးနားေထာင္ေပါ့ ´<br />ကိုယ္မင္းကို သတိရတိုင္းနားေထာင္ျဖစ္မွာပါ<br />ကၽြန္ေတာ္ တိုးတိုးေလး အနားကပ္ေျပာယင္း တဒုန္းဒုန္းတဒိုင္းဒိုင္းနဲ႔ခုန္ေနေသာရင္ကို အျပစ္တင္ေနမိသည္။<br />`ဂူးရာ မနက္ျဖန္ နံနက္စာစားျပီးယင္ မင္းကိုယ္နဲ့ ဒီနားက ေစ်းဆိုင္ေလးကို ခဏလိုက္ႏိုင္မလားကိုယ္မင္းအကူအညီနည္းနည္းလိုလို႕ ´<br />`လိုက္ႏုိင္ပါတယ္ ရွင္ဘာ၀ယ္စရာရွိလို႔လဲ´<br />ကၽြန္ေတာ္ ျပံဳးယင္း<br />`ေနာက္ေတာ့ ကိုယ္ေျပာမယ္ေလေနာ္´<br />`ေကာင္းပါျပီရွင္´<br /><br />(၈)<br /><br /><br />`ဂူးရာ မင္းအခုဘယ္မွာလဲ ´<br />`လြမ္း ခဏေလးေနာ္ ကၽြန္မအ၀တ္လဲ လိုက္ဥိးမယ္ ေနာက္၁၀မိနစ္ေနယင္ ကၽြန္မ ဆင္းလာခဲ့မယ္ ရွင္ေအာက္ကဘဲေစာင့္ေနေနာ္´<br />`ေကာင္းျပီ ကိုယ္ေစာင့္ေနမယ္ဂူးရာ ´<br />ကၽြန္ေတာ္ ဖုန္းေလးကို ပိတ္ယင္းေအာက္ထပ္သို႕ဆင္းလာခဲ့သည္ ။<br />ဒီေန႕ က ရံုးပိတ္ရက္ဆိုေတာ့ ေဆးရံုမွာ လူေတြရွင္းေနသည္။အိမ္ျပန္တဲ့လူေတြလည္းျပန္ၾကသည္ ကၽြန္ေတာ္ နဲ့ဂူးရာက မိသားစုနဲ႕ အေ၀းမွာေနေနရသူခ်င္းမို႔<br />ပို၍သံေယာဇဥ္တြယ္မိသည္ ။<br />`အဟဲ နည္းနည္းၾကာသြားတယ္ အလွျပင္ေနတာနဲ႔´<br />ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြသူမထံမွမခြာခ်င္ေလာက္ေအာင္ သူမထံတြင္ အလွတရားတို႕ ေပါင္းစုေနေလရဲ႕။<br />`ဂူးရာ ဒီေန႔ က ကိုယ့္အတြက္ လွပတဲ့ေန႔ေလးတစ္ေန႔ ဘဲ၊ျပီးေတာ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ့အတူေလွ်ာက္လည္တာ ဒါပထမအၾကိမ္ဘဲ<br />ကိုယ္တစ္ခါမွ ဒီလို မသြားဖူးဘူး´<br />`လြမ္း...ရွင့္မွာ ပထမအၾကိမ္ေတြေတာ္ေတာ္ မ်ားမယ္နဲ႔တူတယ္ေနာ္ ၊ကၽြန္မနဲ႔တြဲ က တာလည္း ပထမအၾကိမ္ဘဲ ဆို၊´<br />`ဟုတ္တယ္ ဂူးရာ ကိုယ့္မွာ ေနာက္ထပ္ပထမ အၾကိမ္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိေသးတယ္ ၊သိခ်င္ယင္ကိုယ္ေျပာမယ္ေလ<br />ကိုယ့္ ကိုမင္းလက္ေလးခဏေပးပါလား´<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပံဳး၍ၾကည့္ယင္းလက္လွမ္းေပးသည္ ၊ကၽြန္ေတာ္ သူမလက္ေလးအားျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးျဖင့္ငံု႕နမ္းယင္းေျပာလိုက္သည္...၊<br />`အဲ့ဒါလည္း ပထမအၾကိမ္ဘဲ ဂူးရာ ´<br />`က်န္တာေတာ့ မသိဘူး ရွင္ေတာ္ေတာ္လည္တာေတာ့သိတယ္´သူမေက်နပ္စြာျပံဳးယင္းကၽြန္ေတာ့္အားလွမ္းေျပာသည္။<br />ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေျပာ ဖို႔ စကားလံုးေတြေပ်ာက္ဆံုးေနသည္ ။အတိုင္းမသိခုန္ေနေသာရင္ခုန္သံကို သူမၾကားသြားျပီလား။ထိန္းခ်ဳပ္ရတာမ်ားလာ<br />ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မထိန္းခ်ဳပ္ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးသားကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလိုက္ေတာ့မည္ ။<br />`ဂူးရာ ကိုယ္တုိ႕ ဘယ္သြားၾကယင္ေကာင္းမလဲ´<br />`ေဟာေတာ့ လြမ္းရွင္လုပ္ျပီ.....ရွင္က ဖိတ္ေခၚတဲ့သူေလ ´<br />လွလွပပ မ်က္ေစာင္းေလးတစ္ခုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ျပံဳးမိသည္။<br />`ဆာေကာညီကီ ပန္းျခံကို အရင္သြားၾကမယ္ျပီးယင္ ရုပ္ရွင္ သြားၾကည့္ၾကမယ္ ...အိုေက´<br />`အင္းေကာင္းတယ္ ရုပ္ရွင္မၾကည့္တာလည္းၾကာျပီသြားၾကတာေပါ့´<br /><br />(၉)<br /><br />ရံုးပိတ္ရက္ျဖစ္၍ပန္းျခံထဲတြင္ လူစည္ကားေနသည္ ။<br />`ဂူးရာ ...ဒီပန္းျခံထဲ မွာကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိတယ္ ၊ကိုယ္ မင္းနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးမယ္´<br />`အမ္ ...ရွင့္သူငယ္ခ်င္း ဘယ္သူပါလိမ့္ ၊သူက ပန္းျခံထဲမွာ ေစာင့္ေနတာလား´<br />`ဟုတ္တယ္သူက ပန္းျခံထဲမွာ ေနတာ ေတြ႔လားဟိုမွာ´<br />ကၽြန္ေတာ္ ပန္းျခံထဲ မွ လီနင္ရုပ္ထုၾကီးအားေမးဆတ္ ျပ လိုက္သည္။<br />`လုပ္ျပီ ရွင္ကေတာ့´<br />`ဟုတ္တယ္ဂူးရာ ကၽြန္ေတာ္ခံစားခ်က္ေတြကို သူသိတယ္ သူနားလည္တယ္...<br />ကိုယ္ သူ႕ကိုေမးျပမယ္ ၾကည့္ေန´<br />`ေကာင္းေသာနံနက္ခင္းပါလီနင္ ၊ကၽြန္ေတာ္ ့အေတြးထဲမွာေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ေႏွာက္ယွက္ေနတယ္ဗ်ာ...၊<br />ညဘက္ဆိုလည္းသူ႔အေၾကာင္းေတြးျပီးအိပ္လို႔မေပ်ာ္ဘူးျဖစ္ေနတယ္...၊အဲ့ဒီေကာင္မေလးကဘယ္သူျဖစ္မလဲ ဆိုတာကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာျပပါလား´<br /><br />`သူကဘာေျပာလဲ´<br />ကၽြန္ေတာ္ မေျဖဘဲ အဓိပၸါယ္ပါပါ ျပံဳးမိသည္။<br />`လာဂူးရာ ...ေရပန္းေတြရွိတဲ့ဆီသြားရေအာင္´<br />ကၽြန္ေတာ္ သူမလက္ေလးအားဆြဲျပီးေရပန္းေတြရွိရာသို႔လွမ္းလာမိသည္။<br />`ဂူးရာ မင္းဆီမွာ အေၾကြေစ့ရွိလား ၁ရူဘယ္ေလ ´<br />ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ကပ္ထဲမွ အေၾကြေစ႕ေလးအားထုတ္ယင္းလွမ္းေမးလိုက္သည္ ။<br />`ရွိတယ္ေလ...လြမ္းဘာလုပ္မလို႔လည္း´<br />ကိုယ္နဲ႕ဂူးရာ အေၾကြေစ့ခ်င္းလဲမယ္ျပီးယင္ ဟိုးမွာေတြလားေရကန္အလယ္ကေရပန္းဆီကို ပစ္မယ္ မပစ္ခင္ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာကိုေျပာရမယ္<br />အဲ့ဒီစကားေလးတစ္ခြန္းက အဲ့ဒီအေၾကြေစ့ေလးနဲ႔အတူ ေရကန္ထဲမွာ ကမာၻတည္သေရြ႕ ကိန္းေအာင္းေနလိမ့္မယ္။ကိုယ္အရင္လုပ္ျပမယ္ဂူးရာၾကည့္ေန´<br /><br />ဂူးရာ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာသမွ်ကို ဂရုတစိုက္နားေထာင္းယင္း ျပံဳး၍ၾကည့္ေနသည္ ။<br />ကၽြန္ေတာ္ အေၾကြေစ့ေလးအား ကိုင္ယင္း သူမအနားသို႕တိုးကပ္လိုက္သည္။ႏုနယ္လွပလြန္းေသာ မ်က္နာျပင္ေပၚ၀ယ္ ရွက္ေသြးျဖာေနသည္...။ကမာၻဦးကတည္းက ဖိုနဲ႕မ<br />တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦးနားလည္လာၾကသည့္ သဘာ၀တရား၏လ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ တစ္ခုပင္တည္း။<br /><br />`ဂူးရာ ...ကိုယ္အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲ ကိုယ္မသိဘူး...ကိုယ္မင္းနဲ႕ေတြ႔တဲ့ အခ်ိန္တိုင္း...မင္းနဲ႔အတူရွိေနတဲ့အခါတိုင္းမွာ ရင္ခုန္လွဳပ္ရွားရတယ္<br />မင္းကိုယ့္အနားမွာ မရွိတဲ့အခါမွာလည္း မင္းကိုယ့္အေတြးထဲမွာ ရွိေနတယ္...။ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏိုင္ဆိုတာ ကုိယ္မေတြးခ်င္ဘူး....ကိုယ့္အနားမွာ မင္းကို အျမဲ တမ္းရွိေစခ်င္တယ္<br />ကို္ယ့္အတြက္ ဒီထက္ပိုျပီးထိ္န္းခ်ဳပ္ထားဖို႕ က မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့လို႕ပါ´<br /><br />`ဂူးရာ...ကိုယ္မင္းကိုခ်စ္တယ္´<br />ကၽြန္ေတာ္ လက္ထဲမွ အေၾကြေစ့ေလးအား ေရကန္အလယ္သို႕ပစ္လႊတ္လိုက္သည္...။<br /><br />ရႊန္းလဲ့ေသာမ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္ကၽြန္ေတာ့္ အားစိုက္ၾကည့္ယင္း<br />`လြမ္း...ရွင္အရမ္းစိတ္ကူးယဥ္ဆန္လြန္းတယ္ လို႔မထင္ဘူးလား´<br />`ကိုယ္သိပါတယ္ကိုယ္စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္ ဒါေပမယ့္ ခံစားခ်က္ေတြကိုက ဒီအတိုင္းေမြးဖြားခြင့္ေပးထားတာပါ...´<br />`ကၽြန္မရွင့္ကို အျပစ္ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး တစ္ခါတစ္ေလ ခံစားခ်က္ေတြကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေနခြင့္ေပးရတယ္...ရွင့္ကိုသာေျပာတာပါ<br />စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္လို႕ ...ကၽြန္မလည္း ရူးသြပ္တာပါဘဲ...<br /><br />`ကၽြန္မလည္းရွင့္ကို ခ်စ္တယ္´<br />အေၾကြေစ့ေလးေလထဲ ေျမာက္တက္သြားျပီး ကန္ေရျပင္အလယ္ဆီသို႔ ဦးတည္ေနသည္...။<br />ပထမဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ သို႔ေရာက္လာေသာ ပထမဆံုးခ်စ္သူေလးအား တင္းၾကပ္စြာဖက္ထားယင္း<br />`ဂူးရာ မင္းဘာလို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာမေမြးဖြားရတာလဲ၊ကိုယ္ကေရာဘာလို႕ မင္းတို႔ႏိုင္ငံမွာ မေမြးဖြားရတာလဲ ...။´<br />ကေလးငယ္တစ္ေယာက္လို မေက်မနပ္ေရရြတ္ေနတာ ၾကည့္ယင္း ဂူးရာ ကၽြန္ေတာ္အားနားလည္စြာ အနားတိုး၍ခပ္ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္သည္။<br /><br />`မင္းျမန္မာတစ္ေယာက္ျဖစ္လို႕ ကိုယ္နဲ႕ေတြ႔ရတာေပါ့၊မင္းသာ ျပင္သစ္လူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ဆို ကိုယ္နဲ႕ေတြ႕ခ်င္မွေတြ႔ရမွာ´<br />`ခုလိုေမာင့္ခ်စ္သူေလးနဲ႕ေတြ႕ဆံုခြင့္ေပးတဲ့ကံၾကမၼာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္´<br />`အမ္ ...မင္းကိုယ့္ကိုဘယ္လိုေျပာတာ...ေမာင္...ဟုတ္လား အဲ့ဒါဘာလဲ ဟင္ ´<br />`ေၾသာ္ အဲ့ဒါ ခ်စ္သူေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးကို အျမတ္တႏိုးနဲ႕ေခၚတာေလ...အဲ့ဒီလိုေခၚယင္<br />ေကာင္ေလးက အရမ္းၾကည္ႏူးရတယ္ ...သူ႕ ကိုအရမ္းခ်စ္ပါတယ္လို႕ေျပာေနသလိုဘဲ ...<br />ကိုယ့္ကို ေမာင္လို႕ေခၚမွာလား...´<br />`ေခၚမွာေပါ့...မုန္´<br />`အဲ မုန္မဟုတ္ဘူးေလကြာ ....ေမာင္...´<br />`ေမာင္...ေမာင္...ေမာင္ ´<br />`ဗ်ာ...ဗ်ာ ....ဗ်ာ ´<br />`ဟားဟားဟား´<br />`ေမာင္နဲ႔ေနရတာေပ်ာ္လား ဟင္´<br />`ေပ်ာ္တာေပါ့...ဂူးရာ တစ္ခါမွမေတြးဖူးဘူး တစ္သက္နဲ႔တစ္ကိုယ္ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္မိသြားလိမ့္မယ္လို႕´<br />`ေမာင္လည္း အတူတူပါဘဲေမာင့္ အခ်စ္ရယ္ဘာဘဲ ေျပာေျပာ ေမာင့္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္ေတြကို ေဟာဒီေရကန္ၾကီးေအာက္က အေၾကြေစ့ေလး<br />ေတြက သက္ေသအျဖစ္အျမဲ အသိအမွတ္ျပဳေနမွာပါ´<br /><br /><br />(၁၀)<br /><br />`ငါတို႔မ်ားသနားဖို႔ေကာင္းလိုက္တာေနာ္...ႏွင္းဆီပန္းလွလွေလးေတြေပးမယ့္သူလည္းမရွိ´<br />`ေအးဟာ သူမ်ားေတြမ်ားကံေကာင္းလိုက္တာ´<br />ႏိုစီယာနဲ႔ လဲယာ က အတိုင္အေဖာက္ညီေနၾကသည္...ဂူးရာ ကေတာ့ရွက္ျပံဳးေလးျပံဳးေနသည္။<br />`အဲ...နင္တို႕ဘယ္လိုသိတာလဲ´<br />`အံမယ္ ထြက္သြားေတာ့ႏွစ္ေယာက္သား တိုးတိုးတိတ္တိတ္နဲ႔ ျပန္လာေတာ့ ဂူးရာ လက္ထဲ မွာႏွင္းဆီပန္း<br />ေတြနဲ႔မသိဘဲေနမလား´<br />`ဟုတ္ပ အျဖဴေရာင္ေလးက အခ်စ္ရဲ႕သေကၤတေပါ့ေလ´<br />ကၽြန္ေတာ္ တို႔ပန္းျခံထဲ က ထြက္ေတာ့ရာသီဥတုက ခ်က္ခ်င္းေျပာင္းသြားသည္။<br />မိုးသည္းသည္းေအာက္၀ယ္ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရုပ္ရွင္သြားမၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ဘဲ ပန္းျခံ အနီးကဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ<br />မဒိုနင္ ၀င္စားၾကသည္...။ေနာက္ေတာ့ ေဆးရံုသို႕ျပန္လာခဲ့ၾကသည္ လမ္း၌ပန္းဆိုင္မွ ႏွင္းဆီျဖဴ(၇) ပြင့္<br />၀ယ္၍ဂူးရာအား အမွတ္တရလက္ေဆာင္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br /></span>၁၁. ကၽြန္ေတာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ခ်စ္ခရီးလမ္းေလးကေတာ့သာယာလြန္းလွတယ္..<br />တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္အျပန္လွန္မွီခုိအားထားျပီး ခ်စ္ၾကတာဆိုေတာ့<br />တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန ့ပိုတိုးျပီးခ်စ္ၾကတယ္..မနက္စာ စားျပီးတာနဲ ့ကၽြန္ေတာ္<br />တို ့နွစ္ေယာက္ ဆာေကာညီကီ..ပန္းျခံေလးထဲမွာလမ္းေလ်ာက္ရင္းအၾကင္<br />နာစကားေလးေတြဆိုျဖစ္တယ္..တစ္ခါတစ္ရံပန္းျခံထဲကခံုတန္းေလးထဲမွာ<br />ထိုင္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ကစိုင္းထီဆိုင္သီခ်င္းေလးေတြဆိုျပတက္တယ္..အဲ့ဒီအ<br />ခ်ိန္မ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့သူမကနားမလည္ေပမယ့္နားလည္သည့္အလား ကၽြန္ေတာ့<br />ရင္ခြင္ထဲမွာျငိမ္ျပီးနားေထာင္ေနတက္တယ္..<br />’’ ေမာင္…ေမာင့္အသံကို နဲနဲေလာက္ေဝဖန္ၾကည့္မယ္ေနာ္ ရမလားဟင္’’<br />’’ အင္းေဝဖန္ၾကည့္ေလ..ဂူးရာ’’<br />’’ ေမာင့္အသံက ေကာင္းတယ္လို ့မဆိုနိုင္ေပမယ့္ အရမ္းဆြဲေဆာင္မွု ့ရွိတယ္<br />သိလား…ကၽြန္မ တေန ့ေန ့ေမာင့္သီခ်င္းသံမၾကားရရင္ ရင္ထဲမွာတစ္ခုခု လို<br />ေနသလိုပဲ ေမာင္ရာ ’’<br />’’ ဟာ.. အခ်စ္ရယ္.. ေမာင့္ကိုဒီေလာက္ေတာင္ပဲခ်စ္ရလားကြာ ေမာင္ၾကည္နူးလိုက္<br />တာကြာ’’ သူမရွက္ျပံဳးေလးနဲ ့ကၽြန္ေတာ့နားသယ္စပ္ေလးကို ဖြဖြနမ္းရင္း<br />’’အရမ္းခ်စ္တာထက္ကိုပိုပါတယ္..ေမာင္…’’<br />ပတ္ဝန္းက်င္မွာငွက္ကေလးမ်ားရဲ့ေတးသီသံပ်ံလြင့္ေနသည္<br /><br />၁၂ .ဒီေန ့ကၽြန္ေတာ့ေဘးကပ္ရက္ကုတင္ကသူငယ္ခ်င္းဂ်ိမာေေဆးရံုေပၚကဆင္းခြင့္<br />ရတယ္…ရလဒ္ေကာင္းနဲ ့ဆင္းခြင့္ရေတာ့သူ ့မ်က္နာေပၚက အျပံဳးေတြ<br />က ဝင္းပလို ့ ေဆးရံုတစ္ခုလံုးကိုမေမာမပန္းလိုက္ႏွဳတ္ဆက္ေနေလရဲ ့<br />’’ လြမ္းေရ.. ကိုယ္ကေတာ့ရလဒ္ေကာင္းနဲ ့ဆင္းခြင့္ရလို ့အရမ္းေပ်ာ္ေနမိတယ္ကြာ’’<br />’’ေအးကြာ.. တို ့လည္းမင္းကိုယ္စားအရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္ကြာ’’<br />’’မင္းတို ့အားလံုးလည္း ငါ့လိုပဲအျမန္ဆံုးေနျပန္ေကာင္းလာပါေစကြာ’’<br />’’ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြာ..ငါတို ့အားလံုးအျမန္ဆံုးျပန္ေကာင္းလာမွာပါကြ’’<br />ကၽြန္ေတာ့ေဘးကကုတင္ေလးကေတာ့ပိုင္ရွင္မဲ့သြားျပီေပါ့ဗ်ာ<br /><br />၁၃. “ဂူးရာ.. ဒီေန ့ရာသီဥတု ေလးအရမ္းကိုသာယာတာပဲေနာ္’’<br />’’ဟုတ္တယ္ေနာ္ ေမာင္..’’<br />’’ ဂူးရာေမာင္တုိ ့နွစ္ေယာက္ဟုိတစ္ခါက မိုးေတြ ရြာလို ့ရုပ္ရွင္သြားမၾကည့္<br />ျဖစ္ဘူးေနာ္’’<br />’’အင္းဟုတ္တယ္ေနာ္ေမာင္…ဒါဆိုဒီေန ့သြားၾကည့္ၾကရေအာင္ေလေနာ္’’<br />’’ အိုေက..ဒါဆိုအဝတ္စားအျမန္သြားလဲေခ်’’<br />’’ဟုတ္ကဲ့ပါေမာင္ရယ္ ..ခဏပဲေစာင့္ေနာ္ အလွဆံုးျဖစ္ေအာင္ျပင္လာခဲ့မယ္’’<br />ခဏပဲေစာင့္လိုက္ရတယ္ သူမအဝတ္စားလဲျပီးျပန္ထြက္လာတယ္..သူမဝတ္စား<br />ပံုကိုၾကည့္ျပီးစိတ္ထဲေတာ္ေတာ္ဘဝင္မက်ျဖစ္မိသြားတယ္… သူမကေနေရာင္<br />ျခည္ကိုအန္တုျပီးအရဲလြန္ အဝတ္စားေတြ ဝတ္ထားေလရဲ ့ဗ်ာ….နာရီၾကည့္လိုက္<br />ေတာ့ရုပ္ရွင္ခ်ိန္နီးေနျပီ..ျပန္လဲခုိင္းဖို ့ကလညး္အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး သူမကိုဒီလိုအဝတ္<br />စားမ်ိဳးနဲ ့မျမင္လိုပါ တစ္ခါတစ္ေလ ကၽြန္ေတာ့စိတ္ကူးထဲမွာသူမကို ျမန္မာအဝတ္<br />စားေလးေတြနဲ ့ျမင္ေယာင္ၾကည့္မိတယ္…သူမနဲ ့အရမ္းလိုက္ဖက္တာပဲဗ်ာ…<br />အဲ့ဒီေန ့ကေတာ့သူမကိုဒီလိုမ်ိဳးမဝတ္ေစခ်င္ေၾကာင္မေျပာျဖစ္ခဲ့ပါဘူး<br /><br />၁၄. ၂ ေယာက္သားၾကင္ၾကင္နာနာနဲ ့လက္ခ်င္းခ်ိတ္ျပီးရုပ္ရွင္ရံုကျပန္လာေတာ့ ေဆး<br />ရံုအဝင္ဝနားမွာ အန္ဒေရ့ ကိုလူစိမ္းတစ္ေယာက္နဲ့ စကားေျပာေနတာေတြ ့ရတယ္<br />အန္ဒေရ့က ကၽြန္ေတာ္တို ့၂ ေယာက္ကိုျမင္ေတာ့ လက္ယပ္ေခၚသည္<br />’’ လြမ္း ဒါတို ့ေဘးကုတင္ကိုေရာက္လာတဲ့လူနာသစ္ကြ နာမည္က ေသာမတ္တဲ့<br />.. ေသာမတ္ေရ ဒါက ကိုယ္ေျပာတဲ ့လြမ္းသုခတဲ့ အဲဒီကမေရႊေခ်ာကေတာ့ဂၽြန္ေနးတဲ့’’<br />’’ဟုတ္ကဲ့ကၽြန္ေတာ့နာမည္ကေသာမတ္ပါ..လြမ္းနဲ ့ဂူးရာအေၾကာင္းအန္ဒေရ ့ေျပာ<br />လို ့ကၽြန္ေတာ္သိျပီးပါျပီ လိုအပ္တဲ ့အကူညီေလးေတြ လဲေပးပါအံုးဗ်ာ ’’<br />ေသာမတ္ကလည္းကၽြန္ေတာ္တို ့အရြယ္ဆိုေတာ့ခဏေလးနဲ ့ခင္ခင္မင္မင္ျဖစ္သြား<br />ၾကတယ္<br /><br />၁၅. ဒီေန ့ေတာ့အေဆာင္မွာယူစရာေလးေတြရွိလို ့မနက္စာစားျပီးေတာ့..လူေတြအလစ္<br />မွာခ်စ္ေသာဂူးရာကိုအနမ္းေလးတစ္ပြင့္နဲ ့နွုတ္ဆက္ျပီးေဆးရံုကေနထြက္လာခဲ့တယ္<br />အေဆာင္ေရာက္ေတာ့လုပ္စရာရွိတာေလးေတြလုပ္ရင္း သူငယ္ခ်င္းေတြ ရဲ့တစ္<br />ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္က်န္းမာေရးအေျခေနလာေမးတာကိုလညး္ျပန္ေျဖရေသး<br />တယ္..သူငယ္ခ်င္းေတြကညေနစာပါခ်က္ေကၽြးေတာ့ေဆးရံုျပန္တာေနာက္က်သြား<br />တယ္..ေဆးရံုဝင္းထဲလည္းေရာက္ေရာမ်က္စိက က်ိန္းစပ္ျပီးလူကကၽြဲျမီးတိုသြားတယ္<br />ဂူးရာနဲ ့ေသာမတ္ ကခံုတန္းေလးတစ္ခုမွာထိုင္ျပီးစကားေတြေျပာျပီးရယ္ေနၾကတယ္<br />ကၽြန္ေတာ့ကိုေတြ ့ေတာ့ဂူးရာက အျပံဳးေလးနွင္ ့လွမ္းေခၚသည္<br />’’ ေမာင္ျပန္လာတာေနာက္က်တယ္ေနာ္’’<br />’’ ဟုတ္တယ္.. သူငယ္ခ်င္းေတြကဆြဲထားလို ့’’<br />’’ ဒီမွာေလ ေသာမတ္က ဂူးရာမပ်င္းေအာင္ ဟာသ ေလးေတြေျပာျပေနတာ’’<br />’’ ဟုတ္ပါတယ္ လြမ္း ’’<br />’’ ေအာ္….’’ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ျပံဳးျပလိုက္မိတယ္ ဒါေပမယ္ ့ဒီအျပံဳးကမပီျပင္နုိင္ဘူး<br />ဆိုတာေတာ့သိေနတယ္ ဂူးရာကိုၾကည့္ေတာ့အရဲလြန္အဝတ္စားနဲ ့ ၂ေယာက္သား<br />ပူးပူးကပ္ကပ္ေလးထိုင္လို ့စကားဆက္ေျပာဖို ့အားမရွိသလိုခံစားလိုက္ရတယ္<br />’’ေမာင္နားလိုက္အံုးမယ္ေနာ္ ..’’<br />’’ အင္း နားေလ ေမာင္… ဂူးရာတို ့ကေတာ့စကားဆက္ျပီးေျပာျဖစ္အံုးမယ္’’<br />’’ ေအာ္ အင္းပါ ၂ ေယာက္လံုးပဲ ကိုယ္သြားျပီေနာ္’’<br />ဂူးရာကိုပါတစ္ခါတည္းလက္ကဆြဲျပီးေခၚလာခ်င္ေပမယ့္ ရိုင္းရာက်မွာစိုးလို ့မေခၚ<br />ျဖစ္ခဲ့ဘူး.. သူမကလညး္ကိုယ့္ခ်စ္သူမ်က္နွာေလးကိုေတာင္အကဲမခတ္တက္ဘူး<br />လားကြာ………….<br /><br />၁၅ .ဒီေန ့ကေတာ့ခ်စ္ေသာဂူးရာရဲ့ ၂၂ နွစ္ေျမာက္ေမြးေန ့ေလးပါ… သူငယ္ခ်င္းေတြ<br />အားလံုးပိုက္ဆံစုျပီးေတာ့ေမြးေန ့ပြဲေလးကိုဂူးရာတို ့အခန္းေလးထဲမွာပဲလုပ္ျဖစ္<br />ခဲ့ၾကတယ္… ခ်စ္ေသာဂူးရာေလးကေတာ့ဒီေန ့ထူးထူးျခားျခားေလးကိုလွေနတာ<br />ပဲဗ်ာ..ေမြးေန ့ကိတ္လွီးျပီးေတာ့ သူတို ့ရဲ့ဓေလ့အတိုင္းကစားပြဲေလးတစ္ခုလုပ္ၾက<br />တယ္..စာရြက္တစ္ခုေပၚမွာစာေတြေရးထားျပီးအန္စာတံုးလိုေလးေထာင့္တုံုးေလးနဲ ့<br />လွိန္ ့ျပီးက်တဲ့စာလံုးအတိုင္းေမြးေန ့ရွင္ကလုပ္ျပရတဲ့ကစားပြဲေလးပါ..ဂူးရာကေလး<br />ေထာင့္တံုးေလးကိုလွိန္ ့လိုက္တယ္ ..’’ဗိုက္’’ ဆိုတဲ့စာလံုးေပၚကိုအတံုးေလးကေရာက္<br />သြားတယ္ ကၽြန္ေတာ္လဲတစ္ခါမွမၾကံဳဘူးေတာ့ သူမဘာဆက္လုပ္မလဲဆိုတာေစာင့္<br />ၾကည့္ေနလိုက္တယ္… အဲဗ်ာ.. ဂူးရာကကၽြန္ေတာ့ဘက္ကိုလွည့္လာျပီးေတာ့ သူမ<br />ရဲ့အကၤ် ီကိုဗိုက္ေပၚေအာင္လွန္လိုက္ျပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့ကိုနမ္းခုိင္းတယ္… ကၽြန္ေတာ့<br />မ်က္နွာပူခနဲျဖစ္သြားသလိုခံစားလိုက္ရတယ္ ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းရမ္းျပျပီးရယ္က်ဲက်ဲလုပ္<br />ေနလုိက္တယ္..ကၽြန္ေတာ္လဲရွက္တက္တယ္ဗ်..ဂူးရာကတဖန္ အတံုးေလးကိုလွိန္ ့<br />လိုက္ျပန္တယ္..ဒီတစ္ခါလည္း’’ ဗိုက္’’ ဆိုတဲ့စာလံုးေပၚကိုပဲက်ျပန္တယ္.. ဒီတစ္ခါ<br />သူမကေသာမတ္ဆီသြားျပီးခုနကအတိုင္းဗိုက္ကိုလွန္ေပးျပီးနမ္းခိုင္းျပန္တယ္..<br />ေသာမတ္ကညင္ညင္သာသာေလးနမ္းလိုက္တယ္..ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲမွာ န်ဴးကလီး<br />ယားဗံုးတစ္လံုးေပါက္ကြဲသြားသလိုပဲ.. ကၽြန္ေတာ္ဒီျမင္ကြင္းကိုလံုးဝမခံစားနိုင္ဘူးဗ်ာ<br />ကိုယ့္ခ်စ္သူကိုတစ္စိမ္းေယာက္်ားေလးကနမ္းတဲ့ျမင္ကြင္းေလာက္ဆိုးရြားတဲ့အရာမရွိ<br />ဘူးဗ်.. ေသာမတ္ရဲ့မ်က္နွာကိုစိတ္ရွိလက္ရွိထိုးျပစ္ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြကတဖြါးဖြါးပဲ<br />အားလံုးကေတာ့ဘာမွမထူးျခားသည့္အလားပံုမွန္ပဲ..ကၽြန္ေတာ့မွာသာ……..<br /><br />၁၆. “ဂူးရာ.. ေမာင္မၾကိဳက္ဘူးကြာ..’’<br />’’ ဟင္.. ဘာကိုလည္းေမာင္..အစပ္ဆက္မရွိပဲ ဘာကိုမၾကိဳက္တာလည္းဟင္ေမာင္’’<br />’’ အားလံုးပဲကြာ. ေသာမတ္နဲ ့ရီရီေမာေမာစကားေျပာတာလည္းေမာင္မၾကိဳက္ဘူး<br />ျပီးေတာ့ဂူးရာရဲ့အရဲလြန္အဝတ္အစားေတြလည္းေမာင္မၾကိဳက္ဘူးကြာ’’<br />’’ ေအာ္.. ေမာင္ရယ္ ဘာမ်ားလဲလို ့.. ေသာမတ္နဲ ့ကရိုးရိုးခင္တာပါ..အဝတ္အစား<br />ကလည္းဒီနိုင္ငံမွာဒီလိုပဲဝတ္ၾကတာပဲေလေမာင္ရာ..ဒါအဆန္းမွမဟုတ္ပဲ’’<br />’’ေမာင္နားလည္တယ္..ဒါေပမယ့္ေမာင့္စိတ္ထဲမွာဘယ္လိုမွဘဝင္မက်နိုင္ဘူးကြာ’’<br />’’ဒါ..ေမာင္ဂူးရာကိုသက္သက္အျပစ္ရွာတာပဲ ’’<br />’’ေမာင္အျပစ္ရွာတာမဟုတ္ဘူးဂူးရာ ေမာင့္ခ်စ္သူကိုခ်စ္လြန္းလို ့ သဝန္တိုလို ့ေျပာ<br />တာကြ’’<br />’’ ေမာင့္ကို ဂူးရာ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာေမာင္လဲသိသားနဲ ့’’<br />’’ေမာင္သိပါတယ္ဂူးရာ ဒါေပမယ့္ ေမာင္ရဲ့ျမန္မာစိတ္ဓါတ္ ျမန္မာမ်က္စိနဲ့ေတာ့နဲနဲမွ<br />ကို ဘဝင္မက်နို္င္ဘူးဂူးရာ..ေမာင္တို ့ျမန္မာမိန္းကေလးေတြက ကိုယ့္ခ်စ္သူ ကိုယ့္<br />ခင္ပြန္းမဟုတ္တဲ့သူစိမ္းေယာက္်ားေလးေတြနဲ ့ေပြ ့ဖက္နမ္းရွုပ္တာမလုပ္ၾကဘူး..<br />ျပီးေတာ့ အရဲလြန္အဝတ္အစားဝတ္ျပီးေယာက္်ားေလးေတြနဲ ့လည္းဖက္လွဲတကင္း<br />မေနၾကဘူးကြ’’<br />“အိုး ဒါျမန္မာျပည္မဟုတ္ဘူးေမာင္.. ေမာင္ဒါမ်ိဳးေတြလာေျပာလို ့မရဘူး.. ဒါဒီနိုင္ငံ<br />ရဲ့ဓေလ့ထံုးစံပဲ.. ဂူးရာတစ္ေယာက္ထဲထူးထူးျခားျခား ပိုကဲေနတာလည္းမဟုတ္ဘူး’’<br />အဲ့ဒီ့ညက ၂ေယာက္သားခံုတန္းေလးမွာေက်ာခုိင္းျပီးစကားမေျပာနိုင္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္<br />သူမစိတ္ေကာက္ေနမွန္းသိေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ေခ်ာ့ခ်င္စိတ္မရွိခဲ့ဘူးဗ်ာ<br /><br />၁၇. အေဆာင္ကေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ဖုန္းဆက္ေခၚလုိ ့အေဆာင္ကိုေန ့လည္<br />ေလာက္မွာျပန္လာခဲ့တယ္..ေရာက္ေရာက္ခ်င္းၾကားရတဲ့သတင္းကခႏၶာကိုယ္နဲ ့<br />စိတ္အသိနဲ ့ၾကားမွာအဆံုးမရွိတဲ့ေလဟာျပင္ၾကီးကာဆီးသြားသလို ..အိမ္မက္ထဲ<br />မွာေယာင္ေတာင္ေတာင္နဲ ့လမ္းေလွ်ာက္ေနရသလို..ေလာကၾကီးရဲ့အျပင္ဖက္ပဲ<br />ေရာက္သြားသလိုခံစားလိုက္ရတယ္..ကၽြန္ေတာ့က်န္းမာေရးအေျခေနတိုးတက္လာ<br />လို ့ျမန္မာျပည္ျပန္ရေတာ့မယ္တဲ့ဗ်ာ.. ၃ ရက္ပဲအခ်ိန္ကရေတာ့တယ္… ကၽြန္ေတာ့<br />ဘဝရဲ့အခ်ိဳးအေကြ ့ေတြကမ်ားလြန္းတယ္ျမန္ဆန္လြန္းတယ္..ေလနုေအးထက္ေလ<br />နီၾကမ္းတိုက္တာကပိုမ်ားလြန္းတယ္ဗ်ာ.. ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္ေယာက္်ားပါ..အရာ<br />ရာတိုင္းကိုလက္ေတြ ့က်က်ရင္ဆိုင္နုိိင္ပါတယ္..ကိုယ္ေရာက္မယ့္ေနရာမွာအေကာင္း<br />ဆံုးျဖစ္ေအာင္ကၽြန္ေတာ္ေနထိုင္မွာပါ…ကၽြန္ေတာ့မွာစီစဥ္စရာေတြကအမ်ားၾကီးပဲ<br />ျပန္မဲ့ရက္ကလည္းအရမး္ကပ္လြန္းေနျပီ…အေဆာင္မွာေတြ ့သင့္တဲ့ေက်ာင္းသား<br />ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ ့ေတြ ့ျပီးလုပ္စရာရွိတာ တခိ်ဳ ့လိုက္လုပ္ရေတာ့တယ္…<br /><br />၁၈ .ေဆးရံုကိုညေနျပန္ေရာက္ေတာ့ ခ်စ္ေသာဂူးရာကို ခံုတန္းေလးမွာတစ္ေယာက္<br />ထဲထို္္င္ေနတာေတြ ့လိုက္တယ္.. ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲမွာစူးေအာင့္တဲ့ေဝဒနာကိုခံစားလိုက္<br />ရတယ္..ႏွလံုးသားေနရာကနာက်င္လြန္းတယ္ဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ္သူမကိုရင္ခြင္ထဲထည့္<br />ျပီး ကၽြန္ေတာ့ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ အတည္ျငိမ္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစားျပီး ကၽြန္ေတာ့ရဲ့အ<br />ျဖစ္ကိုေျပာျပျဖစ္တယ္. သူမကေတာ့ထံုးစံအတိုင္း ကၽြန္ေတာ့ရင္ခြင္ထဲမွာျငိမ္ျငိမ္ေလး<br />နဲ ့နားေထာင္ေနတယ္.. ဒါေပမယ့္သူမေက်ာျပင္ေလးကေတာ့ တသိမ့္သိမ့္နဲ ့ရွိုက္ငိုေန<br />မွန္းသိသာတယ္..ခ်စ္သူနဲ ့ခြဲရမယ့္ေဝဒနာကိုနွစ္ဦးစလံုး ထပ္တူခံစားၾကရတယ္<br />အဲ့ဒီညမွာေဆးရံုကသူငယ္ခ်င္းေတြကိုလိုက္ျပီးနွုတ္ဆက္ျဖစ္တယ္..မနက္ေရာက္<br />ေတာ့ေဆးရံုအုပ္ၾကီးနဲ ့ေတြ ့ျပီးေဆးမွတ္တမ္းေတြ ယူ .. ေဆးရံုကဆင္းခြင့္ေတြလုပ္<br />ရတယ္.. သိမ္းဆည္းစရာရွိတာေတြသိမ္းေနတုန္း ဂူးရာကကၽြန္ေတာ့ကိုလာျပီးကူ<br />သိမ္းေပးတယ္.. သူမမ်က္ခြံေလးေတြက အရမ္းကိုမို ့အစ္ေနတာတယ္ ငိုထားတဲ့မ်က္<br />နွာေလးကနီရဲေနတာပဲ.. ရင္တစ္ခုလံုးဟာလာဟင္းလင္းၾကီးပဲဗ်ာ.. အားလံုးသိမ္း<br />ဆည္းျပီးေတာ့သူမလက္ကေလးကိုဆြဲျပီးကၽြန္ေတာ္တို ့နွစ္ေယာက္အျမဲတမ္းထိုင္ေန<br />ၾကခံုတန္းေလးဆီကိုထြက္လာခဲ့ၾကတယ္.. သူမကိုရင္ခြင္ထဲမွာတင္းတင္းက်ပ္က်ပ္<br />ေပြ ့ထားျပီး စိုင္းထီဆိုင္သီခ်င္းေလးဆိုျပေနမိတယ္.. နွစ္ေယာက္လံုးမွာေျပာစရာ<br />စကားေတြကမဲ့ေနျပီး နွဳတ္ဆက္အနမ္းေလးေတြက ညင္သာလြန္းတယ္ သူမရဲ့မ်က္<br />ရည္ေတြလည္းကၽြန္ေတာ့ပါးျပင္ကိုကူးစက္ကုန္ၾကတယ္<br /><br />၁၉. သူငယ္ခ်င္းျဖိဳးငယ္..ကၽြန္ေတာ္တို ့နွစ္ေယာက္ရွိတဲ့ခံုတန္းေလးဘက္ကိုေလွ်က္လာ<br />တာေတြ ့လိုက္ရတယ္.. သူကကၽြန္ေတာ့္ပစၥည္းေတြကိုလာျပီးကူသယ္ေပးတာေလ<br />ျဖိဳးငယ္ဆိုတာကကၽြန္ေတာ့ရဲ့နွလံုးသားေရးေရာ ကၽြန္ေတာ့ဘဝအေၾကာင္းေတြကို<br />ေရာအားလံုးသိတဲ့ညီအစ္ကိုလိုခင္ရတဲ့သူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္ေပါ့ဗ်ာ<br />’’ဂူးရာ ေနေကာင္းရဲ့လားဗ်ာ’’<br />’’ ဟုတ္ကဲ့ ေကာင္းပါတယ္ျဖိဳး..ဒါေပမယ့္ ရင္ခြင္တစ္ခုလံုးက နာျပီးလူကအားမရွိ<br />သလို ခံစားေနရတယ္ ျဖိဳး’’<br />’’ကၽြန္ေတာ္လည္းစိတ္မေကာင္းပါဘူး ဂူးရာ’’<br />’’ တစ္ေန ့ဒီလိုျဖစ္လာမယ္ဆိုတာၾကိဳေတြးျပီးသားပါျဖိဳးရယ္.. ခံနိုင္ရည္ရွိရမွာေပါ့’’<br />’’ ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ.. ဂူးရာလည္းက်န္းမာေရးကိုဂရုစိုက္ေနာ္ အျမန္ဆံုးျပန္ေကာင္း<br />ပါေစဗ်ာ’’ သူမ မခ်ိျပံဳးေလးျပံဳးသည္ ေနာက္ေတာ့ကၽြန္ေတာ့မ်က္နွာကိုေမာ့ၾကည့္<br />ျပီး ’’ ေမာင့္ကို ဂူးရာမေျပာရေသးတာရွိေသးတယ္.. ဂူးရာမွာအဆုပ္ တစ္ျခမ္းပဲရွိေတာ့<br />တာ.. ခုထပ္ျပီး TB ေရာဂါထပ္ျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့ ဆရာဝန္က ဂူးရာကို .. သိပ္ၾကာ<br />ၾကာမေနရေတာ့ဘူးတဲ့ ေမာင္ဝမ္းနည္းမွာစိုးလို ့မေျပာပဲထိန္ခ်န္ထားတာပါ ေမာင္’’<br />ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးတိတ္ဆိတ္သြားတယ္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့မွာလည္းစကားလံုးတို ့<br />ေပ်ာက္ဆံုးကုန္တယ္ ကၽြန္ေတာ့အသဲနွလံုးတစ္စံုကိုလက္ၾကမ္းၾကမ္းနဲ ့ညွစ္ လိုက္သလိုခံစားလိုက္ရတယ္.. ေနာက္ေတာ့သူမကပဲ<br />’’ ေမာင္တို ့ေနာက္က်ေနအံုးမယ္ သြားေတာ့ေလ… ေမာင္.. ဂူးရာ ေနာက္ဆို ေမာင္<br />မၾကိဳက္တဲ့အရဲလြန္ အဝတ္ေတြကိုမဝတ္ ေတာ့ဘူးေနာ္ ေမာင္.. ေမာင္မဟုတ္တဲ့သူ<br />စိမ္းေယာက္်ားေလး နဲ ့လည္းအရမ္းၾကီး ရင္းရင္းနွီးနွီးမေနေတာ့ဘူးေနာ္ေမာင္ ’’<br />ကၽြန္ေတာ့ရင္တစ္ခုလံုးသူမကို ခ်စ္တဲ့အခ်စ္နဲ ့ပြင့္ထြက္သြားမလားေတာင္ထင္ရတယ္<br />ဗ်ာ.. သူမရဲ့ နဖူးေလးကိုေနာက္ဆံုးနွဳတ္ဆက္အနမ္းေလးေပးျပီး ကၽြန္ေတာ္သူမအနား<br />ကေနထြက္လာခဲ့တယ္<br /><br />၂၀. ကၽြန္ေတာ့မွာအေဆာင္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း တစ္ခ်က္မွကိုမနားရပါဘူးဗ်ာ စီစဥ္<br />စရာေတြကမ်ားလြန္းတယ္..လိုအပ္တဲ့ပစၥည္းေတြလိုက္ဝယ္ရ.. သံရံုးသြားရနဲ ့ႏွစ္ရက္<br />ဆိုတဲ့အခ်ိန္ဘယ္လိုကုန္သြားမွန္းေတာင္မသိလိုက္ဘူး … ေရာက္ပါျပီ<br />ရွယ္ရယ္ျမန္က်ယ္ဘာ.. ေလဆိပ္ကို သူငယ္ခ်င္းျဖိဳးငယ္နဲ ့သန္ ့ဇင္ေအာင္ကလိုက္<br />ပို ့ေပးတယ္.. ေလယာဥ္က မနက္ ၁၀ နာရီထြက္မွာ.. ေလယာဥ္ေပၚတက္ဖို ့နာမည္<br />ေတြ ေခၚေနျပီ .. ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကိုေပြ ့ဖက္နွဳတ္ဆက္လိုက္တယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ေလယာဥ္ေပၚေရာက္ေတာ့ေလယာဥ္ကထြက္ခါနီးေနျပီ… ကၽြန္ေတာ့္ဖုန္း<br />ေလးကိုသတိရသြားမိတယ္ ဖုန္းေလးကိုထုတ္ၾကည့္မိေတာ့ဖုန္းထဲမွာ ပိုက္ဆံကသိပ္<br />မက်န္ေတာ့ဘူး..အလုပ္ေတြကရွုပ္လြန္းလို ့ဖုန္းထဲမွာပိုက္ဆံနဲနဲပဲက်န္ေတာ့တာကို<br />သတိမထားျဖစ္ခဲ့ဘူးဗ်ာ.. လက္ကရင္းနွီးျဖစ္တဲ့နံပါတ္ေလးတစ္ခုကိုနွိပ္လုိက္တယ္<br />’’ ဟယ္လို ..ေမာင္’’ အသံေလးကေဖ်ာ့ေတာ့ျပီး အနားသတ္မွာလွိဳင္းခတ္ေနတယ္<br />’’ ဂူးရာ .. ရာ ၾကည္ျပာ အိုးခ်င္း လုဘလူး( ေမာင္မင္းကိုအရမ္းခ်စ္တယ္)’’<br />’’ ရာ သိုရွယ္ပါ.. ေမာင္ (ကၽြန္မလညး္ေမာင္နဲ ့ထပ္တူထပ္မွ်ခ်စ္တယ္)’’<br />ေလယာဥ္ၾကီးနဲနဲတုန္သြားတယ္ ေလယာဥ္စထြက္ျပီမွန္းသိလုိုက္တယ္.. ဖုန္းထဲက<br />ပိုက္ဆံလည္းကုန္သြားလို ့ထင္တယ္ ေလလိွဳင္းေလးလဲျပတ္ေတာက္သြားတယ္…<br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />“ခ်စ္ေသာဂူးရာ ” ဆိုတဲ့ ပို႕စ္ေလးကို ခံစားခ်က္ႏွစ္ပိုင္း နဲ႕ ေရးသားခဲ့ လို႕ တန္ေဆာင္တိုင္ အမွတ္တရေလး အျဖစ္ ျပန္လည္းခံစားျပီး တင္ဆက္ေပးလိုက္ပါတယ္....<br /><br /></span><span style="COLOR: rgb(51,255,255)">လြမ္းသုခ</span>(<span style="COLOR: rgb(255,255,0)">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-3765788257528866317?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-20811800167116848182011-07-08T02:49:00.000-07:002011-07-08T02:59:51.350-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေကာင္းကင္မွာ လေတြ တစ္စင္စျပီးတစ္စင္းေၾကြေနခ်ိန္မွာ<br />ငါ့ကိုယ္ငါ ေႏြပါလို႕မညည္းခ်င္ေတာ့ဘူး၊<br />သိကၡာတရားေတြကာရံထားတဲ့ရြာမွာ<br />အခ်စ္စစ္ဆိုတာ ေဖာ္ထုတ္ခြင့္မရတဲ့ ပံုေသနည္းလား။<br />ခါးသက္ေနတဲ့အလြမ္းေတြကို တစ္ေယာက္တည္းေသာက္ေနရတာ<br />ၾကာယင္ငါ့ႏွလံုးသားေျခာက္ကပ္သြားႏိုင္တယ္၊<br />အိပ္မက္ထဲမွာမွရွင္သန္ရပါတယ္ဆိုတဲ့လူကို<br />အိပ္စက္ခြင့္မင္းမေပးဘူးေနာ္။<br />အခ်ိန္ေတြတိုက္စားတိုင္း ေ၀ဒနာေတြတစ္လႊာခ်င္းကြာက်မယ္ဆိုယင္<br />အခ်ိန္ေရ...ငါ့ကိုမညွာပါနဲ႕။<br /><br />တစ္ဘက္တစ္ခ်က္ ညီသြားျပီဆိုမွ<br />သုညျဖစ္ေအာင္တြက္ခဲ့တာ မင္းေတာ္လို႕ျဖစ္မွာပါ။<br />အနာလည္းသိတယ္ ေဆးလည္းရွိပါတယ္၊<br />ကုလို႕မရဘူး သမားေတာ္ရယ္...<br />ဒဏ္ရာေတြ စုန္ဆန္ဆင္း ရထားတစ္စင္းလို ခုတ္ေမာင္းသြားခ်ိန္မွာ<br />ငါ့ရွိဳက္သံေတြကို<br />ေလေျပေရ.....မင္းညာလိုက္ပါ<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 0);">ေဗဒါ</span>)<br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-2081180016711684818?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-24395243047981250612011-06-08T06:19:00.001-07:002011-07-08T03:01:12.735-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-2DODJEjSMK4/Te935JtZWNI/AAAAAAAAALw/d-iRM6qkKGo/s1600/IMG0080A.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-2DODJEjSMK4/Te935JtZWNI/AAAAAAAAALw/d-iRM6qkKGo/s400/IMG0080A.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5615839084096870610" border="0" /></a><br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္လူပ်ိဳလို႔ထင္ေနတာ...အႏွီးေလွ်ာ္ရမွ<br />ကေလးအေဖမွန္းသိရေတာ့တယ္....ေသျပီဆရာ...အဟီး။<br /><br /><img src="file:///C:/Documents%20and%20Settings/user/Desktop/New%20Folder/Copy%20%2818%29%20of%20IMG0079A.jpg" alt="" /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-aARUJTxOQNc/Te95D88y2WI/AAAAAAAAAMQ/h7pmg-qcenM/s1600/Copy%2B%252818%2529%2Bof%2BIMG0079A.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-aARUJTxOQNc/Te95D88y2WI/AAAAAAAAAMQ/h7pmg-qcenM/s400/Copy%2B%252818%2529%2Bof%2BIMG0079A.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5615840369161984354" border="0" /></a><br /> <br />ၾကည့္ပါဦးနဲနဲေနာေနာလား...နံလိုက္တာဗ်ာ...<br />အဟတ္...ေရလည္ကဗ်ာဆန္တယ္၊မိန္းမက<br />ေမွာင္မွာစုိးလို႔မီးေတာင္လာထြန္းေပးသြားတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-ht6vflCYV3E/Te9359NxOzI/AAAAAAAAAMA/CmXIVXeli0s/s1600/Copy%2B%25282%2529%2Bof%2BCopy%2Bof%2BCopy%2Bof%2BIMG0077A.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 300px; height: 385px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-ht6vflCYV3E/Te9359NxOzI/AAAAAAAAAMA/CmXIVXeli0s/s400/Copy%2B%25282%2529%2Bof%2BCopy%2Bof%2BCopy%2Bof%2BIMG0077A.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5615839097922861874" border="0" /></a><br />မိန္းမကလည္းအလိုက္မသိဘူး...အႏွီးေလွ်ာ္ေန<br />တာကိုဓာတ္ပံုလာရိုက္တယ္...ျပံဳးလိုက္ဦးမွ...<br />လွေရာလွရဲ႕လားမသိဘူး...။<br /><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-nSJd-BMWWwE/Te936AxJEzI/AAAAAAAAAMI/Z_D3B7om8v8/s1600/IMG0078A.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-nSJd-BMWWwE/Te936AxJEzI/AAAAAAAAAMI/Z_D3B7om8v8/s400/IMG0078A.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5615839098876531506" border="0" /></a><br />အားတင္းထားကြ ဒီတစ္ထည္ျပီးယင္ ျပီးျပီ...ဟူး<br />ငါ့သမီးေတာ့မလြယ္ဘူး...သူ႕အေမနဲ႕တူတာေနမွာ...။<br /><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီပံုေလးေတြက ကၽြန္ေတာ့္ သမီးေလးတစ္ခ်ိန္က်ယင္ အမွတ္တရၾကည့္ဖို႕ရယ္...ဘေလာ့ခ်စ္သူေတြအတြက္<br />ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ျဖစ္ႏိုင္ေအာင္လို႕ တင္ဆက္လိုက္ပါတယ္....။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 0);">ေဗဒါ</span>)<br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-2439524304798125061?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-39148183086734063462011-06-08T05:50:00.000-07:002011-06-08T06:18:31.375-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">“ဒီီေန႔ည အရင္ခ်ိန္ေတြသတိရ...ငါ့ေဘးနားနင္ျပန္လာဦးမလား...”ဖုန္းေလးကိုခံုေလးတစ္ခုေပၚတင္ထားတယ္။<br />ဖုန္းထဲကလာေနတဲ့သီခ်င္းကေတာ့ နီိိိနီခင္ေဇာ္နဲ႕ ရသဆိုထားတဲ့ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;">“</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေကာင္းကင္ကဗ်ာ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">”</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆိုတဲ့သီခ်င္းေလး၊ သီခ်င္းေလးက ေကာင္းလြန္းေတာ့ တစ္ပုဒ္တည္းကိုဘဲ ပတ္ခ်ာလည္နားေထာင္ေနမိတယ္...ဘာလုပ္လုပ္ သီခ်င္းေလးနားေထာင္ျပီးလုပ္ရတာ အရသာရွိတယ္...လုပ္ေနတာကို<br />လည္းၾကည့္ဦး။အဟဲ...ကၽြန္ေတာ္အႏွီးေလွ်ာ္ေနတာဗ်...ဟဲဟဲ။ကေလးအႏွီးေတြဆိုေပမယ့္အထင္မေသးနဲ႕ဗ်...<br />ကၽြန္ေတာ့္သမီးက တစ္ညတည္းကိုအထည္ ၂၀ေလာက္ထြက္တယ္ ။ကေလးတို႕<br />အေမက ခြဲေမြးထားတာဆိုေတာ့ သိပ္လွဳပ္လွဳပ္ရွားရွားမလုပ္ႏိုင္ဘူေလ...။ေဆးရံုမွာ ၆ရက္ေနျပီိး အိမ္ျပန္ေရာက္ျပီဆိုတာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကေလးအေဖ ဘ၀က စသလားေအာက္ေမ့တယ္...<br />ကၽြန္ေတာ့္သမီးက လက္ဆင္စေပးေတာ့တာဘဲ ...မိုးကတဖြဲဖြ ေသးကတရႊဲရႊဲ ၊အင့္ဆိုတာနဲ႕ မၾကည့္နဲ႕ အီအီး၀တ္နဲ႕ ရူးရူး၀တ္လဲ ေပးဖို႕ သာျပင္ထားေတာ့။ညဘက္ေတြမ်ားကေလးတစ္ေယာက္<br />နဲ႕ ဒုကၡမ်ားလိုက္ပံုမ်ား ႏွစ္ရက္ေလာက္ေနေတာ့ လြမ္းသုခ မ်က္တြင္း ေလးေဟာက္ပက္နဲ႕၊မနက္မနက္ ေဆးရံုကသြားရေသးတယ္ဆိုေတာ့ alarm ျမည္တယ္ဆိုယင္ ျပဴးျပဲ ထျပီးယင္ ေငါင္ဆင္း<br />ဆင္းေလးနဲ႕ အဲ့ဒီလိုျဖစ္ေနတဲ့ၾကားက သင္းျမတ္လွိဳင္နဲ႕ ေဌးေဌးလြင္ (ေဆးရံုတက္စဥ္ မနက္ရွစ္ေထာင္ ည ရွစ္ေထာင္ေပးရေသာသူနာျပဳဆရာမေခ်ာေခ်ာေလးမ်ား)ကို သတိရလိုက္တာလို႕<br />ေျပာလို႕ ကေလးတို႕အေမက မ်က္ေစာင္းထိုးပါေလေရာ။ကၽြန္ေတာ္လည္းတကယ္ၾကီးကို သတိရတာပါ...သူတို႕ေတြရွိယင္ ဘာမွလွည့္ၾကည့္စရာ မလိုဘူးေလ...အဟဲ ပိုက္ဆံေတာ့ ကုန္တာေပါ<br />့အမွန္ေတာ့ ဒီဒုကၡေတြကိုဖခင္တိုင္းခံစားလာၾကရမွာေလ...ကၽြန္ေတာ္ကခၽြန္ထြက္ျပီးၿငီးေနလို႕ ဘယ္ျဖစ္မလဲ ေနာ္...သမီးေလးက ေမ ၈ရက္ေမြးတာဆိုေတာ့ မနက္ျဖန္ဆို တစ္လ ျပည့္ျပီေလ။<br />ၾကာဆံေၾကာ္ေၾကြးမယ္၊ျပီးေတာ့ တရားစာအုပ္လွဴမယ္...သမီးေလးတစ္လျပည့္ကို လက္လွမ္းမီသေလာက္သာဓုေခၚႏိုင္ေအာင္ရယ္ ...၊အထိမ္းအမွတ္ post တစ္ခုတင္ခ်င္တာ ရယ္ ေၾကာင့္<br />ေရးျဖစ္သြားတယ္ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ...ကၽြန္ေတာ့္ သမီးကိုဘာနာမည္ေပးမွာလဲ တဲ့ ေမးေနၾကတယ္...၊ဒါက ခဲယဥ္းတဲ့ကိစၥေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ ... ကၽြန္ေတာ္ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္ေလာက္က စဥ္းစား<br />ျပီးသားဘဲ ...။ဟုတ္တယ္ ေတြေ၀စရာမွမရွိတာ........။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 0);">ေဗဒါ</span>)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-3914818308673406346?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-84815494284458189062011-04-19T22:04:00.000-07:002011-05-09T05:04:08.427-07:00ႏွလံုးေသြးတို႕ ၀ုန္း၀ုန္းၾကြ<br />ရုန္းထလာတဲ့ကေ၀ပ်ိဳ<br />ေန႔နဲ႔ညကိုေဖာက္စားလို႕<br />ေၾကာက္အားလည္းပို<br />ေျခေတာ္တင္ရန္လွမ္းဆက္<br />ကမ္းတဲ့လက္ကေရေတြစို<br />ရင္ခုန္ေအာင္ျပဳစားဖို႕<br />ဥာဏ္မ်ားလည္းခို<br />ျပင္းရွရွညိဳ႕အားနဲ႕<br />လက္တစ္ကမ္းကပ်ိဳ<br />လွေသြးၾကြယ္ ရင္မခိုင္လို႕<br />သံစဥ္မ်ားလည္းခ်ိဳ.....<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 0);">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-8481549428445818906?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-79507311704731496102011-03-25T03:10:00.000-07:002011-03-25T03:44:27.507-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါမသိလိုက္ဘူး...<br />ေႏြလယ္ညမွာ သစ္ရြက္ေၾကြသြားတာ<br />အေ၀းကေျခသံေတြ ႏွလံုးသားနဲ႕ဆတ္ဆတ္ၾကားေနရဆဲ<br />ေရာက္လာမွာလား ဒါမွမဟုတ္<br />ေက်ာခိုင္းသြားမွာလား<br />ထုတ္ထားတဲ့ သီအိုရီေတြကို ဆန္႕က်င္ျပီး<br />ျမစ္တစ္ခုလိုေျပာင္းျပန္စီးဖို႕<br />ငါ့မွာခြန္အားမရွိေပမယ့္လည္း<br />ၾကယ္တစ္စင္းလိုလင္းလက္<br />အေႏြးဓာတ္စက္လက္နဲ႕<br />ကာရန္ေတြကို ညွိမယ့္လက္တစ္စံု<br />ဟုတ္တယ္ ...သူဘဲ<br />သူေမြးဖြားေတာ့မယ္...<br /><br /><strong><span style="color:#33ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-7950731170473149610?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-75583181261903788392011-03-25T02:59:00.000-07:002011-03-25T03:07:12.584-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ့ဘ၀ဇတ္ခံုမွာ<br />တစ္ကြက္ဆန္းဆန္း ကခဲ့ယံုနဲ႕ ေက်နပ္ရမွလား<br />ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရွဳပ္ထားတဲ့ၾကိဳးေတြေအာက္မွာ<br />ေနသားမက်တာငါညံ့လို႕ဘဲ ျဖစ္မွာပါ<br />ေနခ်င္တဲ့ဘ၀ကို ေနေနတဲ့ဘ၀ထဲ မွာ<br />ျမဳတ္ႏွံလိုက္ဖို႕ ကံတရားကသတ္မွတ္လိုက္ၿပီလား<br />အရွင္လတ္လတ္ နာက်င္ရက္ေလာက္ေအာင္<br />ငါ့ႏွလံုးသားက ငရဲခန္းမွမဟုတ္တာ....<br /><br /><strong><span style="color:#00cccc;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-7558318126190378839?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-90167949157441734112010-05-14T19:50:00.000-07:002010-05-14T20:08:47.514-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> ဘ၀ဆိုတဲ့လမ္းမွာ<br />အခ်ိဳးအဆစ္ေတြၾကမ္းတယ္<br />နိမ့္လိုက္ျမင့္လိုက္ နဲ႕<br />တခန္းရပ္လိုက္ ဆက္ကလိုက္<br />တစ္ခ်ိဳ႕ေတြကေျပာတယ္<br />အာဒံနဲ႕ဧ၀ စခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းတဲ့<br />ဘာေတြေျပာေျပာ<br />ဘကံုးက ငါဆို ၀လံုးက မင္းဘဲ ျဖစ္ရမယ္<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 0);">ေဗဒါ</span>)<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-9016794915744173411?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-26838521661264009612010-05-14T19:06:00.000-07:002010-05-14T19:46:32.484-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8fCWopJOres/S-4CSZ2x-hI/AAAAAAAAALQ/3lRNQdtTJxE/s1600/strawberry.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8fCWopJOres/S-4CSZ2x-hI/AAAAAAAAALQ/3lRNQdtTJxE/s320/strawberry.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471313112503286290" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူငယ္ခ်င္းေရ နင္စားဖို႕ စေတာ္ဘယ္ရီသီး<br /><br />လိုက္ရွာ၀ယ္လိုက္ရတာ ေမာေနတာဘဲ ...ငါျပင္ဦးလြင္<br /><br />မသြားျဖစ္ေတာ့ဘူး...ဒါရန္ကုန္ စေတာ္ဘယ္ရီေနာ္ ...<br /><br />ငါ့သယ္ရင္း ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔ပါေစေနာ္...<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 51);">ေဗဒါ</span>)<br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-2683852166126400961?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-59388250671035903732010-04-16T21:34:00.000-07:002010-04-16T22:00:42.646-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> ရင္မွာဆင္းသက္<br />အၿပံဳးတစ္ခ်က္နဲ႕<br />၀ုန္းဒိုင္းၾကဲေနေအာင္ တတ္ႏိုင္တယ္...<br />ဘယ္ဆုေတာင္းက ဘယ္လိုကူညီထားသလဲ<br />မ်က္၀န္းေလးေတြေရစိုေနယင္း အလွတရားေတြေပၚမွာ<br />ငါ့ရင္ခုန္သံေျခခ်မိတယ္ ....<br />လိွဳင္းထေနတဲ့ ကာရန္ေတြၾကားမွာ<br />မင္းအတြက္ ေရးစပ္ဖို႕ ငါ့ႏွလံုးသားကို အခမဲ့ထားတယ္<br /><span style="color: rgb(51, 255, 255);"><br />လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 51);">ေဗဒါ</span>)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-5938825067103590373?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-85685383868439018722009-11-27T19:44:00.000-08:002009-11-27T20:41:22.813-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> အခန္း(၁)<br />ကၽြန္ေတာ္ ၀န္ခံပါတယ္ ။ကၽြန္ေတာ္သူႈကိုခ်စ္မိေနၿပီ။ကၽြန္ေတာ္ အလန္႕တၾကားနဲ႕<br />ငံု႕ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးျပည့္ေနၿပီဘဲဆိုတာ<br />သိလိုက္ရတယ္ေလ။ရဲရဲတစ္ေယာက္စာက်က္ရတာစိတ္မပါသျဖင့္ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးထဲတြင္ ရင္ဖြင့္ေနမိသည္။ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕၏ အေအးဒဏ္သည္ရင္ထဲကအပူမီးကိုၿငိမ္းႏိုင္ယင္ေကာင္းေလစြဟု ကဗ်ာဆန္ဆန္ေတြးမိလိုက္ေသးသည္။ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က စစ္သားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနေပမယ့္တခါတရံ ကန္႕သတ္ခ်က္ေတြၾကားမွာလွဳပ္ရွားရတဲ့ဘ၀ကိုမုန္းတီးေနမိသည္။<br />ေတာ္ေသးတယ္ စိတ္ကူးေတြလြတ္လပ္ေနေသးလို႕ ။ႏြယ္ေလးရယ္...ေမာင့္ဘ၀ရဲ႕လမင္းၾကီးက ခုမွထြက္တာပါလို႕ ႏြယ္ေလးသိေအာင္ေျပာခ်င္လိုက္တာ ေမာင္...ရင္ေမာရၿပီအခ်စ္ရယ္...<br />ၿမိဳ႕အလယ္မွာ အထီးက်န္ေနတဲ့ နာရီစင္ၾကီးထံမွ ၾသဘာေပးသံထြက္ေပၚလာသည္။<br /> `ေဒါင္´<br />တစ္ခ်က္တည္းေပမယ့္ အဓိပၼါယ္က<br />ညဥ့္နက္ေပမယ့္ အေတြးမပ်က္တဲ့ သခင္တဲ့ေလ။<br /><br />အခန္း(၂)<br />ရဲရဲရယ္...ရွာလိုက္ရတာဟာ၊နင္ကဒီမွာဂီတာလာတီးေနတာကိုး<br />ရဲ၀င့္ထက္ ႏြယ္ေလးအားေမာ့ၾကည့္ယင္း<br />`ငါ့ကို လာၿဖီးမေနပါနဲ႕၊ငါတစ္ေယာက္တည္းဆိုဒီ ပိေတာက္ပင္ၾကီးေအာက္မွာရွိေနတတ္တယ္ဆိုတာနင္သိၿပီးသားဘဲဟာ´<br />`ဒါေတြထားလိုက္ပါဦး နင္နဲ႕မြန္းနဲ႕က ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ၊ဟိုေန႕က ငါနဲ႔ေတြ႕ေတာ့<br />မြန္းမ်က္ႏွာမေကာင္ဘူး´<br />`သူႈကို အိမ္ကစာေမးပြဲျပီးယင္ေစ့စပ္ေပးေတာ့မယ္တဲ့၊အဲ့ဒါဘယ္လိုလုပ္မလဲ လို႕ငါ့ကိုလာေမးေနတယ္ေလ´<br />`နင္ဘာျပန္ေျပာလိုက္လဲ´<br />`မြန္း သေဘာက်ယင္လက္ခံလိုက္ေပါ့လို႕ေျပာလိုက္တယ္ေလ´<br />ေၾသာ္ဒါ့ေၾကာင့္ကိုး<br />`ေနဦး သူငယ္ခ်င္း၊က်န္ေသးတယ္ ေရာ့´<br />`ဒီစာငါ့ဆီေရာက္တာ နာရီပိုင္းဘဲ ရွိေသးတယ္´<br />ရဲရဲ လံုးေခ်ထားေသာ စာတစ္ေစာင္ ႏြယ္ေလးအားေပးလိုက္သည္။<br />ႏြယ္ေလးစာအားျဖန္႕၍ဖတ္လိုက္သည္။<br />`ကို...မြန္းကိုေမ့လိုက္ပါ´<br />`အား...ျပတ္သားတယ္ေဟ့´<br />ႏြယ္ႏြယ္ေအာင္ မေက်မနပ္ အသံျဖင့္ ေျပာယင္း ရဲရဲအား စူးစမ္းသလိုၾကည့္လိုက္သည္။<br />`နင္ဘာၾကည့္တာလဲ ´<br />`ေၾသာ္ ငါ့သူငယ္ခ်င္းမွာ ဘာဒဏ္ရာေတြက်န္ခဲ့သလဲ လို႕ၾကည့္တာပါ´<br />ရဲ၀င့္ထက္ ၿပံဳးယင္း အိတ္ကပ္ထဲမွ ခ်ိဳခ်ဥ္ (၂)လံုးအားထုတ္၍ ႏြယ္ေလးအား တစ္လံုးေပးလိုက္သည္။<br />ရဲရဲ ၏စိတ္ကူးဆန္းဆန္းေလးပင္ ၊ခ်ိဳခ်ဥ္စားတယ္ဆိုတာ ခပ္ေအးေအးပါဆိုသည့္ အဓိပၢါပင္ျဖစ္သည္။ယခုလည္းသိလိုက္သည္ ေအးေအးေဆးေဆး ပဲတဲ့ေလ။<br />`နင့္ဆီက ခ်ိဳခ်ဥ္စားတိုင္းေျပာေနက်စကားေလးဘဲျပန္ေျပာရမွာဘဲ ၊နင္အျမဲတမ္းခ်ိဳခ်ဥ္စားႏိုင္ပါေစလို႕ငါဆုေတာင္ေပးမယ္ေနာ္´<br />`ႏြယ္ေလးရယ္ ငါခ်ိဳခ်ဥ္ မစားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မြဲသြားယင္လည္း နင္၀ယ္ေကၽႊးေပါ့´<br />`ငါယူမယ့္ေယာက်ာၤက ကပ္စီးနဲ ယင္ေတာ့ နင္ငတ္ၿပီ´<br />`ဟားဟားဟား ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ၾကိဳက္မယ့္သူေတာင္မရွိဘဲနဲ႕ေယာက်ာၤးရဖို႕ကိုစဥ္းစားေနေသးတယ္´<br />`ေကာင္စုတ္ ငါကနင့္လိုမဟုတ္ဘူး ေအးေအး ေဆးေဆးေနခ်င္လို႕ ဒီလိုေနေနတာသိလား´<br />ေျပာယင္းစိတ္ေကာက္သလိုအမူအရာလုပ္ျပသည္။<br />`ေနာက္တာပါႏြယ္ေလးရာ ၊ၾကည့္ ႏွဳတ္ခမ္းၾကီးစူထားတာ လွလည္းမလွဘူး၊ေဟာ ၿပံဳးေတာ့မယ္ၿပံဳးေတာ့မယ္...ၿပံဳးလာၿပီ´<br />ႏြယ္ေလးၾကာၾကာ စိတ္မေကာက္ႏိုင္ေတာ့ ၿပံဳးၿပီးရဲရဲ လက္ေမာင္းကိုလက္သီးဆုပ္ျဖင့္လွမ္းထုလိုက္သည္။<br />ရယ္သံမ်ားျဖင့္ ေလာကၾကီးစိုေျပသြားသည္။<br />ရဲရဲ ဂီတာတီးကြာ၊ငါသီခ်င္းဆိုမယ္´<br />ရဲရဲဘာသီခ်င္းလဲဟုေမးမည္ျပဳၿပီးမေမးေတာ့ဘဲ သံစဥ္တစ္ခုကို အစပ်ိဳးလိုက္သည္။`အခ်စ္ဆိုသည္မွာ´<br />အခိုက္အတန္႕ေသာ အခ်ိန္တို႕သည္ ခ်ိဳျမေသာ သံစဥ္ေတးသြား၏ ေအာက္တြင္ေပ်ာ္၀င္သြားသည္။<br />အခန္း(၃)<br />`မင္းမသိဘူးလား၊ငါတို႕ေက်ာင္းမွာေကာက္ရိုးပံုေစာင့္တဲ့ ေခြးတစ္ေကာင္ေရာက္ေနတယ္ ...ဟားဟား´<br />အဲ့ဒီစကားက နားထဲကို ကန္႕လန္႕မ၀င္ယင္သိပ္ေကာင္းမွာဘဲ ။<br />`ခြပ္´<br />ရုတ္တရက္မို႕ ရဲရဲ ကို သူငယ္ခ်င္းေတြ တားခ်ိန္မရလိုက္။တစ္ဘက္လူ ရွဴးရွဴးရွဲရွဲ ျဖစ္ေနၿပီမို႕<br />၀င္ထိန္းလိုက္ၾကသည္။<br />`မင္းေယာက်ာၤးဆိုဒဲ့ေျပာ ၊ေနာက္ဆိုဒီထက္ပိုနာမယ္´<br />`ေတာ္ၾကပါေတာ့ကြာ ရဲရဲ မင္းကလည္းတစ္ေက်ာင္းတည္းသားခ်င္းဘဲ ကြာ ၊သူငယ္ခ်င္းမင္းကို လည္းေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ ဒီကသူငယ္ခ်င္းေတြက လည္းမင္းတို႕သူငယ္ခ်င္းကိုျပန္ေခၚသြားေတာ့´<br />တစ္ဘက္လူမွာ မေက်မနပ္ျဖင့္ ၾကည့္ယင္းသြားခါနီး ေတာင္ေတာက္ေခါက္သြားေသးသည္။<br />`ေတာက္...ဒီေကာင္ကိုအရင္တစ္ခါႏြယ္ေလးကိုေနွာက္ယွက္တုန္းကတည္းက တီးခ်င္ေနတာငါနဲ႕ တိုက္ရိုက္မပတ္သတ္ေသးလို႕ခုငါ့ကိုပါေစာ္ကားလာတာမင္းတို႕ၾကားတဲ့ အတိုင္းဘဲေလ´<br />သူငယ္ခ်င္းမ်ားမွာ ရဲရဲ ႏွင့္ ႏြယ္ေလး အေၾကာင္းကို သိသူမ်ားျဖစ္၍ဘာမွမေျပာၾကေပ။<br />`ကဲ သူငယ္ခ်င္းေဒါသေလး နည္းနည္းေလွ်ာ့<br />ဟိုမွာ ႏြယ္ႏြယ္ေအာင္လာေနၿပီ´<br />ကပ်ာကယာ သူ႕ထံေလွ်ာက္လာေနေသာ ႏြယ္ေလးကို ေမးဆတ္ျပယင္းေျပာျခင္းျဖစ္သည္။<br />`ရဲရဲ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ငါနဲ႕ LIBRARY<br />လိုက္ခဲ့ပါဆိုေတာ့ မလိုက္ခဲ့ဘူး၊ငါၾကားၾကားခ်င္းဒီကို လိုက္လာတာ´<br />`အလကားပါဟာ...ဘာမွမဟုတ္ဘူး´<br />ဘာအလကားလဲ ၊ငါ့ေၾကာင့္ျဖစ္တာ ဆိုသူကဘာေျပာလို႕လဲ´<br />`ဘာေျပာလဲ နင့္ဘာသာစံုစမ္းၾကည့္ဟာ၊ခုအိမ္ျပန္မွာ မဟုတ္လား ငါလိုက္ပို႕ မယ္´<br />ရဲရဲ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ႏွဳတ္ဆတ္ၿပီး ႏြယ္ေလးနဲ႕ အတူေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ႏြယ္ေလး မ်က္ႏွာမေကာင္းမွန္းသိ၍<br />`ႏြယ္ေလး နင္စိတ္ဆိုးသြားတာလား´<br />`မဟုတ္ပါဘူးငါ့ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္ဆိုလို႕စိတ္မေကာင္းတာပါ´<br />`ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ကိုပတ္၀န္းက်င္ကေ၀ဖန္ၾကတာပါဟာ၊နင္ေရာ ပတ္၀န္းက်င္ကိုဂရုစိုက္လား´<br />`ဟင့္အင္း...ဂရုမစိုက္ပါဘူးငါတို႕ေတြက ခုမွဒီလိုေနၾကတာမဟုတ္ဘူး ငယ္ငယ္ ေလးကတည္းက ဒီလိုေနလာတာဘဲဟာ´<br />`ဟုတ္တယ္ ႏြယ္ေလးငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕သံေယာဇဥ္က အျမစ္တြယ္ေနၿပီ´<br />`ရဲရဲ ငါတို႕ ခ်ိဳခ်ဥ္စားရေအာင္´<br />`ေအးဟုတ္သားဘဲ ငါေမ့ေနတာ´<br />ေျပာယင္းလြယ္အိတ္ထဲလက္ႏွိဳက္လိုက္သည္။<br />`သြားၿပီႏြယ္ေလးေရ၊ငါ့ခ်ိဳခ်ဥ္ထုတ္ Desk ထဲက်န္ေနခဲ့ၿပီ´<br />`ငါ့ဆီမွာပါပါ တယ္၊နင္လုပ္လို႕ ငါခ်ိဳခ်ဥ္ေလးေတြေဆာင္ထားတာ အက်င့္ျဖစ္ေနၿပီ...ေရာ႕´<br />`ဟင္...ႏြယ္ေလးကလည္း ႏွစ္လံုးေတာင္´<br />`နင့္ကို အျပစ္ေပးတဲ့ အေနနဲ႕ ငါ့ကိုခ်ိဳခ်ဥ္ခြာၿပီးေကၽြး´<br />`ဟင္းဟင္းဟင္း...အဲ့ဒီေလာက္ခဲယဥ္းတဲ့ အျပစ္ေပးရလားသူငယ္ခ်င္းရယ္´<br />ရဲရဲ ခြာေကၽြးေသာ ခ်ိဳခ်ဥ္ေလးအားစားယင္း ကေလးငယ္ေလးလို အျပစ္ကင္းစင္စြာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနေသာ ႏြယ္ေလးအား ၾကည့္ယင္း<br />ရဲရဲလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနမိသည္။ျဖစ္ႏုိင္လွ်င္ သူငယ္ခ်င္းမေလးကို ထိုသို႕ထာ၀ရေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တာရဲရဲ ၏ ရင္ထဲကဆႏၵတစ္ခုပါ။<br />ဒီေန႕ျဖစ္ေသာ ကိစၥနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ရဲရဲ ရင္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ ျဖစ္ေနသည္၊အမည္ေဖာ္မျပႏိုင္ေသာေ၀ဒနာျဖစ္၍<br />ရဲရဲ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ ဘာျဖစ္မွန္းမသိေပ။<br /><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ဆက္ရန္ရွိပါသည္</span>(<span style="color: rgb(51, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>-<span style="color: rgb(255, 255, 0);">ေဗဒါ</span>)<br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-8568538386843901872?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-10660902332440195022009-11-03T02:47:00.000-08:002009-11-03T02:58:29.653-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> ခ်စ္သမွ်ကိုခ်ီ<br />ေတးရယ္သီေသာ္လည္း<br />မွီအံ့မထင္ လြမ္းပံုအင္မွာ<br />ေႏြေနလိုပူ<br />ရင္ကိုေလာင္ျမိဳက္ဆူေသာေၾကာင့္<br /><br />ခ်စ္သူနဲ႕ေ၀း<br />လြမ္းရက္ေဆြးေဆြးေတြမွာ<br />မေနလိုပါ<br />ျမသည္းညွာ.....<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 0);">ေဗဒါ</span>)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-1066090233244019502?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-41363375478559426432009-10-29T07:06:00.000-07:002009-11-03T02:40:13.672-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> ရင္ထဲမွာ သစ္ပင္ေလးတစ္ပင္ပ်ိဳးထားတယ္<br />အဲ့ဒီသစ္ပင္ေလးကို အခ်စ္လို႕စာတမ္းထိုးလိုက္တယ္<br />အဲ့ဒီမွာဘဲ လူတစ္ေယာက္ဟာ အလုပ္ေတြရွဳပ္သြားေတာ့တယ္<br />သစ္ပင္ေလးကို ေရေလာင္းေပးရတယ္ ...ေပါင္းသင္ေပးရတယ္<br />ေနေရာင္ျခည္မရႏိုင္ေပမယ့္ ႏွလံုးသားထဲ ကအေႏြးဓာတ္ေလး<br />ေပးရတယ္ ....ေန႔တိုင္း အ၇ိပ္တၾကည့္ၾကည့္ေနယင္း အပင္ေလး<br />နဲ႔ သူအေဖာ္လုပ္တယ္ ...သူ႔အတြက္ အပင္ေလး က ဘ၀ၾကီးတစ္ခု<br />လံုးျဖစ္ေစတယ္...အပင္ေလးက ေႏြေရာက္ေတာ့ အရြက္ေလးေတြေၾကြတယ္...<br />သူ စိတ္ထဲမွာ အပင္ေလးေသေတာ့မယ္ထင္လို႕ ငိုေၾကြးေနတယ္...ေနာက္ေတာ့<br />ေဆာင္းေရာက္လာေတာ့ သစ္ရြက္အဖူးေလးေတြထြက္လာတယ္ ...သူရဲ႕ေမ်ာ္လင့္<br />ခ်က္ေတြ အသက္ရွင္လာျပန္တယ္ ...ဒီလိုနဲ႕ မိုးရာသီေရာက္လာတဲ့ အခါမွာ<br />မိုးစက္ကေလးေတြ နဲ႕ အတူသစ္ရြက္ စိမ္စိမ္းစိုစိုေလးေတြ ထြက္လာတယ္<br />တစ္ပင္လံုးစိမ္းစိုလို႕ေပါ့ သူနားလည္သြားမိတာက ရွင္သန္ဖို႕ အတြက္ သူ႕ ရဲ႕<br />ဂရုစိုက္မူ႕ေတြလိုအပ္တာမွန္ေပမယ့္ သူ႕ရဲ႕ဂရုစိုက္မူ႕ေတြနဲ႕ရွင္သန္လာတာ<br />မဟုတ္ဘူးဆိုတာပါဘဲ .....<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 0);">ေဗဒါ</span>)<br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-4136337547855942643?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-25076872257585408722009-10-26T07:08:00.000-07:002009-10-26T07:23:11.046-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />တခဏနဲ႔ ေ၀ဒနာလွလွေလးေတြ စုဖို႕<br />အေတြးစက္လက္ ႏိွဳးတတ္ဖို႕ ကိုအားနာတယ္<br />ဖယ္ကြာမယ္ တစ္လွမ္းတိုး<br />ရင္ခုန္သံပ်ိဳးမိကာမွ<br />အနမ္းဆိပ္ေၾကာင့္ ပန္းအိပ္ဖို႕ခက္.....<br /><br /><span style="color: rgb(102, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 51);">ေဗဒါ</span>)<br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-2507687225758540872?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-32691343029847103952009-10-25T04:08:00.000-07:002009-10-26T07:04:43.342-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> ရင္ခုန္သံေလွကားထစ္ေတြ ေရတြက္ယင္း<br />ယိမ္းယိုင္ေနတဲ့ ပန္းႏွဳတ္ခမ္းေပၚမွာ ပ်ားရည္စက္ေတြတင္ထားမွန္း မသိဘူး<br />တမင္တကာေမွာက္ထားပါတယ္ ဆိုမွ ဘာဖဲလဲတဲ့<br />ေရြးစရာက ခါးမွာ ဓားတစ္ေခ်ာင္းဘဲရွိတယ္<br />သူ႕ကိုထိုးမလား ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ထိုးမလား<br />ဖတ္လက္စနဲ႕ အရက္တစ္ခြက္ၾကားထဲမွာ စာလံုးေရ မ်ားမ်ားစားစားမွ မရွိတာ<br />သိလွ်က္နဲ႕ အသည္းကို မာထားမလား<br />က်ားထိုးသလိုေဘးမေျပာေၾကးလို႕ ေရးထားလို႕ ရယင္ သိပ္ေကာင္းမယ္<br />ဒီတစ္ပြဲကို ငါမရွံဳးေအာင္ေပါ့.....<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 0);">ေဗဒါ</span>)<br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-3269134302984710395?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-5675164147964485262009-10-22T06:17:00.000-07:002009-10-25T03:55:18.743-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> ဒုတိယကမာၻစစ္တြင္းက အဂၤလန္ႏိုင္ငံ ရဲ႕ရြာေလးတစ္ရြာမွာ ဆရာ၀န္တစ္ဦးရယ္၊ ဇနီးသည္လူပမာတစ္ဦးရယ္ ၊(၆)ႏွစ္အရြယ္သားေလးတစ္ဦးရယ္ မိသားစု(၃)ေယာက္ေနထိုင္<br />ၾကတယ္ သူတို႕ ဆီမွာလက္တိုလက္ေတာင္းခိုင္းဖို႕ အတြက္ ဂ်ာမန္ ကၽြန္မေလးတစ္ဦးရွိတယ္ ဒုတိယကမာၻစစ္ၾကီး ျပီးေတာ့ ဂ်ာမန္ေတြကို ရြာေတြက ေနရိုက္ပုတ္ေမာင္းထုတ္ၾကတယ္ ...<br />ဆရာ၀န္တို႕ အိမ္ကိုလည္း၀ိုင္းထားၾကတယ္ ...အဲ့ဒီအခါမွာ ဆရာ၀န္က ဂ်ာမန္မေလးကိုသနားၿပီး<br />ေနာက္ေဖးေပါက္ကေနထုတ္ၿပီး စားစရာေတြေပးၿပီးထြက္ေျပးေစတယ္ ...သားလုပ္တဲ့သူက သၾကားလံုးခိုးစားတယ္ ျပီးေတာ့ သၾကားလံုးပုလင္းထဲကို ေဆးလံုးေတြျပန္ထည့္ထားတယ္ ...အေမလူပမာသည္က မသိဘဲ အဆိပ္ေဆးလံုးေတြယူစားလိုက္တယ္ ေသတဲ့အခါမွ ေနအိမ္ေဘးက ဆိတ္ေက်ာင္းေနတဲ့ အဘြားၾကီးက တိုင္တယ္ ဆရာ၀န္က မိန္းမျဖစ္သူကို အဆိပ္နဲ႔လုပ္ၾကံလိုက္တယ္<br />ျပီးေတာ့ ကၽြန္မေလးကို ေခၚျပီး အိမ္ေနာက္ကေနခိုးေျပးတယ္လို႕ တိုင္လိုက္တယ္<br />ေနာက္ေတာ့ ဆရာ၀န္က အမူွျဖစ္ျပီ<br />ရံုးေရာက္သြားတယ္<br />တရားသူၾကီးက တစ္ခြန္းတည္း ခတ္ဆတ္ဆတ္ေမးလိုက္တယ္<br />မင္း ကၽြန္မေလးကို ခ်စ္ေနလားတဲ့<br />အဲ့ဒီေတာ့ မွ ဆရာ၀န္ၾကီးအံ့အားသင့္သြားတယ္<br />ဟုတ္တယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ ဂ်ာမန္မေလးကို ခ်စ္ေနတာ ၾကာပါဘီတဲ့<br />သူ႔ ကိုယ္သူကၽြန္မေလးကို ခ်စ္ေနတာ သူအတူေနတဲ့တစ္ေလွ်ာက္လံုးမသိဘူး<br />မခံစားမိဘူးေလ<br />တရားသူၾကီး တခြန္းတည္းေမးမွ သူစဥ္းစားမိသြားတယ္<br />အဲ့ဒါက ေတာ့ သူဂ်ာမန္မေလးကို ခ်စ္ေနတယ္ ဆိုတာပါဘဲ .....<br />အခ်စ္ဆို တာ တစ္ခါတစ္ခါ ခ်စ္ေနမွန္း မသိရဘဲ အံ့ၾသစရာေကာင္ေလာက္ေအာင္ေရွ႕ကိုေရာက္လာတတ္တာမ်ိဳးပင္ ....အခ်စ္ဆိုတာလူတစ္ကိုယ္ စိတ္တမ်ိဳးျဖစ္တဲ့ အတြက္ တစ္ေယာက္ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ႏိုင္ၾကပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ အတြက္ ကေတာ့ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ရင္ခြင္ႏွစ္ခုေ၀းျပီးမေနႏိုင္တာ အခ်စ္လို႕ သတ္မွတ္ထားပါတယ္ ေတြးယူတတ္ႏိုင္ပါေစ...<br /><br /><span style="color: rgb(51, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 51);">ေဗဒါ</span>)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-567516414796448526?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-38894275894240971052009-10-19T00:15:00.000-07:002009-10-19T00:28:19.781-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာလိုလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ငယ္တို႕ရဲ႕အိမ္ေထာင္သက္တမ္းက ၃.၁.၂၀၁၀ဆိုယင္<br />တစ္ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္ ခုထိေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ဥယ်ာဥ္ေလးထဲမွာ ပန္းေလး<br />ေတြပြင့္တုန္းပါဘဲ ကၽြန္ေတာ့တို႕ အခ်စ္ေတြပ်ိဳမ်စ္ေနၾက<br />တုန္းပါဘဲ ကၽြန္ေတာ္ တည္ေဆာက္ခ်င္တဲ့ ကမာၻသစ္ေလးကို<br />စိတ္တိုင္းက်တည္ေဆာက္ခြင့္ရတဲ့ အတြက္ ငယ့္ကို<br />ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...<br /> ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ အနားလည္ဆံုးခ်စ္သူေလးကို<br /> ကၽြန္ေတာ္ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးနဲ႔ ဆက္ခ်စ္သြားမွာပါ...<br /> <span style="color: rgb(51, 102, 255);"> <br /> ခ်စ္တဲ့ေမာင္<br /><br /> </span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> <span style="color: rgb(51, 255, 51);"><span style="color: rgb(102, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 51);">ေဗဒါ</span>)</span></span></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-3889427589424097105?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-23853937532904182802008-08-14T08:52:00.001-07:002011-03-18T17:00:13.941-07:00၁၁. ကၽြန္ေတာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ခ်စ္ခရီးလမ္းေလးကေတာ့သာယာလြန္းလွတယ္..<br />တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္အျပန္လွန္မွီခုိအားထားျပီး ခ်စ္ၾကတာဆိုေတာ့<br />တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန ့ပိုတိုးျပီးခ်စ္ၾကတယ္..မနက္စာ စားျပီးတာနဲ ့ကၽြန္ေတာ္<br />တို ့နွစ္ေယာက္ ဆာေကာညီကီ..ပန္းျခံေလးထဲမွာလမ္းေလ်ာက္ရင္းအၾကင္<br />နာစကားေလးေတြဆိုျဖစ္တယ္..တစ္ခါတစ္ရံပန္းျခံထဲကခံုတန္းေလးထဲမွာ<br />ထိုင္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ကစိုင္းထီဆိုင္သီခ်င္းေလးေတြဆိုျပတက္တယ္..အဲ့ဒီအ<br />ခ်ိန္မ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့သူမကနားမလည္ေပမယ့္နားလည္သည့္အလား ကၽြန္ေတာ့<br />ရင္ခြင္ထဲမွာျငိမ္ျပီးနားေထာင္ေနတက္တယ္..<br />’’ ေမာင္…ေမာင့္အသံကို နဲနဲေလာက္ေဝဖန္ၾကည့္မယ္ေနာ္ ရမလားဟင္’’<br />’’ အင္းေဝဖန္ၾကည့္ေလ..ဂူးရာ’’<br />’’ ေမာင့္အသံက ေကာင္းတယ္လို ့မဆိုနိုင္ေပမယ့္ အရမ္းဆြဲေဆာင္မွု ့ရွိတယ္<br />သိလား…ကၽြန္မ တေန ့ေန ့ေမာင့္သီခ်င္းသံမၾကားရရင္ ရင္ထဲမွာတစ္ခုခု လို<br />ေနသလိုပဲ ေမာင္ရာ ’’<br />’’ ဟာ.. အခ်စ္ရယ္.. ေမာင့္ကိုဒီေလာက္ေတာင္ပဲခ်စ္ရလားကြာ ေမာင္ၾကည္နူးလိုက္<br />တာကြာ’’ သူမရွက္ျပံဳးေလးနဲ ့ကၽြန္ေတာ့နားသယ္စပ္ေလးကို ဖြဖြနမ္းရင္း<br />’’အရမ္းခ်စ္တာထက္ကိုပိုပါတယ္..ေမာင္…’’<br />ပတ္ဝန္းက်င္မွာငွက္ကေလးမ်ားရဲ့ေတးသီသံပ်ံလြင့္ေနသည္<br /><br />၁၂ .ဒီေန ့ကၽြန္ေတာ့ေဘးကပ္ရက္ကုတင္ကသူငယ္ခ်င္းဂ်ိမာေေဆးရံုေပၚကဆင္းခြင့္<br />ရတယ္…ရလဒ္ေကာင္းနဲ ့ဆင္းခြင့္ရေတာ့သူ ့မ်က္နာေပၚက အျပံဳးေတြ<br />က ဝင္းပလို ့ ေဆးရံုတစ္ခုလံုးကိုမေမာမပန္းလိုက္ႏွဳတ္ဆက္ေနေလရဲ ့<br />’’ လြမ္းေရ.. ကိုယ္ကေတာ့ရလဒ္ေကာင္းနဲ ့ဆင္းခြင့္ရလို ့အရမ္းေပ်ာ္ေနမိတယ္ကြာ’’<br />’’ေအးကြာ.. တို ့လည္းမင္းကိုယ္စားအရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္ကြာ’’<br />’’မင္းတို ့အားလံုးလည္း ငါ့လိုပဲအျမန္ဆံုးေနျပန္ေကာင္းလာပါေစကြာ’’<br />’’ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြာ..ငါတို ့အားလံုးအျမန္ဆံုးျပန္ေကာင္းလာမွာပါကြ’’<br />ကၽြန္ေတာ့ေဘးကကုတင္ေလးကေတာ့ပိုင္ရွင္မဲ့သြားျပီေပါ့ဗ်ာ<br /><br />၁၃. “ဂူးရာ.. ဒီေန ့ရာသီဥတု ေလးအရမ္းကိုသာယာတာပဲေနာ္’’<br />’’ဟုတ္တယ္ေနာ္ ေမာင္..’’<br />’’ ဂူးရာေမာင္တုိ ့နွစ္ေယာက္ဟုိတစ္ခါက မိုးေတြ ရြာလို ့ရုပ္ရွင္သြားမၾကည့္<br />ျဖစ္ဘူးေနာ္’’<br />’’အင္းဟုတ္တယ္ေနာ္ေမာင္…ဒါဆိုဒီေန ့သြားၾကည့္ၾကရေအာင္ေလေနာ္’’<br />’’ အိုေက..ဒါဆိုအဝတ္စားအျမန္သြားလဲေခ်’’<br />’’ဟုတ္ကဲ့ပါေမာင္ရယ္ ..ခဏပဲေစာင့္ေနာ္ အလွဆံုးျဖစ္ေအာင္ျပင္လာခဲ့မယ္’’<br />ခဏပဲေစာင့္လိုက္ရတယ္ သူမအဝတ္စားလဲျပီးျပန္ထြက္လာတယ္..သူမဝတ္စား<br />ပံုကိုၾကည့္ျပီးစိတ္ထဲေတာ္ေတာ္ဘဝင္မက်ျဖစ္မိသြားတယ္… သူမကေနေရာင္<br />ျခည္ကိုအန္တုျပီးအရဲလြန္ အဝတ္စားေတြ ဝတ္ထားေလရဲ ့ဗ်ာ….နာရီၾကည့္လိုက္<br />ေတာ့ရုပ္ရွင္ခ်ိန္နီးေနျပီ..ျပန္လဲခုိင္းဖို ့ကလညး္အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး သူမကိုဒီလိုအဝတ္<br />စားမ်ိဳးနဲ ့မျမင္လိုပါ တစ္ခါတစ္ေလ ကၽြန္ေတာ့စိတ္ကူးထဲမွာသူမကို ျမန္မာအဝတ္<br />စားေလးေတြနဲ ့ျမင္ေယာင္ၾကည့္မိတယ္…သူမနဲ ့အရမ္းလိုက္ဖက္တာပဲဗ်ာ…<br />အဲ့ဒီေန ့ကေတာ့သူမကိုဒီလိုမ်ိဳးမဝတ္ေစခ်င္ေၾကာင္မေျပာျဖစ္ခဲ့ပါဘူး<br /><br />၁၄. ၂ ေယာက္သားၾကင္ၾကင္နာနာနဲ ့လက္ခ်င္းခ်ိတ္ျပီးရုပ္ရွင္ရံုကျပန္လာေတာ့ ေဆး<br />ရံုအဝင္ဝနားမွာ အန္ဒေရ့ ကိုလူစိမ္းတစ္ေယာက္နဲ့ စကားေျပာေနတာေတြ ့ရတယ္<br />အန္ဒေရ့က ကၽြန္ေတာ္တို ့၂ ေယာက္ကိုျမင္ေတာ့ လက္ယပ္ေခၚသည္<br />’’ လြမ္း ဒါတို ့ေဘးကုတင္ကိုေရာက္လာတဲ့လူနာသစ္ကြ နာမည္က ေသာမတ္တဲ့<br />.. ေသာမတ္ေရ ဒါက ကိုယ္ေျပာတဲ ့လြမ္းသုခတဲ့ အဲဒီကမေရႊေခ်ာကေတာ့ဂၽြန္ေနးတဲ့’’<br />’’ဟုတ္ကဲ့ကၽြန္ေတာ့နာမည္ကေသာမတ္ပါ..လြမ္းနဲ ့ဂူးရာအေၾကာင္းအန္ဒေရ ့ေျပာ<br />လို ့ကၽြန္ေတာ္သိျပီးပါျပီ လိုအပ္တဲ ့အကူညီေလးေတြ လဲေပးပါအံုးဗ်ာ ’’<br />ေသာမတ္ကလည္းကၽြန္ေတာ္တို ့အရြယ္ဆိုေတာ့ခဏေလးနဲ ့ခင္ခင္မင္မင္ျဖစ္သြား<br />ၾကတယ္<br /><br />၁၅. ဒီေန ့ေတာ့အေဆာင္မွာယူစရာေလးေတြရွိလို ့မနက္စာစားျပီးေတာ့..လူေတြအလစ္<br />မွာခ်စ္ေသာဂူးရာကိုအနမ္းေလးတစ္ပြင့္နဲ ့နွုတ္ဆက္ျပီးေဆးရံုကေနထြက္လာခဲ့တယ္<br />အေဆာင္ေရာက္ေတာ့လုပ္စရာရွိတာေလးေတြလုပ္ရင္း သူငယ္ခ်င္းေတြ ရဲ့တစ္<br />ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္က်န္းမာေရးအေျခေနလာေမးတာကိုလညး္ျပန္ေျဖရေသး<br />တယ္..သူငယ္ခ်င္းေတြကညေနစာပါခ်က္ေကၽြးေတာ့ေဆးရံုျပန္တာေနာက္က်သြား<br />တယ္..ေဆးရံုဝင္းထဲလည္းေရာက္ေရာမ်က္စိက က်ိန္းစပ္ျပီးလူကကၽြဲျမီးတိုသြားတယ္<br />ဂူးရာနဲ ့ေသာမတ္ ကခံုတန္းေလးတစ္ခုမွာထိုင္ျပီးစကားေတြေျပာျပီးရယ္ေနၾကတယ္<br />ကၽြန္ေတာ့ကိုေတြ ့ေတာ့ဂူးရာက အျပံဳးေလးနွင္ ့လွမ္းေခၚသည္<br />’’ ေမာင္ျပန္လာတာေနာက္က်တယ္ေနာ္’’<br />’’ ဟုတ္တယ္.. သူငယ္ခ်င္းေတြကဆြဲထားလို ့’’<br />’’ ဒီမွာေလ ေသာမတ္က ဂူးရာမပ်င္းေအာင္ ဟာသ ေလးေတြေျပာျပေနတာ’’<br />’’ ဟုတ္ပါတယ္ လြမ္း ’’<br />’’ ေအာ္….’’ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ျပံဳးျပလိုက္မိတယ္ ဒါေပမယ္ ့ဒီအျပံဳးကမပီျပင္နုိင္ဘူး<br />ဆိုတာေတာ့သိေနတယ္ ဂူးရာကိုၾကည့္ေတာ့အရဲလြန္အဝတ္စားနဲ ့ ၂ေယာက္သား<br />ပူးပူးကပ္ကပ္ေလးထိုင္လို ့စကားဆက္ေျပာဖို ့အားမရွိသလိုခံစားလိုက္ရတယ္<br />’’ေမာင္နားလိုက္အံုးမယ္ေနာ္ ..’’<br />’’ အင္း နားေလ ေမာင္… ဂူးရာတို ့ကေတာ့စကားဆက္ျပီးေျပာျဖစ္အံုးမယ္’’<br />’’ ေအာ္ အင္းပါ ၂ ေယာက္လံုးပဲ ကိုယ္သြားျပီေနာ္’’<br />ဂူးရာကိုပါတစ္ခါတည္းလက္ကဆြဲျပီးေခၚလာခ်င္ေပမယ့္ ရိုင္းရာက်မွာစိုးလို ့မေခၚ<br />ျဖစ္ခဲ့ဘူး.. သူမကလညး္ကိုယ့္ခ်စ္သူမ်က္နွာေလးကိုေတာင္အကဲမခတ္တက္ဘူး<br />လားကြာ………….<br /><br />၁၅ .ဒီေန ့ကေတာ့ခ်စ္ေသာဂူးရာရဲ့ ၂၂ နွစ္ေျမာက္ေမြးေန ့ေလးပါ… သူငယ္ခ်င္းေတြ<br />အားလံုးပိုက္ဆံစုျပီးေတာ့ေမြးေန ့ပြဲေလးကိုဂူးရာတို ့အခန္းေလးထဲမွာပဲလုပ္ျဖစ္<br />ခဲ့ၾကတယ္… ခ်စ္ေသာဂူးရာေလးကေတာ့ဒီေန ့ထူးထူးျခားျခားေလးကိုလွေနတာ<br />ပဲဗ်ာ..ေမြးေန ့ကိတ္လွီးျပီးေတာ့ သူတို ့ရဲ့ဓေလ့အတိုင္းကစားပြဲေလးတစ္ခုလုပ္ၾက<br />တယ္..စာရြက္တစ္ခုေပၚမွာစာေတြေရးထားျပီးအန္စာတံုးလိုေလးေထာင့္တုံုးေလးနဲ ့<br />လွိန္ ့ျပီးက်တဲ့စာလံုးအတိုင္းေမြးေန ့ရွင္ကလုပ္ျပရတဲ့ကစားပြဲေလးပါ..ဂူးရာကေလး<br />ေထာင့္တံုးေလးကိုလွိန္ ့လိုက္တယ္ ..’’ဗိုက္’’ ဆိုတဲ့စာလံုးေပၚကိုအတံုးေလးကေရာက္<br />သြားတယ္ ကၽြန္ေတာ္လဲတစ္ခါမွမၾကံဳဘူးေတာ့ သူမဘာဆက္လုပ္မလဲဆိုတာေစာင့္<br />ၾကည့္ေနလိုက္တယ္… အဲဗ်ာ.. ဂူးရာကကၽြန္ေတာ့ဘက္ကိုလွည့္လာျပီးေတာ့ သူမ<br />ရဲ့အကၤ် ီကိုဗိုက္ေပၚေအာင္လွန္လိုက္ျပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့ကိုနမ္းခုိင္းတယ္… ကၽြန္ေတာ့<br />မ်က္နွာပူခနဲျဖစ္သြားသလိုခံစားလိုက္ရတယ္ ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းရမ္းျပျပီးရယ္က်ဲက်ဲလုပ္<br />ေနလုိက္တယ္..ကၽြန္ေတာ္လဲရွက္တက္တယ္ဗ်..ဂူးရာကတဖန္ အတံုးေလးကိုလွိန္ ့<br />လိုက္ျပန္တယ္..ဒီတစ္ခါလည္း’’ ဗိုက္’’ ဆိုတဲ့စာလံုးေပၚကိုပဲက်ျပန္တယ္.. ဒီတစ္ခါ<br />သူမကေသာမတ္ဆီသြားျပီးခုနကအတိုင္းဗိုက္ကိုလွန္ေပးျပီးနမ္းခိုင္းျပန္တယ္..<br />ေသာမတ္ကညင္ညင္သာသာေလးနမ္းလိုက္တယ္..ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲမွာ န်ဴးကလီး<br />ယားဗံုးတစ္လံုးေပါက္ကြဲသြားသလိုပဲ.. ကၽြန္ေတာ္ဒီျမင္ကြင္းကိုလံုးဝမခံစားနိုင္ဘူးဗ်ာ<br />ကိုယ့္ခ်စ္သူကိုတစ္စိမ္းေယာက္်ားေလးကနမ္းတဲ့ျမင္ကြင္းေလာက္ဆိုးရြားတဲ့အရာမရွိ<br />ဘူးဗ်.. ေသာမတ္ရဲ့မ်က္နွာကိုစိတ္ရွိလက္ရွိထိုးျပစ္ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြကတဖြါးဖြါးပဲ<br />အားလံုးကေတာ့ဘာမွမထူးျခားသည့္အလားပံုမွန္ပဲ..ကၽြန္ေတာ့မွာသာ……..<br /><br />၁၆. “ဂူးရာ.. ေမာင္မၾကိဳက္ဘူးကြာ..’’<br />’’ ဟင္.. ဘာကိုလည္းေမာင္..အစပ္ဆက္မရွိပဲ ဘာကိုမၾကိဳက္တာလည္းဟင္ေမာင္’’<br />’’ အားလံုးပဲကြာ. ေသာမတ္နဲ ့ရီရီေမာေမာစကားေျပာတာလည္းေမာင္မၾကိဳက္ဘူး<br />ျပီးေတာ့ဂူးရာရဲ့အရဲလြန္အဝတ္အစားေတြလည္းေမာင္မၾကိဳက္ဘူးကြာ’’<br />’’ ေအာ္.. ေမာင္ရယ္ ဘာမ်ားလဲလို ့.. ေသာမတ္နဲ ့ကရိုးရိုးခင္တာပါ..အဝတ္အစား<br />ကလည္းဒီနိုင္ငံမွာဒီလိုပဲဝတ္ၾကတာပဲေလေမာင္ရာ..ဒါအဆန္းမွမဟုတ္ပဲ’’<br />’’ေမာင္နားလည္တယ္..ဒါေပမယ့္ေမာင့္စိတ္ထဲမွာဘယ္လိုမွဘဝင္မက်နိုင္ဘူးကြာ’’<br />’’ဒါ..ေမာင္ဂူးရာကိုသက္သက္အျပစ္ရွာတာပဲ ’’<br />’’ေမာင္အျပစ္ရွာတာမဟုတ္ဘူးဂူးရာ ေမာင့္ခ်စ္သူကိုခ်စ္လြန္းလို ့ သဝန္တိုလို ့ေျပာ<br />တာကြ’’<br />’’ ေမာင့္ကို ဂူးရာ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာေမာင္လဲသိသားနဲ ့’’<br />’’ေမာင္သိပါတယ္ဂူးရာ ဒါေပမယ့္ ေမာင္ရဲ့ျမန္မာစိတ္ဓါတ္ ျမန္မာမ်က္စိနဲ့ေတာ့နဲနဲမွ<br />ကို ဘဝင္မက်နို္င္ဘူးဂူးရာ..ေမာင္တို ့ျမန္မာမိန္းကေလးေတြက ကိုယ့္ခ်စ္သူ ကိုယ့္<br />ခင္ပြန္းမဟုတ္တဲ့သူစိမ္းေယာက္်ားေလးေတြနဲ ့ေပြ ့ဖက္နမ္းရွုပ္တာမလုပ္ၾကဘူး..<br />ျပီးေတာ့ အရဲလြန္အဝတ္အစားဝတ္ျပီးေယာက္်ားေလးေတြနဲ ့လည္းဖက္လွဲတကင္း<br />မေနၾကဘူးကြ’’<br />“အိုး ဒါျမန္မာျပည္မဟုတ္ဘူးေမာင္.. ေမာင္ဒါမ်ိဳးေတြလာေျပာလို ့မရဘူး.. ဒါဒီနိုင္ငံ<br />ရဲ့ဓေလ့ထံုးစံပဲ.. ဂူးရာတစ္ေယာက္ထဲထူးထူးျခားျခား ပိုကဲေနတာလည္းမဟုတ္ဘူး’’<br />အဲ့ဒီ့ညက ၂ေယာက္သားခံုတန္းေလးမွာေက်ာခုိင္းျပီးစကားမေျပာနိုင္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္<br />သူမစိတ္ေကာက္ေနမွန္းသိေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ေခ်ာ့ခ်င္စိတ္မရွိခဲ့ဘူးဗ်ာ<br /><br />၁၇. အေဆာင္ကေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ဖုန္းဆက္ေခၚလုိ ့အေဆာင္ကိုေန ့လည္<br />ေလာက္မွာျပန္လာခဲ့တယ္..ေရာက္ေရာက္ခ်င္းၾကားရတဲ့သတင္းကခႏၶာကိုယ္နဲ ့<br />စိတ္အသိနဲ ့ၾကားမွာအဆံုးမရွိတဲ့ေလဟာျပင္ၾကီးကာဆီးသြားသလို ..အိမ္မက္ထဲ<br />မွာေယာင္ေတာင္ေတာင္နဲ ့လမ္းေလွ်ာက္ေနရသလို..ေလာကၾကီးရဲ့အျပင္ဖက္ပဲ<br />ေရာက္သြားသလိုခံစားလိုက္ရတယ္..ကၽြန္ေတာ့က်န္းမာေရးအေျခေနတိုးတက္လာ<br />လို ့ျမန္မာျပည္ျပန္ရေတာ့မယ္တဲ့ဗ်ာ.. ၃ ရက္ပဲအခ်ိန္ကရေတာ့တယ္… ကၽြန္ေတာ့<br />ဘဝရဲ့အခ်ိဳးအေကြ ့ေတြကမ်ားလြန္းတယ္ျမန္ဆန္လြန္းတယ္..ေလနုေအးထက္ေလ<br />နီၾကမ္းတိုက္တာကပိုမ်ားလြန္းတယ္ဗ်ာ.. ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္ေယာက္်ားပါ..အရာ<br />ရာတိုင္းကိုလက္ေတြ ့က်က်ရင္ဆိုင္နုိိင္ပါတယ္..ကိုယ္ေရာက္မယ့္ေနရာမွာအေကာင္း<br />ဆံုးျဖစ္ေအာင္ကၽြန္ေတာ္ေနထိုင္မွာပါ…ကၽြန္ေတာ့မွာစီစဥ္စရာေတြကအမ်ားၾကီးပဲ<br />ျပန္မဲ့ရက္ကလည္းအရမး္ကပ္လြန္းေနျပီ…အေဆာင္မွာေတြ ့သင့္တဲ့ေက်ာင္းသား<br />ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ ့ေတြ ့ျပီးလုပ္စရာရွိတာ တခိ်ဳ ့လိုက္လုပ္ရေတာ့တယ္…<br /><br />၁၈ .ေဆးရံုကိုညေနျပန္ေရာက္ေတာ့ ခ်စ္ေသာဂူးရာကို ခံုတန္းေလးမွာတစ္ေယာက္<br />ထဲထို္္င္ေနတာေတြ ့လိုက္တယ္.. ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲမွာစူးေအာင့္တဲ့ေဝဒနာကိုခံစားလိုက္<br />ရတယ္..ႏွလံုးသားေနရာကနာက်င္လြန္းတယ္ဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ္သူမကိုရင္ခြင္ထဲထည့္<br />ျပီး ကၽြန္ေတာ့ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ အတည္ျငိမ္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစားျပီး ကၽြန္ေတာ့ရဲ့အ<br />ျဖစ္ကိုေျပာျပျဖစ္တယ္. သူမကေတာ့ထံုးစံအတိုင္း ကၽြန္ေတာ့ရင္ခြင္ထဲမွာျငိမ္ျငိမ္ေလး<br />နဲ ့နားေထာင္ေနတယ္.. ဒါေပမယ့္သူမေက်ာျပင္ေလးကေတာ့ တသိမ့္သိမ့္နဲ ့ရွိုက္ငိုေန<br />မွန္းသိသာတယ္..ခ်စ္သူနဲ ့ခြဲရမယ့္ေဝဒနာကိုနွစ္ဦးစလံုး ထပ္တူခံစားၾကရတယ္<br />အဲ့ဒီညမွာေဆးရံုကသူငယ္ခ်င္းေတြကိုလိုက္ျပီးနွုတ္ဆက္ျဖစ္တယ္..မနက္ေရာက္<br />ေတာ့ေဆးရံုအုပ္ၾကီးနဲ ့ေတြ ့ျပီးေဆးမွတ္တမ္းေတြ ယူ .. ေဆးရံုကဆင္းခြင့္ေတြလုပ္<br />ရတယ္.. သိမ္းဆည္းစရာရွိတာေတြသိမ္းေနတုန္း ဂူးရာကကၽြန္ေတာ့ကိုလာျပီးကူ<br />သိမ္းေပးတယ္.. သူမမ်က္ခြံေလးေတြက အရမ္းကိုမို ့အစ္ေနတာတယ္ ငိုထားတဲ့မ်က္<br />နွာေလးကနီရဲေနတာပဲ.. ရင္တစ္ခုလံုးဟာလာဟင္းလင္းၾကီးပဲဗ်ာ.. အားလံုးသိမ္း<br />ဆည္းျပီးေတာ့သူမလက္ကေလးကိုဆြဲျပီးကၽြန္ေတာ္တို ့နွစ္ေယာက္အျမဲတမ္းထိုင္ေန<br />ၾကခံုတန္းေလးဆီကိုထြက္လာခဲ့ၾကတယ္.. သူမကိုရင္ခြင္ထဲမွာတင္းတင္းက်ပ္က်ပ္<br />ေပြ ့ထားျပီး စိုင္းထီဆိုင္သီခ်င္းေလးဆိုျပေနမိတယ္.. နွစ္ေယာက္လံုးမွာေျပာစရာ<br />စကားေတြကမဲ့ေနျပီး နွဳတ္ဆက္အနမ္းေလးေတြက ညင္သာလြန္းတယ္ သူမရဲ့မ်က္<br />ရည္ေတြလည္းကၽြန္ေတာ့ပါးျပင္ကိုကူးစက္ကုန္ၾကတယ္<br /><br />၁၉. သူငယ္ခ်င္းျဖိဳးငယ္..ကၽြန္ေတာ္တို ့နွစ္ေယာက္ရွိတဲ့ခံုတန္းေလးဘက္ကိုေလွ်က္လာ<br />တာေတြ ့လိုက္ရတယ္.. သူကကၽြန္ေတာ့္ပစၥည္းေတြကိုလာျပီးကူသယ္ေပးတာေလ<br />ျဖိဳးငယ္ဆိုတာကကၽြန္ေတာ့ရဲ့နွလံုးသားေရးေရာ ကၽြန္ေတာ့ဘဝအေၾကာင္းေတြကို<br />ေရာအားလံုးသိတဲ့ညီအစ္ကိုလိုခင္ရတဲ့သူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္ေပါ့ဗ်ာ<br />’’ဂူးရာ ေနေကာင္းရဲ့လားဗ်ာ’’<br />’’ ဟုတ္ကဲ့ ေကာင္းပါတယ္ျဖိဳး..ဒါေပမယ့္ ရင္ခြင္တစ္ခုလံုးက နာျပီးလူကအားမရွိ<br />သလို ခံစားေနရတယ္ ျဖိဳး’’<br />’’ကၽြန္ေတာ္လည္းစိတ္မေကာင္းပါဘူး ဂူးရာ’’<br />’’ တစ္ေန ့ဒီလိုျဖစ္လာမယ္ဆိုတာၾကိဳေတြးျပီးသားပါျဖိဳးရယ္.. ခံနိုင္ရည္ရွိရမွာေပါ့’’<br />’’ ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ.. ဂူးရာလည္းက်န္းမာေရးကိုဂရုစိုက္ေနာ္ အျမန္ဆံုးျပန္ေကာင္း<br />ပါေစဗ်ာ’’ သူမ မခ်ိျပံဳးေလးျပံဳးသည္ ေနာက္ေတာ့ကၽြန္ေတာ့မ်က္နွာကိုေမာ့ၾကည့္<br />ျပီး ’’ ေမာင့္ကို ဂူးရာမေျပာရေသးတာရွိေသးတယ္.. ဂူးရာမွာအဆုပ္ တစ္ျခမ္းပဲရွိေတာ့<br />တာ.. ခုထပ္ျပီး TB ေရာဂါထပ္ျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့ ဆရာဝန္က ဂူးရာကို .. သိပ္ၾကာ<br />ၾကာမေနရေတာ့ဘူးတဲ့ ေမာင္ဝမ္းနည္းမွာစိုးလို ့မေျပာပဲထိန္ခ်န္ထားတာပါ ေမာင္’’<br />ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးတိတ္ဆိတ္သြားတယ္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့မွာလည္းစကားလံုးတို ့<br />ေပ်ာက္ဆံုးကုန္တယ္ ကၽြန္ေတာ့အသဲနွလံုးတစ္စံုကိုလက္ၾကမ္းၾကမ္းနဲ ့ညွစ္ လိုက္သလိုခံစားလိုက္ရတယ္.. ေနာက္ေတာ့သူမကပဲ<br />’’ ေမာင္တို ့ေနာက္က်ေနအံုးမယ္ သြားေတာ့ေလ… ေမာင္.. ဂူးရာ ေနာက္ဆို ေမာင္<br />မၾကိဳက္တဲ့အရဲလြန္ အဝတ္ေတြကိုမဝတ္ ေတာ့ဘူးေနာ္ ေမာင္.. ေမာင္မဟုတ္တဲ့သူ<br />စိမ္းေယာက္်ားေလး နဲ ့လည္းအရမ္းၾကီး ရင္းရင္းနွီးနွီးမေနေတာ့ဘူးေနာ္ေမာင္ ’’<br />ကၽြန္ေတာ့ရင္တစ္ခုလံုးသူမကို ခ်စ္တဲ့အခ်စ္နဲ ့ပြင့္ထြက္သြားမလားေတာင္ထင္ရတယ္<br />ဗ်ာ.. သူမရဲ့ နဖူးေလးကိုေနာက္ဆံုးနွဳတ္ဆက္အနမ္းေလးေပးျပီး ကၽြန္ေတာ္သူမအနား<br />ကေနထြက္လာခဲ့တယ္<br /><br />၂၀. ကၽြန္ေတာ့မွာအေဆာင္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း တစ္ခ်က္မွကိုမနားရပါဘူးဗ်ာ စီစဥ္<br />စရာေတြကမ်ားလြန္းတယ္..လိုအပ္တဲ့ပစၥည္းေတြလိုက္ဝယ္ရ.. သံရံုးသြားရနဲ ့ႏွစ္ရက္<br />ဆိုတဲ့အခ်ိန္ဘယ္လိုကုန္သြားမွန္းေတာင္မသိလိုက္ဘူး … ေရာက္ပါျပီ<br />ရွယ္ရယ္ျမန္က်ယ္ဘာ.. ေလဆိပ္ကို သူငယ္ခ်င္းျဖိဳးငယ္နဲ ့သန္ ့ဇင္ေအာင္ကလိုက္<br />ပို ့ေပးတယ္.. ေလယာဥ္က မနက္ ၁၀ နာရီထြက္မွာ.. ေလယာဥ္ေပၚတက္ဖို ့နာမည္<br />ေတြ ေခၚေနျပီ .. ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကိုေပြ ့ဖက္နွဳတ္ဆက္လိုက္တယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ေလယာဥ္ေပၚေရာက္ေတာ့ေလယာဥ္ကထြက္ခါနီးေနျပီ… ကၽြန္ေတာ့္ဖုန္း<br />ေလးကိုသတိရသြားမိတယ္ ဖုန္းေလးကိုထုတ္ၾကည့္မိေတာ့ဖုန္းထဲမွာ ပိုက္ဆံကသိပ္<br />မက်န္ေတာ့ဘူး..အလုပ္ေတြကရွုပ္လြန္းလို ့ဖုန္းထဲမွာပိုက္ဆံနဲနဲပဲက်န္ေတာ့တာကို<br />သတိမထားျဖစ္ခဲ့ဘူးဗ်ာ.. လက္ကရင္းနွီးျဖစ္တဲ့နံပါတ္ေလးတစ္ခုကိုနွိပ္လုိက္တယ္<br />’’ ဟယ္လို ..ေမာင္’’ အသံေလးကေဖ်ာ့ေတာ့ျပီး အနားသတ္မွာလွိဳင္းခတ္ေနတယ္<br />’’ ဂူးရာ .. ရာ ၾကည္ျပာ အိုးခ်င္း လုဘလူး( ေမာင္မင္းကိုအရမ္းခ်စ္တယ္)’’<br />’’ ရာ သိုရွယ္ပါ.. ေမာင္ (ကၽြန္မလညး္ေမာင္နဲ ့ထပ္တူထပ္မွ်ခ်စ္တယ္)’’<br />ေလယာဥ္ၾကီးနဲနဲတုန္သြားတယ္ ေလယာဥ္စထြက္ျပီမွန္းသိလုိုက္တယ္.. ဖုန္းထဲက<br />ပိုက္ဆံလည္းကုန္သြားလို ့ထင္တယ္ ေလလိွဳင္းေလးလဲျပတ္ေတာက္သြားတယ္…<br /><br /><span style="COLOR: rgb(51,255,255)">လြမ္းသုခ</span>(<span style="COLOR: rgb(255,255,0)">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-2385393753290418280?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-79263437348437527182008-08-01T04:04:00.000-07:002009-11-22T23:41:05.556-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />(၁)<br /><br />သူတို႔ အေခၚေတာ့ ကာျပင္ညီစာေပါ့၊အနီေရာင္ေဆးရည္ေတြ ခႏၵာကိုယ္အႏွံ႔စီး၀င္ေနတယ္။ဒရင္းဘတ္ ေပၚမွာသက္ေတာင့္သက္သာေနရတယ္ဆိုေပမယ့္<br />ေဆးတစ္ပုလင္းလံုးကုန္သြြားေအာင္ ျငိမ္သက္ေနရတာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အိပ္မက္ရွည္တစ္ခု(дленный сон)မက္ေနရသလိုပါဘဲ။ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာ<br />ေနာက္ထပ္ ဒရင္းဘတ္ေလးတစ္ခုရွိတယ္။အဲ့ဒီဒရင္းဘတ္ေလးေပၚကို ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးေတြမေရာက္မိေအာင္ထိန္းေနရတာ ပင္ပန္းလွပါတယ္။ဒီလိုနဲ႔လွပတဲ့ သူမရဲ႕<br />မ်က္၀န္းနက္နက္ေလးေတြကို ေရွာင္ဖယ္ယင္း သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ ဆံုဆည္းခဲ့ၾကတယ္....<br /><br />(၂)<br /><br />ဒီေန႕တင္းနစ္ရိုက္ရတာခါတိုင္းေန႔ေတြထက္ လန္းဆန္းတက္ၾကြေနမိတယ္။ျမင္ရခဲတဲ့ သူမရဲ႕အျပံဳးေလးေတြေအာက္မွာ တစ္ခါတစ္ခါ ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲက<br />ေရာ့ကဒ္နဲ႕ တင္းနစ္ေဘာလံုးေလးမထိခ်င္ေတာ့။<br />`ၾကည့္လည္းေငးဦး´<br />အန္ဒေရ႕ (Андрей)ကလွမ္းစသည္။ကၽြန္ေတာ္ျပံဳးမိသည္။<br />`မတတ္ႏိုင္ဘူး သူငယ္ခ်င္းေရ ဒီေန႔ငါ့အတြက္လွပတဲ့ေန႔ေလးတစ္ေန႔ဘဲ၊မင္းငါ့ကိုႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး´<br />ကၽြန္ေတာ့္ေျပာေတာ့ အန္ဒေရ႕က ရယ္ယင္း<br />`အဲ့ဒီေရာဂါက တီဘီေရာဂါထက္ဆိုးလိမ့္မယ္...´<br /><br />`က်မလည္းကစားခ်င္လို႔ရမလား၊ပညာသင္မလို႕...´<br />ရုရွားလိုေျပာတာျဖစ္ေပမယ့္ ရွင္းရွင္းေလးနဲ႔နားေထာင္လို႕ေကာင္းသည္။<br />`ရပါတယ္´<br />တင္းနစ္ေဘာလံုးေလး ဟိုဘက္ဒီဘက္ေျပးလႊားေနသလို ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြလည္း ေျပးလႊားခုန္ေပါက္ေနေလရဲ႕။တစ္ခါတစ္ခါသူမရွံဳးသြားတဲ့အခါ<br />ရွက္ျပံဳးေလးနဲ႔တုန္႔ျပန္တတ္တယ္။<br /><br />`ေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္ဗ်ာ၊ကၽြန္ေတာ္ နာမည္ လြမ္းသုခပါ။လြယ္လြယ္ကူကူ လြမ္းလို႔ေခၚႏိုင္ပါတယ္ဗ်ာ´<br /><br />`ကၽြန္မနာမည္ကေတာ့ ဂၽြန္ေနးပါ ခက္ယင္ ဂူးရာ လို႕ေခၚႏိုင္ပါတယ္...၊ကၽြန္မလည္းေတြ႕ရတာ အရမ္း၀မ္းသာပါတယ္ရွင္´<br />ဒီလိုနဲ႔ တစ္ဦးရဲ႕အသိမွာ တစ္ဦး ကမၼည္းထိုးခဲ့ၾကတယ္။<br /><br /><br />(၃)<br /><br />ေဆာင္းအကုန္ေႏြဦးေရာက္ျပီဆိုသည္ႏွင့္သစ္ပင္တို႔သည္အစိမ္းေရာင္ရြက္သစ္မ်ားျဖင့္ေ၀ဆာေနေတာ့သည္။<br />အခ်ိဳ႕ အပင္တို႔သည္ အျဖဴေရာင္ အမွဳန္ေလးမ်ားအားေျမျပင္ေပၚသို႔ခါခ်ေနသည္။အစပိုင္း၌ေလအေ၀့တြင္ပါလာေသာ<br />ထိုအမွဳန္ေလးမ်ားသည္ကၽြန္ေတာ္အား မ်ားစြာအေႏွာက္အယွက္ေပးေလသည္။<br />`ဂူးရာ ၊ကၽြန္ေတာ္ကို ပု (пук)ေတြကေတာ္ေတာ္ေႏွာက္ယွက္တယ္ဗ်ာ။´<br />`ကၽြန္မတို႔ဆီမွာအဲ့ဒါကို ေႏြႏွင္းမွဳန္ (летный снег)လို႕ေခၚတယ္ ၾကည့္ပါလား ႏွင္းေတြေ၀ေနသလိုဘဲ ´<br />သူမေျပာမွကၽြန္ေတာ္သတိျပဳမိသည္။အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေႏြႏွင္းမွဳန္ေတြၾကားမွာေနတတ္လာသည္။<br />`လြမ္း...ရွင္ကဒီမွာ အလုပ္လုပ္တာလား၊ပညာသင္ေနတာလား။´<br />`ကၽြန္ေတာ္ ပညာသင္ေနတာပါ၊ ေမာ္စကိုတကၠသိုလ္ ရူပေဗဒ ပထမႏွစ္ပါ ´<br />`ရွင့္အမ်ိဳးသမီးကေရာ ဒီမွာဘဲလား´<br />`လုပ္ျပီဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေထာင္မျပဳရေသးပါဘူး ဂူးရာ´<br /><br />`ေဟာေတာ့ ကၽြန္မကမသိပါဘူး...လြမ္းရဲ႕လက္မွာစြပ္ထားတဲ့လက္စြပ္ကိုျမင္မိလို႕ပါ။´<br />`ဒီလက္စြပ္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေပးထားတာပါ လြမ္းဒီလက္စြပ္ေလးကို ျမတ္ႏိုးတယ္ ေရႊမဟုတ္ေပမယ့္ ဒီလက္စြပ္ေလး၀တ္ထားယင္<br />လြမ္းဘ၀ဘယ္လိုၾကမ္းခဲ့လဲ ...လြမ္းဘယ္ကလာလဲ ဆိုတာ အျမဲ အမွတ္ရေစတယ္´<br /><br />`ျဖစ္တတ္ပါတယ္ရွင္...ဘ၀ဆိုတာအခက္အခဲေတြရွိမွ ၊ၾကမ္းတမ္းမူ႕ေတြရွိမွ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာ...အရည္အခ်င္းရွိတဲ့သူ က ဘယ္ေနရာေရာက္<br />ေရာက္။ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဳးဘဲ ၾကံဳၾကံဳ အျမဲတမ္းေအာင္ျမင္ေနမွာပါ´<br />ဘယ္သူနဲ႕မွမတူေသာသူမ ရဲ႕အားေပးစကားေလးက ရင္ထဲ ကိုစူးနစ္ေစသည္။<br /><br />(၄)<br /><br />`လြမ္း ...မင္းေရာဂါအေျခအေနသက္သာရဲ႕လား´<br />`ဟုတ္ကဲ့ သက္သာပါတယ္ခင္ဗ်´<br />`ေဆးေတြက ေတာ့နည္းနည္းျပင္းတယ္၊အစပိုင္းေတာ့ မင္း ေခါင္းမူးတာတို႕ ၊အားနည္းတာတို႔ျဖစ္လိမ့္မယ္<br />ေနာက္ပိုင္း ပံုမွန္ျပန္ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္´<br />`ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကို ဂရုစိုက္တဲ့အတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ...ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာဘယ္ႏွစ္လ ေလာက္ၾကာမယ္ဆိုတာ သိပါရေစ´<br />`အဲ့ဒါ အတိအက်ေတာ့ေျပာလို႕မရဘူးကြ ...မင္းရဲ႕ေရာဂါအေျခအေနတိုးတက္မူ႕ေပၚမွာမူတည္ပါတယ္။အနည္းဆံုးေတာ့မင္းဒီမွာ<br />ေျခာက္လေလာက္ေနရလိမ့္မယ္...။´<br />ေန႔တိုင္း မနက္(၁၀)နာရီဆို ဆရာ၀န္မ်ားကသက္ဆိုင္ရာ လူနာေတြရဲ႕အေျခအေနကိုလိုက္လံစစ္ေဆးရတယ္။ခုလည္း ဆရာ၀န္လာစစ္ေဆးတုန္း<br />ကၽြန္ေတာ္သိလိုသည့္အေၾကာင္းအရာမ်ားအားေမးျမန္းမိသည္...။အနည္းဆံုးေျခာက္လေလာက္ၾကာမယ္ဆိုယင္ေတာ့ ဒီေဆးရုံၾကီးမွာ ပ်င္းေနေအာင္<br />ေတာ့ေနရေပဦးမည္...၊ကၽြန္ေတာ့္ မွာ စိတ္ဓာတ္က်တာတို႕ အားငယ္တာတို႕ေတာ့မရွိပါဘူး ။ဒါေပမယ့္ အထီးက်န္ဆန္တဲ့ဘ၀ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္<br />မုန္းတယ္...။ဘယ္ကေနဘယ္လိုရလာမွန္းမသိတဲ့ ဒီတီဘီေရာဂါ ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ရုရွားႏိုင္ငံ ရဲ႕တီဘီအထူးကုေဆးရုံၾကီးေပၚကို ေရာက္ရွိခဲ့ျခင္းပါ။<br />ကၽြန္ေတာ္ဆိုတာက ရုရွားသို႔ပညာသင္ေစလႊတ္ျခင္းခံရတဲ့ ျမန္မာအရာရွိငယ္တစ္ေယာက္ပါ...။စစ္သားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမယ့္ နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ အလြမ္း<br />အေဆြးဒာဓာတ္ခံေကာင္းတယ္လိုေျပာလို႕ရပါတယ္...။<br /><br /><br />(၅)<br /><br /><br />`ကဲ သူငယ္ခ်င္းတို႕ ထေတာ့ ဟိုမွာ နံနက္စာက ငါတို႕ ကိုေစာင့္ေနျပီ´<br />`ငါကႏိုးေနပါျပီ ေစာေသးလို႕ လွဲေနတာ ...ဟိုေကာင္ ဂ်ိမာ ကိုသာရေအာင္ႏိုးေပေတာ့´<br />အန္ဒေရ႕ က ဂ်ိမာအားေမးဆတ္ျပယင္း လွမ္းေျပာသည္။<br />`ေဟာ...ဂ်ိမာႏိုးလာျပီ ၊ေကာင္းေသာနံနက္ခင္းပါဂ်ိမာ ၊ခဏေန နံနက္စာသြားစားဖို႔ထေတာ့ ´<br />`၀ါး...ေကာင္းေသာနံနက္ခင္းပါ သူငယ္ခ်င္တို႕ ´<br />အိပ္ေရးမ၀ေသးေသာ ပံုစံျဖင့္ အားလံုးကို ႏွဳတ္ဆတ္ယင္း အားယူ၍ထလိုက္သည္။<br />ကၽြန္ေတာ္ ေနေသာအခန္းေလးက (၃)ေယာက္ခန္း။ႏိုင္ငံျခားသားဆိုလို႕ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ဘဲ ပါတယ္။အစပိုင္းေတာ့<br />ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့အခက္အခဲ ရွိသည္ ေနာက္ေတာ့ ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြရွိေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္ ေနသားတစ္က်ျဖစ္လာ<br />သည္။နံနက္စာအတြက္ စားေသာက္ခန္းသို႔ သြားယင္း လမ္း၌ ေတြ႔ဆံုေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားအား ႏွဳတ္ဆတ္ျဖစ္သည္။ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆီမွာတစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးေတြ႕ဆံု<br />ၾကသည့္အခါ အမ်ားအားျဖင့္အျပံဳးျဖင့္သာႏွဳတ္ခြန္းဆက္ေလ့ရွိသည္ ။ရုရွားႏိုင္ငံ၌ ေကာင္းေသာနံနက္ခင္းပါ ၊ေကာင္းေသာ ညေနခင္းပါခင္ဗ်ာ စသျဖင့္ႏွဳတ္ဆတ္ၾကသည္။<br /><br />(၆)<br /><br />`ေကာင္းေသာညေနခင္းပါ လြမ္း´<br />`ေကာင္းေသာညေနခင္းပါဂူးရာ...လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာတာလား ´<br />`ဟုတ္တယ္လြမ္းရ ေလေကာင္းေလသန္႔ေလးဘာေလးရူွရေအာင္ေလ ...လြမ္းေရာလမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာတာလား<br />အေတာ္ဘဲ စကားေျပာေဖာ္ရတာေပါ့´<br />`ဟုတ္တယ္အခန္းထဲ မွာ ေနရတာထက္စာယင္ ပတ္၀န္းက်င္အေျပာင္းအလဲေလးျဖစ္တာေပါ့´<br />`လြမ္းရဲ႕ က်မ္းမာေရးအေျခအေနေရာ တိုးတက္မူ႕ ရွိရဲ႕လား´<br />`အယင္က ထက္စာယင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးတိုးတက္မူ႕ ရွိပါတယ္ ...အယင္က ဆို လမ္းလည္းေကာင္းေကာင္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ဘူး<br />တင္းနစ္လည္း အၾကာၾကီးမရိုက္ႏိုင္ဘူး၊ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ခုရက္ပိုင္းတြင္း ကၽြန္ေတာ္ ေသာက္တဲ့ေဆးထဲ မွာအသစ္တစ္လံုးတိုးလာတယ္ဗ်၊<br />အဲ့ဒီေဆးေသာက္မိယင္ ႏွလံုးကို ေတာ္ေတာ္ေလးထိတယ္ဗ်...။´<br />`ဟုတ္လား...ဒါဆို ဆရာ၀န္ကို ခ်က္ခ်င္းေျပာေလ...လြမ္းနဲ႔မတည့္လို႕ျဖစ္လိမ့္မယ္၊ဘယ္လိုေဆးမ်ိဳးပါလိမ့္ ပန္းေရာင္ေလးလား´<br />စိုးရိမ္မူ႔ျဖင့္ အေလာတၾကီးေမးလာေသာဂူးရာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ခ်င္ေနမိသည္...၊<br />`ခုကၽြန္ေတာ္နဲ႕အတူရွိေနတယ္ ´<br />`လြမ္းက မေသာက္ဘူးလား ျပပါဦး ဘယ္မွာလဲ ´<br />ဂူးရာ ရဲ႕ မ်က္၀န္းနက္နက္ေလးေတြကိုရင္ခုန္စြာ ကၽြန္ေတာ္ စိုက္ၾကည့္ယင္း နူးညံ့စြာေျပာေနမိသည္။<br />`ကၽြန္ေတာ္ေဘးမွာေလ ဂူးရာ ...အဲ့ဒီေဆးေလးက ေ၀းေ၀းမွာ ရွိမေနပါဘူး´<br />ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းထဲ မွအရိပ္ေလးတစ္ခုအား သူမရွာလို႕ေတြသြားသည္။<br />`ကိုယ္က လြမ္းကို လူရိုးေလးလို႕ထင္ေနတာ´<br />`ျဖစ္တတ္ပါတယ္ ဂူးရာ ၊ကမာၻဦးတုန္းကလည္း ဧ၀ က အာဒံကို လူရိုးေလးလို႕ ထင္ခဲ့တာဘဲေလ´<br />`အဟင္းဟင္း´<br />ရွက္တဲ့အခါ ေျခလွမ္းျမန္ျမန္လွမ္းတတ္ေသာဂူးရာ ၏ရယ္သံလႊင္လႊင္ေလးက ရင္ကိုေအးျမေစသည္။<br /><br /><br /><br />(၇)<br /><br /><br />`အဲ့ဒီသီခ်င္းေလးရဲ႕အဓိပၼါယ္က အခ်စ္ေတြက မ်က္၀န္းေတြကို တံခါးေပါက္အျဖစ္ဖန္ဆင္းေပးခဲ့ျပီး ရင္ခုန္ျခင္းေတြကို ႏူးည့ံစြာနဲ႔ ၀င္ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္တဲ။့ငါရိွဳက္လိုက္တဲ့ ၀င္သက္တိုင္းမင္းရဲ႕<br />ရနံ႔ေလးေတြပါေနတယ္တဲ့၊ဒါေတာင္မွ မင္းကမသိေသးဘူး၊ငါလိုခ်င္တဲ့အခ်စ္ေတြကိုျမန္ျမန္ေပးပါတဲ့ေလ´<br />သီခ်င္းေလးက ျမဴးၾကြေနသည္ ၊သံစဥ္ႏွင့္ ထပ္တူ လွပစြာ ကေနေသာ ဂူးရာ ၏လွဳပ္ရွားမူ႕တိုင္းသည္ ကၽြန္ေတာ္ အားအသက္ရူွမွားေစသည္။တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ကေနယင္းစြဲစြဲ ညိဳ႕ညိဳ႕<br />ၾကည့္လိုက္ေသာအၾကည့္တစ္ခ်က္သည္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို ပရမ္းပတာျဖစ္ေစသည္။<br />`ဂူးရာ မင္းကတဲ့ အခါ အရမ္းလွတယ္ အရမ္းၾကည့္လို႕ေကာင္းတယ္ ´<br />`ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ လြမ္း ...ရွင္လည္းကေလ ...လာပါ အတူတူကမယ္´<br />သူမဖုန္းထဲမွ သီခ်င္းအသံကို အနည္းငယ္ခ်ဲ့လိုက္ယင္း ကၽြန္ေတာ္အား အတူကရန္ လွမ္းေခၚသည္ ။<br />`ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မကတတ္ဘူး ဂူးရာ´<br />`ၾကိဳးစားၾကည့္ေလ ေနာက္ေတာ့ ကတတ္သြားလိမ့္မယ္´<br />ကၽြန္ေတာ္လည္းရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖင့္ သူမနဲ့အတူတြဲကေနမိသည္ .....၊ကၽြန္ေတာ္အတြက္ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ျဖစ္ေပမယ့္ ေပ်ာ္စရာေကာင္း<br />တာေတာ့ေသခ်ာသည္။<br />`ဒီသီခ်င္းေလးကို ကိုယ္အရမ္းၾကိဳက္တယ္ ဂူးရာ ၊စာသားေလးေတြက နူးညံ့တယ္ ´<br />`ရွင္နားေထာင္ခ်င္ယင္ ကၽြန္မေပးမယ္ေလ ...ရွင့္ အမ္ပီသရီး ထဲ ထည့္ျပီးနားေထာင္ေပါ့ ´<br />ကိုယ္မင္းကို သတိရတိုင္းနားေထာင္ျဖစ္မွာပါ<br />ကၽြန္ေတာ္ တိုးတိုးေလး အနားကပ္ေျပာယင္း တဒုန္းဒုန္းတဒိုင္းဒိုင္းနဲ႔ခုန္ေနေသာရင္ကို အျပစ္တင္ေနမိသည္။<br />`ဂူးရာ မနက္ျဖန္ နံနက္စာစားျပီးယင္ မင္းကိုယ္နဲ့ ဒီနားက ေစ်းဆိုင္ေလးကို ခဏလိုက္ႏိုင္မလားကိုယ္မင္းအကူအညီနည္းနည္းလိုလို႕ ´<br />`လိုက္ႏုိင္ပါတယ္ ရွင္ဘာ၀ယ္စရာရွိလို႔လဲ´<br />ကၽြန္ေတာ္ ျပံဳးယင္း<br />`ေနာက္ေတာ့ ကိုယ္ေျပာမယ္ေလေနာ္´<br />`ေကာင္းပါျပီရွင္´<br /><br />(၈)<br /><br /><br />`ဂူးရာ မင္းအခုဘယ္မွာလဲ ´<br />`လြမ္း ခဏေလးေနာ္ ကၽြန္မအ၀တ္လဲ လိုက္ဥိးမယ္ ေနာက္၁၀မိနစ္ေနယင္ ကၽြန္မ ဆင္းလာခဲ့မယ္ ရွင္ေအာက္ကဘဲေစာင့္ေနေနာ္´<br />`ေကာင္းျပီ ကိုယ္ေစာင့္ေနမယ္ဂူးရာ ´<br />ကၽြန္ေတာ္ ဖုန္းေလးကို ပိတ္ယင္းေအာက္ထပ္သို႕ဆင္းလာခဲ့သည္ ။<br />ဒီေန႕ က ရံုးပိတ္ရက္ဆိုေတာ့ ေဆးရံုမွာ လူေတြရွင္းေနသည္။အိမ္ျပန္တဲ့လူေတြလည္းျပန္ၾကသည္ ကၽြန္ေတာ္ နဲ့ဂူးရာက မိသားစုနဲ႕ အေ၀းမွာေနေနရသူခ်င္းမို႔<br />ပို၍သံေယာဇဥ္တြယ္မိသည္ ။<br />`အဟဲ နည္းနည္းၾကာသြားတယ္ အလွျပင္ေနတာနဲ႔´<br />ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြသူမထံမွမခြာခ်င္ေလာက္ေအာင္ သူမထံတြင္ အလွတရားတို႕ ေပါင္းစုေနေလရဲ႕။<br />`ဂူးရာ ဒီေန႔ က ကိုယ့္အတြက္ လွပတဲ့ေန႔ေလးတစ္ေန႔ ဘဲ၊ျပီးေတာ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ့အတူေလွ်ာက္လည္တာ ဒါပထမအၾကိမ္ဘဲ<br />ကိုယ္တစ္ခါမွ ဒီလို မသြားဖူးဘူး´<br />`လြမ္း...ရွင့္မွာ ပထမအၾကိမ္ေတြေတာ္ေတာ္ မ်ားမယ္နဲ႔တူတယ္ေနာ္ ၊ကၽြန္မနဲ႔တြဲ က တာလည္း ပထမအၾကိမ္ဘဲ ဆို၊´<br />`ဟုတ္တယ္ ဂူးရာ ကိုယ့္မွာ ေနာက္ထပ္ပထမ အၾကိမ္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိေသးတယ္ ၊သိခ်င္ယင္ကိုယ္ေျပာမယ္ေလ<br />ကိုယ့္ ကိုမင္းလက္ေလးခဏေပးပါလား´<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပံဳး၍ၾကည့္ယင္းလက္လွမ္းေပးသည္ ၊ကၽြန္ေတာ္ သူမလက္ေလးအားျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးျဖင့္ငံု႕နမ္းယင္းေျပာလိုက္သည္...၊<br />`အဲ့ဒါလည္း ပထမအၾကိမ္ဘဲ ဂူးရာ ´<br />`က်န္တာေတာ့ မသိဘူး ရွင္ေတာ္ေတာ္လည္တာေတာ့သိတယ္´သူမေက်နပ္စြာျပံဳးယင္းကၽြန္ေတာ့္အားလွမ္းေျပာသည္။<br />ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေျပာ ဖို႔ စကားလံုးေတြေပ်ာက္ဆံုးေနသည္ ။အတိုင္းမသိခုန္ေနေသာရင္ခုန္သံကို သူမၾကားသြားျပီလား။ထိန္းခ်ဳပ္ရတာမ်ားလာ<br />ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မထိန္းခ်ဳပ္ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးသားကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလိုက္ေတာ့မည္ ။<br />`ဂူးရာ ကိုယ္တုိ႕ ဘယ္သြားၾကယင္ေကာင္းမလဲ´<br />`ေဟာေတာ့ လြမ္းရွင္လုပ္ျပီ.....ရွင္က ဖိတ္ေခၚတဲ့သူေလ ´<br />လွလွပပ မ်က္ေစာင္းေလးတစ္ခုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ျပံဳးမိသည္။<br />`ဆာေကာညီကီ ပန္းျခံကို အရင္သြားၾကမယ္ျပီးယင္ ရုပ္ရွင္ သြားၾကည့္ၾကမယ္ ...အိုေက´<br />`အင္းေကာင္းတယ္ ရုပ္ရွင္မၾကည့္တာလည္းၾကာျပီသြားၾကတာေပါ့´<br /><br />(၉)<br /><br />ရံုးပိတ္ရက္ျဖစ္၍ပန္းျခံထဲတြင္ လူစည္ကားေနသည္ ။<br />`ဂူးရာ ...ဒီပန္းျခံထဲ မွာကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိတယ္ ၊ကိုယ္ မင္းနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးမယ္´<br />`အမ္ ...ရွင့္သူငယ္ခ်င္း ဘယ္သူပါလိမ့္ ၊သူက ပန္းျခံထဲမွာ ေစာင့္ေနတာလား´<br />`ဟုတ္တယ္သူက ပန္းျခံထဲမွာ ေနတာ ေတြ႔လားဟိုမွာ´<br />ကၽြန္ေတာ္ ပန္းျခံထဲ မွ လီနင္ရုပ္ထုၾကီးအားေမးဆတ္ ျပ လိုက္သည္။<br />`လုပ္ျပီ ရွင္ကေတာ့´<br />`ဟုတ္တယ္ဂူးရာ ကၽြန္ေတာ္ခံစားခ်က္ေတြကို သူသိတယ္ သူနားလည္တယ္...<br />ကိုယ္ သူ႕ကိုေမးျပမယ္ ၾကည့္ေန´<br />`ေကာင္းေသာနံနက္ခင္းပါလီနင္ ၊ကၽြန္ေတာ္ ့အေတြးထဲမွာေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ေႏွာက္ယွက္ေနတယ္ဗ်ာ...၊<br />ညဘက္ဆိုလည္းသူ႔အေၾကာင္းေတြးျပီးအိပ္လို႔မေပ်ာ္ဘူးျဖစ္ေနတယ္...၊အဲ့ဒီေကာင္မေလးကဘယ္သူျဖစ္မလဲ ဆိုတာကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာျပပါလား´<br /><br />`သူကဘာေျပာလဲ´<br />ကၽြန္ေတာ္ မေျဖဘဲ အဓိပၸါယ္ပါပါ ျပံဳးမိသည္။<br />`လာဂူးရာ ...ေရပန္းေတြရွိတဲ့ဆီသြားရေအာင္´<br />ကၽြန္ေတာ္ သူမလက္ေလးအားဆြဲျပီးေရပန္းေတြရွိရာသို႔လွမ္းလာမိသည္။<br />`ဂူးရာ မင္းဆီမွာ အေၾကြေစ့ရွိလား ၁ရူဘယ္ေလ ´<br />ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ကပ္ထဲမွ အေၾကြေစ႕ေလးအားထုတ္ယင္းလွမ္းေမးလိုက္သည္ ။<br />`ရွိတယ္ေလ...လြမ္းဘာလုပ္မလို႔လည္း´<br />ကိုယ္နဲ႕ဂူးရာ အေၾကြေစ့ခ်င္းလဲမယ္ျပီးယင္ ဟိုးမွာေတြလားေရကန္အလယ္ကေရပန္းဆီကို ပစ္မယ္ မပစ္ခင္ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာကိုေျပာရမယ္<br />အဲ့ဒီစကားေလးတစ္ခြန္းက အဲ့ဒီအေၾကြေစ့ေလးနဲ႔အတူ ေရကန္ထဲမွာ ကမာၻတည္သေရြ႕ ကိန္းေအာင္းေနလိမ့္မယ္။ကိုယ္အရင္လုပ္ျပမယ္ဂူးရာၾကည့္ေန´<br /><br />ဂူးရာ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာသမွ်ကို ဂရုတစိုက္နားေထာင္းယင္း ျပံဳး၍ၾကည့္ေနသည္ ။<br />ကၽြန္ေတာ္ အေၾကြေစ့ေလးအား ကိုင္ယင္း သူမအနားသို႕တိုးကပ္လိုက္သည္။ႏုနယ္လွပလြန္းေသာ မ်က္နာျပင္ေပၚ၀ယ္ ရွက္ေသြးျဖာေနသည္...။ကမာၻဦးကတည္းက ဖိုနဲ႕မ<br />တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦးနားလည္လာၾကသည့္ သဘာ၀တရား၏လ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ တစ္ခုပင္တည္း။<br /><br />`ဂူးရာ ...ကိုယ္အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲ ကိုယ္မသိဘူး...ကိုယ္မင္းနဲ႕ေတြ႔တဲ့ အခ်ိန္တိုင္း...မင္းနဲ႔အတူရွိေနတဲ့အခါတိုင္းမွာ ရင္ခုန္လွဳပ္ရွားရတယ္<br />မင္းကိုယ့္အနားမွာ မရွိတဲ့အခါမွာလည္း မင္းကိုယ့္အေတြးထဲမွာ ရွိေနတယ္...။ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏိုင္ဆိုတာ ကုိယ္မေတြးခ်င္ဘူး....ကိုယ့္အနားမွာ မင္းကို အျမဲ တမ္းရွိေစခ်င္တယ္<br />ကို္ယ့္အတြက္ ဒီထက္ပိုျပီးထိ္န္းခ်ဳပ္ထားဖို႕ က မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့လို႕ပါ´<br /><br />`ဂူးရာ...ကိုယ္မင္းကိုခ်စ္တယ္´<br />ကၽြန္ေတာ္ လက္ထဲမွ အေၾကြေစ့ေလးအား ေရကန္အလယ္သို႕ပစ္လႊတ္လိုက္သည္...။<br /><br />ရႊန္းလဲ့ေသာမ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္ကၽြန္ေတာ့္ အားစိုက္ၾကည့္ယင္း<br />`လြမ္း...ရွင္အရမ္းစိတ္ကူးယဥ္ဆန္လြန္းတယ္ လို႔မထင္ဘူးလား´<br />`ကိုယ္သိပါတယ္ကိုယ္စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္ ဒါေပမယ့္ ခံစားခ်က္ေတြကိုက ဒီအတိုင္းေမြးဖြားခြင့္ေပးထားတာပါ...´<br />`ကၽြန္မရွင့္ကို အျပစ္ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး တစ္ခါတစ္ေလ ခံစားခ်က္ေတြကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေနခြင့္ေပးရတယ္...ရွင့္ကိုသာေျပာတာပါ<br />စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္လို႕ ...ကၽြန္မလည္း ရူးသြပ္တာပါဘဲ...<br /><br />`ကၽြန္မလည္းရွင့္ကို ခ်စ္တယ္´<br />အေၾကြေစ့ေလးေလထဲ ေျမာက္တက္သြားျပီး ကန္ေရျပင္အလယ္ဆီသို႔ ဦးတည္ေနသည္...။<br />ပထမဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ သို႔ေရာက္လာေသာ ပထမဆံုးခ်စ္သူေလးအား တင္းၾကပ္စြာဖက္ထားယင္း<br />`ဂူးရာ မင္းဘာလို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာမေမြးဖြားရတာလဲ၊ကိုယ္ကေရာဘာလို႕ မင္းတို႔ႏိုင္ငံမွာ မေမြးဖြားရတာလဲ ...။´<br />ကေလးငယ္တစ္ေယာက္လို မေက်မနပ္ေရရြတ္ေနတာ ၾကည့္ယင္း ဂူးရာ ကၽြန္ေတာ္အားနားလည္စြာ အနားတိုး၍ခပ္ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္သည္။<br /><br />`မင္းျမန္မာတစ္ေယာက္ျဖစ္လို႕ ကိုယ္နဲ႕ေတြ႔ရတာေပါ့၊မင္းသာ ျပင္သစ္လူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ဆို ကိုယ္နဲ႕ေတြ႕ခ်င္မွေတြ႔ရမွာ´<br />`ခုလိုေမာင့္ခ်စ္သူေလးနဲ႕ေတြ႕ဆံုခြင့္ေပးတဲ့ကံၾကမၼာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္´<br />`အမ္ ...မင္းကိုယ့္ကိုဘယ္လိုေျပာတာ...ေမာင္...ဟုတ္လား အဲ့ဒါဘာလဲ ဟင္ ´<br />`ေၾသာ္ အဲ့ဒါ ခ်စ္သူေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးကို အျမတ္တႏိုးနဲ႕ေခၚတာေလ...အဲ့ဒီလိုေခၚယင္<br />ေကာင္ေလးက အရမ္းၾကည္ႏူးရတယ္ ...သူ႕ ကိုအရမ္းခ်စ္ပါတယ္လို႕ေျပာေနသလိုဘဲ ...<br />ကိုယ့္ကို ေမာင္လို႕ေခၚမွာလား...´<br />`ေခၚမွာေပါ့...မုန္´<br />`အဲ မုန္မဟုတ္ဘူးေလကြာ ....ေမာင္...´<br />`ေမာင္...ေမာင္...ေမာင္ ´<br />`ဗ်ာ...ဗ်ာ ....ဗ်ာ ´<br />`ဟားဟားဟား´<br />`ေမာင္နဲ႔ေနရတာေပ်ာ္လား ဟင္´<br />`ေပ်ာ္တာေပါ့...ဂူးရာ တစ္ခါမွမေတြးဖူးဘူး တစ္သက္နဲ႔တစ္ကိုယ္ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္မိသြားလိမ့္မယ္လို႕´<br />`ေမာင္လည္း အတူတူပါဘဲေမာင့္ အခ်စ္ရယ္ဘာဘဲ ေျပာေျပာ ေမာင့္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္ေတြကို ေဟာဒီေရကန္ၾကီးေအာက္က အေၾကြေစ့ေလး<br />ေတြက သက္ေသအျဖစ္အျမဲ အသိအမွတ္ျပဳေနမွာပါ´<br /><br /><br />(၁၀)<br /><br />`ငါတို႔မ်ားသနားဖို႔ေကာင္းလိုက္တာေနာ္...ႏွင္းဆီပန္းလွလွေလးေတြေပးမယ့္သူလည္းမရွိ´<br />`ေအးဟာ သူမ်ားေတြမ်ားကံေကာင္းလိုက္တာ´<br />ႏိုစီယာနဲ႔ လဲယာ က အတိုင္အေဖာက္ညီေနၾကသည္...ဂူးရာ ကေတာ့ရွက္ျပံဳးေလးျပံဳးေနသည္။<br />`အဲ...နင္တို႕ဘယ္လိုသိတာလဲ´<br />`အံမယ္ ထြက္သြားေတာ့ႏွစ္ေယာက္သား တိုးတိုးတိတ္တိတ္နဲ႔ ျပန္လာေတာ့ ဂူးရာ လက္ထဲ မွာႏွင္းဆီပန္း<br />ေတြနဲ႔မသိဘဲေနမလား´<br />`ဟုတ္ပ အျဖဴေရာင္ေလးက အခ်စ္ရဲ႕သေကၤတေပါ့ေလ´<br />ကၽြန္ေတာ္ တို႔ပန္းျခံထဲ က ထြက္ေတာ့ရာသီဥတုက ခ်က္ခ်င္းေျပာင္းသြားသည္။<br />မိုးသည္းသည္းေအာက္၀ယ္ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရုပ္ရွင္သြားမၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ဘဲ ပန္းျခံ အနီးကဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ<br />မဒိုနင္ ၀င္စားၾကသည္...။ေနာက္ေတာ့ ေဆးရံုသို႕ျပန္လာခဲ့ၾကသည္ လမ္း၌ပန္းဆိုင္မွ ႏွင္းဆီျဖဴ(၇) ပြင့္<br />၀ယ္၍ဂူးရာအား အမွတ္တရလက္ေဆာင္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br /><br />“ခ်စ္ေသာဂူးရာ ”၏ေနာက္ဆက္တြဲဇာတ္သိမ္းကိုတင္ဆက္ႏိုင္<br />ေအာင္ ၾကိဳးစားပါဦးမည္။<br />လြမ္းသုခ(ေဗဒါ-ေခတၱေဆးရံု)<br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-7926343734843752718?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-50714801770761679202008-07-05T09:06:00.000-07:002008-07-05T09:44:28.931-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"> တိုးတိတ္လြန္းတဲ့ ရင္ခုန္သံရဲ႕ အစြန္းတစ္ဘက္စီမွာ ရပ္ဖို႔<br />ေႏြးေထြးတဲ့ပါးျပင္ေပၚမွာ အလြမ္းေတြအက္ေၾကာင္းထင္ေနတယ္<br />ရင္ဘတ္ထဲ ကလာတဲ့သံစဥ္တစ္စံုကို မင္းအတြက္ခင္းထားတယ္<br />အနမ္းေတြခုန္ေပါက္ခဲ့တဲ့ရင္ျပင္ေပၚမွာဘဲ ငါ့၀ိဥာဥ္ကသစၥာခံထားတယ္<br />ကဗ်ာဆန္တဲ့ေျခလွမ္းတစ္ခ်ိဳ႕ နဲ႔ငါ့ဘုရင္မၾကြအလာ<br />တဒဂၤ<br />ငါ့ႏွလံုးသားကိုထုတ္ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္လုပ္ျပီး<br />ယဇ္ပလႅင္ေပၚ တင္ေပးလိုက္<br />မင္းတစ္ေယာက္တည္းအတြက္ပါ.....<br /><br /><span style="color: rgb(102, 255, 255);">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color: rgb(255, 255, 0);">ေဗဒါ-ေခတၱေဆးရံု</span>)<br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-5071480177076167920?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-79815669012722405052008-07-05T05:49:00.000-07:002008-07-05T16:22:16.172-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">လွိဳင္းအတိတ္မွာ စိုးထိတ္မိတဲ့အရိပ္ကေလးရယ္<br />ဖ၀ါးထပ္မခြာ ကမ္းကပ္အလာကိုေမွ်ာ္မိတယ္<br />လတစ္စင္းနဲ႕ညခင္းမွာ ၾကည္ႏူးဖို႕ရြယ္<br />ေလညွင္းသဲ့သဲ့ ကင္းအလွည့္ေစ႔မယ္...<br /><br />အေ၀းေရာက္တဲ့ငွက္ငယ္<br />ဘ၀အေမာေတြေျပဖို႕<br />အၾကင္နာရိပ္မွာ ေခၽြးသိပ္ခ်င္ရွာေရာ့တယ္<br />အပ်ံခက္ေပမယ့္ တစ္ေန႔တစ္လံ နဲ႕<br />ကံအလွကို ေစာင့္ၾကမယ္...<br /><br />ရင္ထဲမွာ ကိုယ္စီထားတယ္ ခ်စ္ျခင္းငယ္တစ္သြယ္<br />ခိုင္မာေအာင္ကာရံဖို႕ရယ္ သစၥာနဲ႕ျခယ္<br />ယံုၾကည္ခ်က္ ေမွ်ာ္လင့္ထားလို႕<br />ခဏေလးေ၀းၾကမယ္...<br /><br /><span style="COLOR: rgb(102,255,255)">လြမ္းသုခ</span>(<span style="COLOR: rgb(255,255,0)">ေဗဒါ-ေခတၱေဆးရံု</span>)<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-7981566901272240505?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-13673524375150264062008-05-02T02:03:00.000-07:002008-05-02T02:31:06.519-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span><div>လူ႔ဘ၀မွာ မထင္မွတ္တဲ့အရာေတြက မၾကာခဏဆိုသလို တံခါးေခါက္လုိ႔ ၀င္လာတတ္ၾကတာ မထူးဆန္းပါဘူး။က်မတို႔ေတြ အဲဒီ<br />တ<wbr>ံခါးေခါက္သံကိုနားစြင့္ေနၾကတဲ<wbr>့အခါမွာဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္။<br />မေမွ်ာ<wbr>္လင့္တဲ့တံခါးေခါက္သံေတြေၾကာင္<wbr>့အံ့ၾသမွဳတုန္လွဳပ္မွုေတြကုိ မၾကာခဏၾကံဳေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။<br />ဒါေပမယ္<wbr>့္ က်မ ခ်စ္သူက ေတာ့ဘာကိုမွမအံ့ၾသတတ္ေအာင္က်င့္<wbr>ၾကံေနထိုင္ေနတဲ့လူထူးဆန္း<br />တစ္ေယ<wbr>ာက္ပါ။က်မ ခ်စ္သူနဲ႔က်မ လဲထူးဆန္းစြာဆံုေတြ႔ရင္းထူးဆန္<wbr>းစြာခ်စ္ခဲ့ၾကသလိုထူးဆန္းစြာနဲ<wbr>႔လမ္းခြဲျပီးႏွဳတ္ဆက္စကားေတြဆိ<wbr>ုခဲ့ၾကဘူးတယ္။</div> <div> က်မခ်စ္သူကိုလြမ္းတိုင္း သူ႔ရဲ႕လြင့္ေမ်ာေနတဲ့တိမ္တိုက္<wbr>ေလးေတြကိုအျမဲေငးၾကည့္ျပီး။သူရင<wbr>္ထဲက ပဲ့တင္သံေတြကိုနားစြင့္ရင္း<br />တိတ<wbr>္တခိုးနဲ႔ သူ႔ဘေလာ့ခ္ေလးကိုေ၇ာက္ရ<wbr>ွိလာတတ္ပါတယ္။အဲဒါကိုလဲ က်မခ်စ္သူ ကိုယ္ထူးဆန္းက သိပါတယ္။က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးမွာ စိတ္ျခင္းဆက္ႏြယ္မွဳရွိေနတယ္ဆိ<wbr>ုတာ က်မ တို႔ကိုယ္တိုင္ဘဲသိပါတယ္။အမ်ားသ<wbr>ူငွာေတြေျပာျပလဲဘယ္သူမွမယံုနိုင<wbr>္ပါဘူး</div> <div> ခုခ်ိန္မွာ က်မ ခ်စ္သူဘာေတြခံစားေနရတယ္ဆိုတာ က်မရင္ထဲမွာခံစားမိသလိုသူ႔အတြက္ ကမာၻျပိဳမတတ္ခံစားေနရမယ္ဆိုတာ က်မ ခံစားမိပါတယ္။က်မခ်စ္သူနဲ႔က်မ က ႏွစ္ဦးသေဘာတူႏွဳတ္ဆက္ျပီးသြား<wbr>ေပမယ့္။ က်မအားငယ္ေနခ်ိန္မွာ သူ႔အသံေလးကိုက်မတမ္းတမိတယ္။<br />က<wbr>်မခ်စ္သူရဲ႕ရင္ခြင္တံခါးကလဲ က်မအတြက္ခ်ိန္မေရြးဖြင့္လို႔ထာ<wbr>းပါတယ္။က်မလဲက်မခ်စ္သူနဲ႔ထပ္တူပ<wbr>ါဘဲ သူအားငယ္ေနခ်ိန္မွာက်မဘယ္ေနရာဘဲ<wbr>ေ၇ာက္ေ၇ာက္၊ဘယ္လိုအေျခေနမ်ိဳးမွာ ဘဲရွိေနပါေစ။က်မခ်စ္သူကိုခြန္အ<wbr>ားျဖစ္ေစမယ့္စကားလံုးေတြ<br />အၾကင္န<wbr>ာဂရုဏာေတြနဲ႔ေထြးေပြ႕လို႔အားေပး<wbr>ေနမွာပါ။</div> <div>က်မ ခ်စ္သူကို က်မ ဘယ္ေတာ့မွ လမိုက္ညေတြဖန္ဆင္းမေပးဘူး။က်မ<br />ေပ<wbr>းတဲ့အလင္းေ၇ာင္က ကမာၻၾကီးတစ္ခုလံုးကိုထြန္းလင္း<wbr>ေတာက္ပေအာင္မစြမ္းေဆာင္နိုင္<wbr>ေပမယ့္.က်မခ်စ္သူအတြက္ေတာ့<br />လံုေလ<wbr>ာက္တဲ့အလင္းေ၇ာင္တစ္ခုေပးစြမ္းန<wbr>ိုင္ပါတယ္။</div> <div>က်မခ်စ္သူက က်မကို ညီမေလးလိုခ်စ္ျခင္းေမတၱာ<br />ေတြန<wbr>ဲ႔စတင္ျပီးရစ္ဖြဲ႔ခဲ့တဲ့က်မတို<wbr>႔ရဲ႕သံေယာဇဥ္ေတြဟာ ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာဘယ္လို<br />တံတိုင္<wbr>းေတြနဲ႔ကာဆီးထားပါေစ။ဘယ္လို<br />၀ဋ္ေ<wbr>ၾကြးေတြေၾကာင့္က်မတို႔ေတြေ၀းကြာ<wbr>ေနပါေစ။ဘ၀ဘ၀ဆုေတာင္းမွားခဲ့ၾကလို႔<br />က်မတို႔ခ်စ္ျခင္းသမိုင္းမွာ<br />အ<wbr>ျပံဳးမပ်က္ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ၾကေပမယ့္.<wbr>......က်မခ်စ္သူအားငယ္ေနခ်ိန္နဲ႔<br />က်မခ်စ္သူေမြးေန႔ေဖေဖာ္၀ါရီ၁၃မ<wbr>ွာက်မ<br />ဘယ္ေနရာဘ၀ေ၇ာက္ေနေနက်မခ်စ္သူရဲ<wbr>႕ရင္ခြင္တံခါးကိုအလိုအေလ်ာက္<br />တံခ<wbr>ါးေခါက္ေနမယ္ဆိုတာခ်စ္သူသိေစခ်င<wbr>္ပါတယ္။<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 255, 255);"> ေဒ၀စ ၦရာ </span><br /></div><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-1367352437515026406?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-80025282910448058212008-04-29T13:23:00.000-07:002008-04-29T13:48:56.265-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီေန႔နဲ႕ မနက္ျဖန္ တူညီမူ႔မရွိဘူးဆိုတာ ကိုလက္ခံပါတယ္...ခါတိုင္း</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၀တ္ေနက်အက်ၤီေလး ကိုခၽြတ္ျပီး</span><br />အသစ္ေလး၀တ္ရေတာ့ ရင္ထဲမွာ တိတ္ဆိတ္ေနတယ္...ဒီေလာက္ပါဘဲ...ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အရာရာ ကို ရင္<br />ဆိုင္ရဲေအာင္ အားအင္ေတြေပးေနတာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုရဲရင့္ေစတာ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူေလးရဲ႕စကားေတြေပါ့ဗ်ာ...<br />လတ္တေလာ အေျခအေန အရဆို ကၽြန္ေတာ္ ကမာၻပ်က္ေနတယ္လို႕ ဆိုလို႕ရတယ္ေလ...၊အခ်စ္သည္<br />အားအင္ေတြကိုျဖစ္ေစသည္ဆိုယင္ ဒီအခ်ိန္မွာ ပထမဆံုးေထာက္ခံမွာ ကၽြန္ေတာ္ ပါ...။ကၽြန္ေတာ္ လြမ္းတိုင္း<br />လြင့္သမွ် ကၽြန္ေတာ့္ ခ်စ္သူက အဆံုးသတ္ေပးတတ္တယ္၊ အေမွာင္ညေတြကို သူမလင္းလက္ေပးတယ္<br />လို႕ မေျပာပါဘူး၊ဒါေပမယ့္ လမိုက္ပါေစ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူကၽြန္ေတာ့္ေဘးနားရွိယင္ အဲ့ဒီလမိုက္ညတစ္ည<br />ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သူရဲေကာင္းျဖစ္မွာပါ ။ ဒီပို႕စ္ေလးျပီးယင္ ကၽြန္ေတာ္ ခရီးရွည္တစ္ခုထြက္ရမယ္...<br />အားလံုးကို ႏွဳတ္ဆတ္ပါတယ္ အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစလို႕လည္းဆုေတာင္းခဲ့တယ္ေနာ္ .....<br /><br /><br /><strong><span style="color:#33ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-8002528291044805821?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-18639670934561196592008-04-27T10:44:00.000-07:002008-04-27T11:27:16.293-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလာကမွာ လူရယ္လို႕ျဖစ္လာၾကယင္ သူသူငါငါ တည္ေဆာက္မူ႕ေလးေတြရွိတယ္၊စိတ္ကူးေလးေတြရွိတယ္ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိပ္္မက္ေလးေတြ ရွိတယ္။တကယ္လို႕မ်ားအဲ့ဒီအိပ္မက္ေလးေတြ စိတ္ကူးေလးေတြ တည္ေဆာက္မူ႕ေလးေတြ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အစိပ္စိပ္ အမႊာမႊာ ေၾကမႊသြားခဲ့ယင္ လူတိုင္းဘယ္လိုခံစားရမလဲ ...၊ကၽြန္ေတာ္ ကို စာသင္ခန္းထဲ မွာဆရာမ က အေကာင္းျမင္သမား(optimist)နဲ႕အဆိုးျမင္သမား(cynic)အေၾကာင္းေဆြးေႏြးၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘ၀မွာ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေကာင္းျမင္သမားနဲ႕ အဆိုးျမင္သမားရဲ႕ ကြာျခားခ်က္ေတြကို ျမင္လာမိတယ္။ေနထြက္လာလို႕ ရာသီဥတုအရမ္းပူေနခ်ိန္မွာ အဆိုးျမင္သမားက သူပူအိုက္ေနလို႕ အလိုက်မွာမဟုတ္ဘူး တစ္ခ်ိန္လံုး ပူအိုက္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တာကိုဘဲ အျပစ္တင္ေနလိမ့္မယ္ ။အေကာင္းျမင္္သမားကေတာ့ ဒီေန႔ေနေလးသာေနပါလား တစ္ကမာၻလံုးလင္းလင္း ျခင္းျခင္းရွိလိုက္တာ တစ္ေန႕တာအတြက္ အားအင္ေတြရွိလိုက္တာ ဆိုျပီး ပီတိ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ျဖစ္ေနမွာဘဲေလ။ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကူးေလးနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ optimist စစ္စစ္ေလးျဖစ္ခ်င္ေနမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အခုမဆိုလိုေသးပါဘူး ေနာင္ကၽြန္ေတာ္ နဲနဲ အသက္ေလးၾကီးလာတဲ့အခါေပါ့ ကၽြန္ေတာ္ အရာရာ ကို ေရာင့္ရဲ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏိုင္မွာပါ။တကယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္မွာ အိပ္မက္ေလးေတြ ၊စိတ္ကူးေလးေတြ၊ တည္ေဆာက္မူ႕ေလးေတြ စနစ္တက် ျပိဳလဲ သြားတဲ့ အခါမွာ ကၽြန္ေတာ္ optimist တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါရေစ ...။ကၽြန္ေတာ္ လက္ကိုတြဲထားမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သူကေရာ optimist လား cynic လား .....optimist ျဖစ္ပါေစဗ်ာ.....</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-1863967093456119659?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-37180576631808482762008-04-16T13:51:00.000-07:002008-04-16T14:04:11.971-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">သၾကၤန္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို တစ္ႏွစ္တစ္ခါပံုမွန္ေခါက္တဲ့ သံေခ်ာင္းေလးတစ္ခုပါ၊ဒီတစ္ခါလည္း</span><br />ရင္ဘတ္ထဲက ရိွဳက္သံေတြကို ဥပကၡာျပဳျပီး ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို လာေခါက္ျပန္ျပီ။ေနာက္ေတာ့လည္း သၾကၤန္ဆို<br />ယင္ ကၽြန္ေတာ္ တိတ္တိတ္ေလးေနတတ္လာတယ္။ပိေတာက္ပန္းေတြရဲ႕အလွကို (ေလာေလာဆယ္ ဓာတ္ပံု<br />ေတြထဲ မွာ) မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္တတ္လာတယ္။ဒါမွ မဟုတ္ယင္ ကၽြန္ေတာ္လည္းမတတ္သာဘူးေလ။<br />သၾကၤန္လည္းျပီးေရာ ကၽြန္ေတာ္ ႏွလံုးသား ဇကာေပါက္ျဖစ္ျပီး က်န္ခဲ့လိမ့္မယ္။သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႕ က ေျပာတယ္ လြမ္းသုခ သၾကၤန္မွာေပ်ာက္ေနတယ္တဲ့ ။ကၽြန္ေတာ္ အမွန္ေျပာရယင္ သၾကၤန္ကို ေကာင္းေကာင္းၾကီး ရင္မဆိုင္ရဲလို႕ ပါ။တကယ္ေတာ့ ရက္ေတြကို ေရတြက္ရတာပင္ပန္းလွပါတယ္ ။<br />ဒီေန႕ အၾကိဳ ...ဒီေန႕ အက်...ဒီေန႕...ဟူး...လြမ္းလိုက္တာဗ်ာ.....<br /><br /><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-3718057663180848276?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-66509843902835299372008-04-15T11:34:00.000-07:002008-04-15T13:05:02.137-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">အလြမ္းေတြကို ကုစား ေႏြထဲမွာလည္း မိုးရြာတတ္တယ္ </span><br />ထီးတစ္ေခ်ာင္းေအာက္မွာ အတူရွိေနျပီး<br />ဘာလို႕ အၾကင္နာေတြစိုရႊဲကုန္တာလဲ ...<br /><br />အခ်စ္ဆိုတဲ့ငွက္နဲ႔ ကမာၻကုန္ေအာင္ပတ္ခြင့္ရွိတယ္တဲ့<br />ရင္ခုန္သံေၾကာင့္ ေန႕နဲ႔ညေတြေျပာင္းျပန္ျဖစ္<br />အလင္းႏွစ္မရွိတဲ့ ေခတ္မွာ ၾကယ္ေတြတစ္စင္းျပီးတစ္စင္းေၾကြတယ္...<br /><br />လက္ဖ၀ါးေလးေတြရဲ႕ရာဇ၀င္မွာ အခ်စ္ေတြက<br />ခိုင္မာမူ႕နဲ႕ၿမဲၿမံ အလြမ္းဒဏ္ကို ၾကံၾကံခံ ေနတယ္<br />ႏွဳတ္ခမ္းတစ္စံုရဲ႕ေႏြးေထြးမူ႕ အေၾကာင္းသိခ်င္ယင္ေတာ့<br />အနမ္းနဲ႔ေရးတဲ့ေက်ာက္စာေတြမွာ ရွာၾကည့္ပါ...<br /><br /><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-6650984390283529937?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-63227681502689508382008-04-15T11:17:00.000-07:002008-04-15T11:33:31.802-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ခပ္ျပျပနဲ႔ငါ ေလွ်ာက္ မီးေရာင္ေအာက္မွာလား </span><br />ငါလာတဲ့လမ္းေတြေကာက္ခဲ့တာလား<br />လက္ထဲ မွာဖမ္းဆုပ္ထားတဲ့ အတၱေတြမ်ားေနတယ္<br />ငါဒီပြဲ မွာ စိတ္ကို ဖမ္းခ်င္ေနတာလား<br />ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ ကို ငါကိုယ္တိုင္မေျဖႏိုင္ေသးဘဲ<br />လက္ေတြက ဘာလို႕ ယဥ္လာတာလဲ<br />မဂိုးဘူးဆိုတာသိလွ်က္နဲ႔ ငါပုတ္ထုတ္ဖို႔ေၾကာက္ေနမိတယ္<br />ဒါမွ မဟုတ္ငါ ဖမ္းယူလိုက္ဖို႕ ေၾကာက္ေနမိတယ္ ...<br />ငါဒီပြဲ မွာ သန္႕သန္႕ေလးကစားဖို႕ အတြက္<br />မင္းကန္တဲ့ေဘာလံုးေတြ ဂိုးဧရိယာထဲ ၀င္မလာပါေစနဲ႕ ...<br /><br /><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-6322768150268950838?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-87045855246696184632008-04-11T14:42:00.000-07:002008-04-11T14:54:10.021-07:00<a href="http://bp2.blogger.com/_8fCWopJOres/R__dDqZbHQI/AAAAAAAAAJU/pvjycq7lcOo/s1600-h/Copy+of+untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188108350744370434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_8fCWopJOres/R__dDqZbHQI/AAAAAAAAAJU/pvjycq7lcOo/s200/Copy+of+untitled.bmp" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp1.blogger.com/_8fCWopJOres/R__ctaZbHPI/AAAAAAAAAJM/fnPjrhb7xc4/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188107968492281074" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_8fCWopJOres/R__ctaZbHPI/AAAAAAAAAJM/fnPjrhb7xc4/s200/untitled.bmp" border="0" /></a><br /><br /><div><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ကို လာေရာက္လည္ပတ္အားေပးသူအေပါင္းကို သၾကၤန္တြင္းေလး</span></div><br /><br /><div>စတုဒီသာ မုန္းလံုးေရေပၚနဲ႕ ေရႊရင္ေအးေကၽြးေမြး ဧည့္ခံပါတယ္ စိတ္ၾကိဳက္သံုးေဆာင္သြားပါေနာ္...</div><div> </div><div><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</div><div> </div><div>ႏွစ္သစ္မွာအားလံုးဘဲ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ...</div><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-8704585524669618463?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-55906075870258821902008-04-11T09:46:00.000-07:002008-04-11T11:47:12.826-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">အေနေ၀းေပမယ့္ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေသြးေအးဖို႔ေတြေမ႔ေနတယ္</span><br />အခ်စ္ေတြကပြင့္အန္<br />အသစ္တဖန္လန္းျမဲ ပါဘဲ<br />အၾကင္နာတကယ္စစ္သမွ်<br />အစဥ္သာျဖစ္လာေတာ့လည္း<br />မာနေလးေတြခ၀ါခ်လို႔ <br />ရင္အလႊာရယ္ေပါင္းကူးထားမယ္<br />အလြမ္းေတြအႏြမ္းေတြရယ္<br />စမ္းေရအလွ်င္မွာ ေမွ်ာေစကြယ္<br />ေနာင္တစ္ခ်ိန္သာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ရယ္<br />ေမာင့္လက္နဲ႔ေထြးေပြ႕လို႕ ျမန္းေစ႔ပါ့မယ္...<br /><br /><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-5590607587025882190?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-61442402192344393602008-04-03T12:41:00.000-07:002008-04-03T12:43:49.468-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ေႏြအလွကိုခြာ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">နင္႔အတြက္ကဗ်ာဆိုယင္ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါက ကာရန္သက္သက္ပါ... </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်စ္စစ္တစ္ခု </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အလြမ္းနဲ႕ထုရမယ္႔ ပန္းပုမွန္းငါမသိခဲ႔ဘူး </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရွိေစေတာ႔ ငါကိုက တစ္ရာသီတည္းပြင္႔ခဲ့တာကိုး...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မေမွ်ာ္လင္႔ရဲပါဘူး ခ်စ္ျခင္းရဲ႕သက္ေသ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မ်က္ရည္ဆိုၿပီး အေဖာ္ျပဳခြင္႔မရတဲ႕ဘ၀မွာ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">နင္ၿခံဳတာ ေဆာင္း၀တ္႐ုံဆိုယင္ ေငြႏွင္းမွဳန္ေတာ႔ငါျဖစ္ပါရေစ..... </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>) </span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-6144240219234439360?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-84568567443377777202008-04-03T12:35:00.000-07:002008-04-03T12:40:10.189-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">အေတြးေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာနဲ႕ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါလူးလြန္႔မိတဲ႔ေလွ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္ယိမ္းယိမ္းညာယိမ္းယိမ္း </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႔အလုပ္ကေရ့ွကိုေလွာ္ခတ္ဖို႕ဘဲတဲ႔... </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဆံုးမရွိအစမသိတဲ႔ပုစၧာေတြ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သီအိုရီေတြနဲ႔ခ်ိတ္ဆက္ ေခတ္အဆက္ဆက္ကလည္းတြက္ခဲ႔တာဘဲ နာခံရတာမ်ားေတာ႔တစ္ထဲကတစ္ႏုတ္တာေတာင္ ငါသုညမရခ်င္ေတာ႔ဘူး..... </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လူ႕ဘ၀တစ္ခဏ ငါလည္ပတ္ရတဲ႔သံသရာက </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါအတြက္ခက္ရတဲ႕ ပုစၧာေတြလား... </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">နယူတန္ရဲ႕ပန္းသီးတစ္လံုး ငါအမုန္းဆံုးလို႔စာရင္းမသြင္းခင္ေတာ႔ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မီးစာကုန္ဆီခမ္းေရွ႕ကို တစ္လွမ္းလွမ္းခ်င္ေသးတယ္ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းေပမယ္႔ ငါျပံဳးၿပီးေမးခ်င္တယ္ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေန၀င္သြားၿပီလား....ဒါမွမဟုတ္ ေနထြက္လာတာလား..... </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>) </span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-8456856744337777720?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-64507057197167485232008-04-03T12:32:00.000-07:002008-04-11T11:48:20.774-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ကမာၻေျမကထူးဆန္း ရူးႏွမ္းႏွမ္းနဲ႕ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႔အတြက္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ေရးခဲ႕တယ္ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကံတရားက ရက္စက္ ေသြးပ်က္မတတ္ တံေတြးခြက္ေတြနဲ႔... </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘ၀အစ နကၡတ္ကမလွပါဘူးဆိုမွ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခေရာင္းတစ္ျခမ္း ေခါင္းမရမ္းဘဲ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိပ္မက္ကို ထယ္ထိုး ငါ့ကိုယ္ငါပ်ိဳးခဲ့ရတယ္... </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ယံုၾကည္မူ႔နဲ႕ေရွ႕ဆက္ ေပးဆပ္ရတဲ့ညေတြက </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခပ္ျပျပနဲ႔ အေမွာင္တိုက္ ငါ့အတြက္မွ လမိုက္ရသလား...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>) </span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-6450705719716748523?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-78216925812243763422008-03-30T00:14:00.000-07:002008-03-30T00:35:22.070-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏွလံုးသားထဲကပဲ့တင္သံေတြနဲ႔ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထပ္ခါထပ္ခါ စကားတစ္ခြန္းတည္း ျငီးေနမိတယ္</span><br />ရင္ထဲက အက္ေၾကာင္းေတြ ဆက္ဖို႕ၾကိဳးစားတိုင္း<br />ဒဏ္ရာေတြဆိုတာ သူ႕လက္နဲ႔ေတြ႔မွ ေဆးမလိုမွန္းသိရတယ္<br />ငါဖန္ဆင္းေနက်ကမာၻထက္ သူဖန္ဆင္းေပးတဲ့ကမာၻကို ငါခ်စ္တယ္<br />ငါတည္ေဆာက္ေနက် ဘ၀ထက္ သူတည္ေဆာက္ေပးတဲ့ဘ၀ကို ျမတ္ႏိုးတယ္<br />ငါေျပာေနက်စကားထက္ သူေျပာေနက်စကားကို တန္ဖိုးထားတယ္<br />ငါသီေနက်ပန္းထက္ သူပန္ဆင္မယ့္ ပန္းတစ္ပြင့္ငါျဖစ္ခ်င္တယ္<br />ငါေလွ်ာက္မယ့္လမ္းထက္ သူေလွ်ာက္မယ့္လမ္း ငါျဖစ္ခ်င္တယ္.....<br /><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-7821692581224376342?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-51688502252635269012008-03-25T22:20:00.000-07:002008-03-25T22:45:30.217-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္ခါတုန္းက </span><br />ေပ်ာ္ရႊင္စြာႏြဲ သၾကၤန္ပြဲလည္း<br />ျပျပမွဳန္ရီ အေ၀းမွာက်န္ေလျပီ...<br /><br />အခြင့္မၾကံဳသမွ် လြမ္းပံုကိုျပရလွ်င္<br />ဧပရယ္ဦးမွာ ပိေတာက္ဖူးေလးေတြေတြ႕ခ်င္လွသည္...<br /><br />ႏွလံုးသားကိုေစ ဂိမာန္ဆိုတာေႏြေပမယ့္<br />အတာကိုငါခ်စ္တယ္...<br /><br />ေတးသံေလးေတြေ၀စီ<br />လတန္ခူးက ျမဴးၾကြေနေပေရာ့မည္<br />ခုမ်ား...ငါက ဘယ္ဆီ<br />ႅႅၻၳၳဌာနီကေ၀း တမ္းတေဆြးသမို႕<br />မွန္းဆကာရည္ ႏြမ္းသမွ်စာခ်ီမိပါတယ္<br />လြမ္းရတဲ့...ေႏြ။<br /><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-5168850225263526901?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-76230732492486796802008-03-25T11:59:00.000-07:002008-03-25T12:49:52.610-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနျခည္နဲ႔သက္တန္႔ ေရာေထြးမိတဲ့ေန႔မွာ</span><br />ငါ့အတြက္စကားတစ္ခြန္းရွိခဲ့တယ္<br />ပန္းေတြသီယင္းငါ့လက္မွာအဆိပ္ေတြ စြန္းေနတယ္တဲ့<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္စုတ္သပ္ယင္း ငါေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္းကို ရြံမိသြားတယ္<br />ေလၾကီးမိုးၾကီးနဲ႔ ငါထြက္ခဲ့တာပင္လယ္ထဲဘဲေလ<br />ခုေတာ့ ကမ္းျမင္တိုင္းကပ္ခ်င္ေနတယ္...<br /><br />ငါ...သစၥာတရားကို ျမတ္ႏိုးတယ္<br />အလြမ္းကိုရင္မွာပိုက္ထားျပီး<br />အခ်စ္ကိုရူးသြပ္စြာကိုးကြယ္တယ္<br />ခု ငါ...သစၥာတရားကို လက္တစ္လံုးစီျခားထားတယ္<br />အလြမ္းေတြကိုခုတံုးလုပ္ျပီး<br />အခ်စ္ကို ေရာင္စံုျခယ္ဖို႔ၾကိဳးစားေနတယ္...<br /><br />လြန္ဆန္ဖို႕ၾကိဳးစားၾကည့္တယ္<br />ခက္တာက ငါသီေနတာ ပန္းေတြျဖစ္ေနတယ္<br />တစ္ပြင့္ပြင့္ ဖို႕ငါ့ႏွလံုးသားကို အလႊာလိုက္ခြဲျပီး ေမြးေပးခဲ့တာ<br />ခံစားခ်က္ေတြအႏုစိတ္လြန္းတဲ့အခါ<br />ငါေခ်ာင္တစ္ေခ်ာင္မွာ အသက္ေတာင္ျပင္းျပင္းမ႐ႉရဲေတာ့ဘူး...<br /><br />ငါမျဖစ္ခ်င္တဲ့ဘ၀ကို ငါဘာလို႕လုပ္ယူေနရတာလဲ<br />ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုယင္ ငါနဲ႔အေ၀းဆံုးေနရာမွာ ငါသြားေနပါရေစ...<br /><br /><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<br /><br /><span style="color:#3333ff;">စာၾကြင္း ။ေမွာ္ဆရာမေလးေရ နင္ခြင့္ျပဳမယ္ထင္လို႕ ငါနင့္ဆီက </span><br /><span style="color:#3333ff;"> စာလံုးေရ (၁၄) လံုးပါတဲ့ စာေၾကာင္းေလးတစ္ခု ယူသံုး</span><br /><span style="color:#3333ff;"> ထားတယ္ဟာ...။</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-7623073249248679680?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-81102268764026303082008-03-21T12:19:00.000-07:002008-03-21T13:08:20.761-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မနက္ခင္း ေလေျပမွာ ဆံႏြယ္ေလးေတြ ေလမွာလြင့္ေနေမ်ာေနတယ္ တဖ်တ္ဖ်တ္တိုက္လာတဲ့ ျမစ္ကမ္းနဖူးေဘးက ေလေျပထဲ မွာ ရိွဳက္သံသဲ့သဲ့ ကို ေကာင္ေလးၾကားေနရတယ္ ငါ့ကိုခြင့္လြတ္ၾကပါဆိုတဲ့အသံက တိုးတိုးေလးေပမယ့္ </span>ေကာင္ေလးသိတယ္ သူဘာလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ<br />ေကာင္ေလးအနားေရာက္သြားေတာ့ ေကာင္မေလး ကျမစ္ထဲ ကိုခုန္ခ်လိုက္ျပီ ။ေကာင္ေလးစဥ္းစားဖို႕ အခ်ိန္<br />မရွိဘူး ။ျမစ္ထဲ ကို ဒိုင္ဘင္ ပစ္လိုက္တယ္ ျမစ္ေရစီးေၾကာင္းနဲ႔ေမ်ာပါျပီး ေရေအာက္ေရာက္သြားေသာေကာင္မေလးကို သူရွိသမွ်အင္အားႏွင့္<br />ျပန္လည္ကူးခတ္ေခၚေဆာင္လာခဲ့တယ္ကမ္းေပၚေရာက္ေတာ့ ေကာင္မေလးက ေမ့ေျမာေနျပီ။သတိရလာတဲ့ အခါ ေကာင္မေလးကို အိမ္ျပန္ပို႕ဖို႕ေမးေတာ့ မျပန္ပါရေစနဲ႔တဲ့ေလ။တစ္ေယာက္အေၾကာင္းတစ္ေယာက္<br />ရင္ဖြင့္ျဖစ္ၾကတဲ့အခါ မွာ တစ္ေယာက္အေပၚတစ္ေယာက္ ကရုဏာေလးေတြသက္တယ္ ။ကိုယ္ခ်င္းစာလာၾကတယ္<br />ေနာက္ေတာ့ ေကာင္ေလးေနာက္ကို လိုက္ဖို႕ေကာင္မေလးကသေဘာတူတယ္။လမ္းခရီးမွာ တစ္ေယာက္ ကို<br />တစ္ေယာက္ေဖးမယင္း ေႏွာင္ၾကိဳးေလးေတြ အထပ္ထပ္ရစ္ပတ္မိသြားတယ္ ။တစ္ေယာက္ ကိုတစ္ေယာက္<br />ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ သက္ေသျပၾကယင္း အတိတ္ကို ကိုယ္စီေမ့ပစ္လိုက္ၾကတယ္...။<br />(၂)<br />ခ်စ္သူေပ်ာက္သြားတဲ့ လုလင္(၂)ေယာက္ဟာ လိုက္ရွာၾကယင္း ရြာထိပ္ကျမစ္ကမ္းပါးထိပ္မွာ ခ်စ္သူရဲ႕<br />ပု၀ါစေလးနဲ႔ ဖိနပ္တစ္ရံကို ေတြ႕လိုက္တယ္ ...ဒီလိုဘဲ ေကာင္ေလးေပ်ာက္သြားေတာ့ ေကာင္မေလး(၂)<br />ေယာက္လည္းလိုက္ရွာၾကယင္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျမစ္ထဲ ခုန္ခ်ျပီး အဆံုးစီယင္သြားတဲ့၊ နားလည္ရခက္တဲ့<br />ခ်စ္သူေၾကာင့္ ပူေဆြးေနတဲ့ လုလင္(၂)ေယာက္နဲ႔ေတြ႕ၾကပါေရာဗ်ာ။အျပန္အလွန္ေမးျမန္းၾကည့္ေတာ့<br />ေသာကေတြ ကပံုစံတူေလးေတြျဖစ္ေနတယ္။ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္က ႏွစ္သိမ့္ၾကတယ္<br />ႏွစ္ေယာက္ ဆိုေတာ့ ႏွစ္ေယာက္ ကႏွစ္သိမ့္ၾကတယ္ ဗ်။ဒီလိုနဲ႔ ႏွမတို႕ က ဘယ္ရြာကလဲ ။ေမာင္ၾကီးတို႕ေရာ<br />ဘယ္ရြာကလဲေပါ့။ေနာက္ေတာ့ လုလင္(၂) ေယာက္က ေကာင္မေလး(၂)ေယာက္ရွိတဲ့ရြာကို ေခ်ာင္းေပါက္<br />လာတယ္...၊ဒီလိုနဲ႔ သံေယာဇဥ္ေလးေတြ တံတားထိုးျပီး အေခါက္ေခါက္ အခါခါ ကူးၾကတယ္ဗ်။<br />ေနာက္တစ္ႏွစ္ခန္႕ၾကာလာတဲ့ အခါက်ေတာ့ အသီးသီးေမတၱာဂေဟဆက္ျပီး ေရႊလက္တြဲ လိုက္ၾကတယ္...။<br /><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<br /><span style="color:#3333ff;">“စကားခ်ပ္”</span><br /><span style="color:#3333ff;">ဒီေန႕ဘာ ရယ္မဟုတ္ပါဘူး ကားစီးယင္းေခါင္းထဲကို ေမွာ္ဆရာမေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာလို႕ စိတ္ကူးယဥ္ျပီးေရးသားထာတာပါ ။မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် မရည္ညြန္းပါ...</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-8110226876402630308?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-59099004560946053942008-03-21T11:43:00.000-07:002008-03-21T13:09:05.961-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္ခါတုန္းက ရြာတစ္ရြာမွာ အရမ္းေခ်ာအရမ္းလွတဲ့ ေကာင္မေလး(၂)ေယာက္ရွိတယ္ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္မွာ ေကာင္ေလးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိတယ္ ေကာင္ေလးလည္းသူ႔ရဲ႕</span><br />အခ်ိန္ေတြကို အဲ့ဒီေကာင္မေလးေတြ အတြက္ေပးထားတယ္ ဒီလိုနဲ႔ သံေယာဇဥ္တြယ္လာတာ ၾကာလာ<br />တာနဲ႔အမွ် ေကာင္ေလးရဲ႕ဘ၀ဟာ အဲ့ဒီေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ျဖစ္လာတယ္...။ေကာင္ေလး ေသေသခ်ာခ်ာ<br />စဥ္းစားတယ္ စဥ္းစားသမွ် အေျဖဟာတစ္ခုတည္းျဖစ္ေနတယ္ ...။သူ အဲ့ဒီေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္လံုးကို ခ်စ္ေနတယ္ ဆိုတာဘဲ ...။သူဖြင့္ေျပာယင္ ေကာင္မေလးေတြလည္း မျငင္းဘူးဆိုတာ တြယ္တာ လာတဲ့<br />သံေယာဇဥ္ အတိမ္အနက္အရ သူသိေနတယ္။ဒါေပမယ့္သူ ဘယ္သူ႕ကို ဘယ္လိုေျပာရမွာလဲ...။<br />အတြက္ခက္တဲ့ပုစာၦတစ္ပုဒ္သူ႕ဆီေရာက္ေနတယ္၊သူေတြးတိုင္း အေျဖမထြက္ဘူး သူစိတ္ေတာ္ေတာ္ေလး<br />ညစ္ရတယ္ ၊ဒါဟာသူ႕ဘ၀မွာ ပထမဆံုးေပၚေပါက္လာတဲ့ အခ်စ္ပါ။အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏိုင္လြန္းေတာ့<br />သူလည္းရူးခ်င္လာတယ္။ေနာက္ေတာ့ အဲ့ဒီဒဏ္မခံႏိုင္တဲ့အဆံုး သူတစ္ေယာက္တည္းတိတ္တိတ္ေလးရြာ<br />ကေန ဘယ္သူ႕မွမသိေအာင္ ထြက္လာခဲ့တယ္ တစ္ျခားေနရာေလးတစ္ခုမွာဘဲ သူ႕ဘ၀ကို အရိုးရွင္းဆံုးဇတ္<br />ျမဳတ္ျပီး ေနထိုင္သြားတယ္...။<br /><br /><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<br /><br /><span style="color:#3333ff;">“စကားခ်ပ္”<br />ဒီေန႕ဘာ ရယ္မဟုတ္ပါဘူး ကားစီးယင္းေခါင္းထဲကို ေမွာ္ဆရာမေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာလို႕ စိတ္ကူးယဥ္ျပီးေရးသားထာတာပါ ။မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် မရည္ညြန္းပါ...</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-5909900456094605394?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-51339304321306205102008-03-21T11:13:00.000-07:002009-11-21T23:33:03.240-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဟိုးအေရွးေရွးတုန္းက ရြာေလးတစ္ရြာမွာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ရွိတယ္ သူ႕မွာ</span><br />သူငယ္ခ်င္းလုလင္ပ်ိဳ(၂)ေယာက္ရွိတယ္။သူတို႕ကေကာင္မေလးကို တခ်ိန္တည္းခ်စ္ေရးဆိုၾကတယ္၊ ႏွစ္ေယာက္လံုးမွာ အဖက္ဖက္က ျငင္းစရာမရွိဘူးျဖစ္ေနတယ္၊ကိုယ္စီခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့သံေယာဇဥ္<br />ေတြကို ကိုယ္စီဘဲ နားလည္ထားၾကတယ္ ခုလို ဖြင့္အန္လာေတာ့လည္း ေကာင္မေလးမွာ စဥ္းစားရျပီ၊ ေကာင္မေလးကလည္း လုလင္ပ်ိဳ(၂)ေယာက္လံုးကို ခ်စ္တယ္...၊ေကာင္မေလး အခက္ေတြ႔ေနတယ္၊<br />သူမ တစ္ေယာက္ကို ေရြးျပန္ယင္ သူခ်စ္တဲ့ က်န္တစ္ေယာက္က အသည္းကြဲရလိမ့္မယ္။အဲ့ဒီလိုက်ယင္<br />သူမလည္းခံစားႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးေလ။လုလင္ေလးေတြက လည္းသူမကို အရမ္းခ်စ္ၾကတယ္...။တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ေကာင္မေလးက အရမ္းခံစားေနရတယ္ ။ခ်ိန္းဆိုထားတဲ့ ေန႔နီးလာေလ ရူးမတတ္ခံစားရေလပါဘဲ ။ဘယ္လို<br />လုပ္ရမွန္းမသိတဲ့ ေကာင္မေလးဟာ ရြာအျပင္ျမစ္ကမ္းပါးထိပ္ကို တစ္ေယာက္တည္းထြက္လာျပီး ျမစ္ထဲ<br />ခုန္ခ်ျပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္အဆံုးစီရင္လိုက္တယ္...<br /><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<br /><br /><span style="color:#3333ff;">“စကားခ်ပ္”<br />ဒီေန႕ဘာ ရယ္မဟုတ္ပါဘူး ကားစီးယင္းေခါင္းထဲကို ေမွာ္ဆရာမေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာလို႕ စိတ္ကူးယဥ္ျပီးေရးသားထာတာပါ ။မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် မရည္ညြန္းပါ။(၁)(၂)(၃) အား ျပီးဆံုးသည့္တိုင္ဖတ္ေစလိုပါတယ္။</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-5133930432130620510?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-39225274814326138372008-03-18T19:16:00.000-07:002008-03-19T11:23:46.699-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ အုန္းပင္ေတြ တန္းစီေပါက္ေနတဲ့ ပင္လယ္ကမ္းေျခေလးတစ္ခုေရာက္သြားတယ္။</span><br />ထံုးစံ အတိုင္း အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ေပါ့ ကမ္းစပ္က သဲပြင့္ေလးေတြ ကို ကိုင္ၾကည့္ယင္း ကဗ်ာေလးထဲကလို မယ္ညိဳငွက္ေမာင္ႏွံ ရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးေနပံု ကို အားက်မိပါရဲ႕ ...ဒီလိုေတြးေနတုန္း ပင္လယ္ၾကီးက စကား<br />ေျပာလာတယ္...<br /><span style="color:#66ffff;">ပင္လယ္ၾကီး</span>။ ။မင္းၾကည့္ရတာ တစ္ခုခု မွားေနသလိုဘဲ။<br /><span style="color:#33ff33;">ကၽြန္ေတာ္ </span>။ ။ဟုတ္တယ္ဗ် ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္ လံုးအလြမ္းေတြ နဲ႔ထုဆစ္ထားတာဗ်၊<br /><span style="color:#33ffff;">ပင္လယ္ၾကီး</span>။ ။မင္းဘယ္လိုလြမ္းလဲ ဆိုတာေျပာျပပါလား၊<br /><span style="color:#33ff33;">ကၽြန္ေတာ္ </span>။ ။ ဒီလိုဗ်...ကၽြန္ေတာ္ကို ဆိတ္ျငိမ္ျခင္းေတြက လြမ္းေအာင္ဖန္တယ္ဗ်...<br />ဥပမာဗ်ာ ...ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းရွိတဲ့ အခ်ိန္ေတြၾကာလာတာနဲ႔ အမွ်<br />ကၽြန္ေတာ္ ေဘးမွာ အလြမ္းေတြရစ္၀ိုင္းလာတတ္တယ္၊ျပီးေတာ့ခင္ဗ်ားတို႔သဘာ၀<br />ေတြက လည္း လြမ္းေစတယ္ဗ် ခင္ဗ်ားကို ျမင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ က မယ္ညိဳ ငွက္ေမာင္ႏွံ<br />ကို သတိရေရာ သူတို႕ ကို သတိရမိေတာ့ ကိုယ့္ ကိုကိုယ္ အထီးက်န္ေနတာပိုသိတယ္ဗ်။<br /><span style="color:#66ffff;">ပင္လယ္ၾကီး</span>။ ။ ဒါဆို မင္းငါ့ ဆီလိုက္လည္ ကြာ မင္းကိုမလြမ္းေအာင္ငါလုပ္ေပးမယ္။<br />ဒီလိုနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ ေလွတစ္စင္းကို ရြက္ေလးတပ္ျပီး ပင္လယ္ၾကီးဆီ လိုက္လည္တယ္။<br />စအထြက္မွာ ဘဲ ကၽြန္ေတာ္ ကို အုန္းပင္ေလးေတြတန္းစီျပီး ႏွဳတ္ဆတ္ေနၾကတယ္ ငိုတဲ့သူက ငိုေနတယ္<br />ျဖစ္ရေလဗ်ာ၊ကၽြန္ေတာ္ လည္းရင္ထဲ ဆို႔တက္လာတယ္ အုန္းပင္တန္းကမ္းစပ္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ မွဳန္ျပျပ<br />ျဖစ္တဲ့ အထိကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္ေနတယ္ ကၽြန္ေတာ္ စလြမ္းျပီထင္တယ္။ပင္လယ္ က အထြက္ဆိုေတာ့ ေမ်ာလာ<br />တဲ့ ဒိုက္နဲ႔ေစာင့္ေတာ့ အလြမ္းေတြ က တစ္၀က္တစ္ပ်က္ နဲ႔ျဖစ္ကုန္တယ္။ကၽြန္ေတာ္ ပဲ့ကို ၾကိဳးစားထိန္းလိုက္တယ္ တစ္ခါတစ္ခါ ျမင့္တက္လာတဲ့ လိွဳင္းလံုးေတြက ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ လိွဳင္းသံ<br />နဲ႔ေလသံေပါင္းျပီး ကၽြန္ေတာ္ နားထဲ မွာသံစဥ္တစ္ခု ၾကားေနရတာ နဲ႔ လိုက္ဆို ၾကည့္ေတာ့ ဆရာၾကီးဦးသုခ<br />ရဲ႕ ဘ၀သံသရာ သီခ်င္းျဖစ္ေနတာကိုး။ဒီလို နဲ႔ ညေရာက္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၾကယ္ေလးေတြကို လိုက္ၾကည့္<br />ယင္း ခြန္ဆန္ေလာနဲ႔ နန္းဦးျပင္ ကို လိုက္ရွာမိေနတယ္...ပင္လယ္ျပင္က တိုက္တဲ့ ေလမွာ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ<br />ေ၀းကြာတဲ့ ခ်စ္သူရဲ႕ ဆံႏြယ္နံ႕သင္းသင္းေလ ပါေလမလားလည္း လိုက္ရွာၾကည့္မိတယ္...မေတြ႕တဲ့အဆံုး<br />မ်က္စိေလးမွိတ္ထားေတာ့ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မရင္းႏွီးတဲ့ ခ်စ္သူရဲ႕ ခပ္ပါးပါး ႏွဳတ္ခမ္းတစ္စံုက ေပၚလာတယ္...<br />၀ုန္း ကနဲ လိွဳင္းတစ္လံုး၀င္ေဆာင့္ေတာ့ လူေတာင္ေလွေပၚမွာ တစ္ေပေလာက္လြင့္သြားတယ္...ခ်စ္သူ<br />ႏွဳတ္ခမ္းပါပါးေလး သူ႕ေနရာေတာ့ သူျပန္ေရာက္သြားေလာက္ျပီေလ...။ညလည္းနက္လာျပီ အိပ္ဦးမွပါေလ...<br />ေလလည္းျငိမ္စျပဳေနျပီ။ကၽြန္ေတာ္ ေလွေပၚ ပက္လက္လွန္လွဲခ် လိုက္ေတာ့ ေကာင္ကင္ၾကီးက စိန္စီထားတဲ့ အနက္ေရာင္ကတၱီပါခင္းၾကီး ျခံဳထားတယ္ တစ္ေန႕လံုးျမင္ခဲ့ရတဲ႔ ေကာင္းကင္ျပာျပာၾကီးကို လြမ္းတယ္...စင္ေရာ္ငွက္ကေလးေတြကိုလြမ္းတယ္ ...မနက္ျဖန္ေတာ့သူတို႕လာမွာပါ...သူတို႕ ကကၽြန္ေတာ့္<br />ကို ေျပာဖူးတယ္ နင့္ကို အထီးက်န္မေနေစခ်င္ဘူးတဲ့ေလ...ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ေပ်ာ္ခါနီး ေတာ့နားထဲ မွ<br />သက္ျပင္းခ်သံ သဲ့သဲ့ ၾကားမိတယ္...စကားသံတိုးတိုးေလးလည္းၾကားရတယ္ ...၊<br />“<span style="color:#3333ff;">ဟူး...ငါ...မင္း အေၾကာင္းသိလို႕ ဒီည လမထြက္ခိုင္းတာ။</span>”<br /><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-3922527481432613837?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-16055006633504088012008-03-14T12:55:00.000-07:002008-03-14T20:13:53.319-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္သူ...</span><br />အျဖဴေရာင္ပန္းတစ္ပြင့္<br />ရူးမိုက္စြာတိုး၀င္လို႔ အေရာင္ေတြတင္ထားမိတယ္<br />ႏွလံုးသားကိုတား စည္းေတြျခားထားေပမယ့္<br />ရင္ခုန္သံရဲ႕စကၠန္႕တိုင္းဟာ မင္းျဖစ္ေနခဲ့တယ္<br />ဖန္တီးမယူဖ်က္ဆီးမရ အခ်စ္ဆိုတဲ့သဘာ၀မို႕<br />မင္းကိုခ်စ္လို႔<br />မင္းကိုခူးျပီး<br />မင္းကိုဘဲေပးခဲ့မိတယ္...<br /><br /><strong><span style="color:#33ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-1605500663350408801?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-90086922745623220302008-03-11T10:38:00.000-07:002008-03-11T11:05:33.567-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ရင္ထဲမွာ ဆို႕တက္လာတဲ့ အလြမ္းေတြက ခႏၵာကိုယ္အႏွံ႕က စိမ့္ထြက္ေနျပီ၊</span><br />ေလထဲမွာ ရူရိွဳက္လိုက္တိုင္း ကိုယ့္အလြမ္းေတြကိုယ္ ရနံ႔တစ္မ်ိဳးနဲ႔ ျပန္ရေနတယ္။ကၽြန္ေတာ္<br />ေရာက္လာတဲ့ေနရာကိုလည္းၾကည့္ဦးေလ <span style="color:#3333ff;">ရွယ္ရယ္ျမန္က်ယ္ဘာ(၂)</span> ၊သူမကေတာ့ ေရာက္လာတဲ့<br />ဧည့္သည္တိုင္းကို အလြမ္းေတြခြဲေ၀ေပးေနက်ထင္တယ္၊နားထဲမွာ ေလယာဥ္စက္သံေတြၾကားေနရတယ္<br />ညရဲ႕မီးေရာင္စံုေအာက္မွာဆို႔နင့္စြာ လမ္းေပ်ာက္ေနသလိုဘဲ ၊ဒီေန႔နဲ႔မနက္ျဖန္ကို ေျပာင္းလဲႏိုင္တဲ့ေနရာ<br />ဆိုတဲ့အေတြးက ရင္ကိုႏိွပ္စက္လြန္းတယ္၊ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး အခန္းေဖာ္သူငယ္ခ်င္း ျမန္မာျပည္ျပန္<br />လို႔လိုက္ပို႔ေပးယင္း အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္ <span style="color:#3333ff;">ရွယ္ရယ္ျမန္က်ယ္ဘာ(၂)</span> နဲ႔ မိတ္ဆက္မိတာပါ၊သူငယ္ခ်င္း<br />နဲ႔စကားေျပာယင္း အလြမ္းေတြနယ္ခ်ဲ႕ေနမိတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ဘဲ သိတယ္ေလ၊ရန္ကုန္မွာဆို ငါျပန္ေရာက္<br />တဲ့အခါ ညေမႊးပန္းနံ႔သင္းသင္းေလး မ်ားရေနမလား၊ဒါမွမဟုတ္<br />ေ၀းကြာခဲ့ရေသာအလြမ္းေတြအတြက္<br />ရင္ခြင္တစ္စံုက ဆီးၾကိဳမလားေပါ့၊ေသခ်ာတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက ဆာရိုးနားယား သီခ်င္း<br />ေလးထဲကလို ေလယာဥ္ပ်ံကိုတီထြင္ခဲ့တဲ့သူေတြကို မမုန္းေလာက္ေတာ့ဘူး၊မဂၤလာဒံုေလဆိပ္က ခံုေတြ<br />ကိုလည္းမုန္းမွာ မဟုတ္ဘူး၊သူ႕မဒီေလး ကလာၾကိဳမွာဆိုေတာ့ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အေမေခၚရမယ့္ အန္တီ<br />ကိုလည္း မမုန္းေလာက္ဘူး၊အဆင္ေျပပါေစသူငယ္ခ်င္းရယ္...၊ခ်စ္သူတိုင္း အဆင္ေျပေစခ်င္တာ ရင္ထဲ<br />ကဆႏၵအမွန္ပါ။ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ့လာလမ္းေလးအတိုင္းျပန္ျပီး လြမ္းျမဲလြမ္းေနရဦးမွာဘဲေလ။<br />အလြမ္းေတြထဲမွာ ဒီအလြမ္းမ်ိဳးကလည္းရွားသားဗ်...၊ငိုရမလို ရယ္ရမလိုခံစားခ်က္ကို တျပိဳင္တည္း<br />ျဖစ္ေစတယ္ေလ၊ကၽြန္ေတာ္မေပ်ာ္ယင္ေနပါေစ အားလံုးကိုေတာ့ေပ်ာ္ေစခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ...၊ေပ်ာ္ၾကပါေစ<br /><span style="color:#3333ff;">ရွယ္ရယ္ျမန္က်ယ္ဘာ</span>ေရ...ငါ့အလွည့္က်ယင္ မင္းအလွဆံုးျပံဳးေပးပါေနာ္.....<br /><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-9008692274562322030?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-86586905703274522172008-03-10T08:28:00.000-07:002008-03-10T11:51:32.063-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">အသည္းအသက္နဲ႔</span><br />ႏွင္းအပ္လို႕ခ်စ္ခဲ့တယ္<br />အကမ္းခက္တဲ့လက္တစ္စံုရယ္<br />ေ၀းကြာသမွ် ႏွင္းပြင့္ကေလးေတြ တိုင္တည္ထားပါတယ္...<br /><br />တိမ္တလႅာေတြ အျငိဳးနဲ႕ဆင္ယင္<br />ေလာကရဲ႕ပင္လယ္ျပင္လည္း ၾကမ္းပါတယ္<br />ႏြမ္းလွ်သမွ် ပုခံုးတစ္ဘက္တစ္ခ်က္<br />ဆင္းသက္လို႔ေျဖၾကမယ္...<br /><br />သံေယာဇဥ္ေႏွာင္ထံုး<br />အလြမ္းေတြမဆံုးသမွ်ရယ္<br />ခ်စ္လက္စ ႏွစ္ဆတိုးဖို႕<br />အၾကင္နာေလးေတြ ပ်ိဳးထားတယ္...<br /><br /><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-8658690570327452217?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-84121410684783649572008-02-25T09:59:00.000-08:002008-02-25T10:02:29.819-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />အခ်စ္ဆိုတာ ...<br />ေႏြမွာ လည္း မညိုး<br />ဘယ္ခါပ်ိဳးလည္း<br />လန္းဆန္းတင့္တယ္ ခ်စ္စဖြယ္...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />အခ်စ္ဆိုတာ...<br />တူႏွစ္ကိုယ္ၾကား<br />ဆံႏြယ္ျခားယင္<br />စိတ္မွာစိုးခ်င္ ေ၀းမည္ထင္...<br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ...<br />ပင့္သက္နဲ႔ထြက္သက္ ရင္ခ်င္းကပ္မွ<br />တရိပ္ရိပ္တက္<br />အဖ်ားခတ္တဲ့ လိွဳင္း...<br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ...<br />ညွင္သာယိမ္းႏြဲ႕ ေတးသြဲ႕သြဲ႕ျဖင့္<br />စိတ္ကိုႏြဲ႕ေႏွာင္း<br />အသြင္ေျပာင္းေစတဲ့ ေလ...<br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ...<br />ေႏြးေထြးမႈ႕နဲ႔ အနားသတ္<br />အရွံဳးတစ္၀က္ကေပးထား<br />အေတြး မ်ားနဲ႕ ေျမ.....<br /><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<br /><br /> </span><br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-8412141068478364957?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-68679616748848442912008-02-23T10:35:00.000-08:002008-02-23T10:47:00.952-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေဒ၀စၦရာနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီးကၽြန္ေတာ့္ ဆီကို ေလထဲကေန အလြမ္းေတြမၾကာခဏ<br />ေရာက္လာတတ္တယ္...၊ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ေဒ၀စၦရာ ဆိုတာကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးသား<br />ထဲ မွာ ေရႊအခ်င္းနဲ႕ေမြးဖြားေပးခဲ့တာပါ...၊မေရရာမွန္းသိေပမယ့္ ဖမ္းဆုပ္ထားတဲ့<br />လက္ေတြ တဒဂၤေတာ့ ခိုင္ေနခဲ့တယ္၊သူမရဲ႕အၾကင္နာေတြေအာက္မွာ ကၽြန္ေတာ့္<br />အတြက္ေလဟုန္စီးတဲ့ဘ၀တစ္ခု ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရခဲ့တာဘဲေလ...၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိပ္မက္တစ္ခုရဲ႔<br />အရိပ္ကိုရွာေဖြရတာ တကယ္ေတာ့ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပင္ပန္းလွပါတယ္...၊အဲ့ဒီ<br />အိပ္မက္ေလး ဘယ္အခ်ိန္မွာ မက္မလဲ ?အဲ့ဒီအရိပ္ေလး ဘယ္ေနရာမွာ ရွိမလဲ ?<br />ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္လည္း အတိအက်မသိဘူးေလ။ကံတရား ေၾကာင့္မက္ခြင့္ရတဲ့<br />အိပ္မက္ကေလးကို ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြမုသားမပါဘဲ ပံုေအာလိုက္တာပါ၊<br />အိပ္မက္က ႏိုးလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္အနားမွာ ဘယ္အရာမွမရွိေပမယ့္ ရင္<br />တစ္ခုလံုးေၾကမြေနတယ္...ခံစားခ်က္ေတြထင္က်န္ေနခဲ့တယ္ေလ။ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဒ၀စၦရာ ကေျပာတယ္သူမတျခားကမာၻကို သြားရေတာ့မယ္တဲ့...၊ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔<br />သူတြယ္တာခဲ့ရတဲ့ကၽြန္ေတာ္ဆီက စကားေလးတစ္ခြန္းေတာ့ၾကားပါရေစ<br />တဲ့ေလ အျမဲ အမွတ္တရျဖစ္ေစမယ့္စကားေပါ့တဲ့၊ကၽြန္ေတာ္ပီပီသသနဲ႔ၾကားလိုက္ရတာပါ အဲ့ဒါကမာၻ႔အညွင္သာဆံုး<br />လမ္းခြဲစကားဆိုတာသိလိုက္တယ္၊ကၽြန္ေတာ္ ရီေ၀ေ၀ၾကည့္ေနမိတယ္...၊<br />ေဒ၀စၦရာ ကခံစားခ်က္တစ္ခုကို မသိခ်င္ဟန္ေဆာင္ထားတယ္...၊ေလတိုးတိုင္း<br />လြင့္ေနက် သူမဆံႏြယ္ေလးေတြကကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲ က မ်က္ရည္ေတြကို<br />ထံုးစံအတိုင္းဘဲ သုတ္ေပးေနေလရဲ႕၊ကၽြန္ေတာ္ကေရာ ...အရင္အတိုင္းပါဘဲ ...၊<br />ႏူးႏူးညံ့ညံ့နဲ႔ရင္ခုန္ေနတုန္းဘဲ...၊ဒါဆိုမွားယြင္းတာ အခ်စ္မျဖစ္ႏိုင္ဘူး...၊မနက္ျဖန္<br />ေတြ...ဟုတ္ပါတယ္ မနက္ျဖန္ေတြပါဘဲ ...ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ေဒ၀စၦရာ ၾကားမွာ မွားယြင္း<br />ေနတာ မနက္ျဖန္ေတြေလ၊အိပ္မက္ဆိုတာ မနက္ျဖန္အတြက္မေသခ်ာႏိုင္ပါဘူး၊<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ အျပံဳးတစ္ခုကို အားတင္းဖန္ဆင္းလိုက္တယ္ ...ေဒ၀စၦရာ ရယ္ ငါမင္းကို<br />ဘယ္ေတာ့မွ ခ်ဳပ္ေႏွာင္မထားပါဘူး...၊အျပစ္လည္းမတင္ပါဘူး အရာရာ ဟာ ဒီလိုဘဲ<br />ျဖစ္သင့္တာပါ...၊ေဒ၀စၦရာ... မင္းဟာ ကမာၻေျမ အတြက္ မီးအိမ္ရွင္မေလးပါ ...၊မင္း<br />ရဲ႕ ကရုဏာေတြနဲ႔ ကမာၻေျမကို ထာ၀ရေႏြးေထြးေနပါေစ၊ပဥၥသီ`ခ နတ္သားရဲ႕ အဖြဲ႕အႏြဲ႕မွာ မင္းက အလွဘုရင္မလို႕ဆိုထားတယ္...၊ မင္းရဲ႕အလွ ေၾကာင့္ ကမာၻေျမၾကီးပူေလာင္မေနပါေစနဲ႕လို႕ ငါဆုေတာင္းေပးပါတယ္...၊မင္ထာ၀ရ<br />ေပ်ာ္ရြင္ႏိုင္ပါေစ...၊အိပ္မက္က ႏိုးလာေတာ့ ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာနဲ႔ ...<br />ေဒ၀စၦရာရယ္ အိပ္မက္ဆိုတာ ကူးခတ္လို႕မေကာင္းတဲ့စိတ္နယ္ပယ္တစ္ခုပါ ...၊<br />ကမာၻျခားမွာ မင္းေပ်ာ္ပါေစခ်စ္သူရယ္ ...၊အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္ေလးထဲ<br />ေဒ၀စၦရာ ေရာက္မလာေတာ့ပါ၊ေပ်ာက္ျခင္းမလွေပ်ာက္သြားခဲ့သည္...၊ကၽြန္ေတာ္</span><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">၀န္ခံ<br />ပါတယ္ အဲ့ဒီအရိပ္ေလးကို အခ်ိန္ အတိုင္းအတာ တစ္ခုထိရွာေဖြေနဦးမွာပါ...အဲ့ဒီ<br />ေနာက္မွာ ေတာ့ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ ကို လက္ေလွ်ာ့သြားမွာ ဘဲေလ ...၊ဒါေပမယ့္<br />ေဒ၀စၦရာ ကို ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္ဗ်ာ...</span><br /><br /><span style="color:#006600;">ကန္ေတာ္မဟာမွာကူးလူးၾကတဲ႔ေငြငန္႐ိုင္းတုိ႕ရဲ႕သခင္မ...ေဒ၀စၧရာ</span><br /><br /><span style="color:#339999;">စံုနံ႕သာၿမိဳင္မွာဖူးပြင့္ၾကတဲ့ခိုင္လံုးေမႊးတို႔ရဲ႕သခင္မ ...ေဒ၀စၧရာ</span><br /><br /><span style="color:#cc9933;">အာကာျပင္မွာထြန္းလင္းၾကတဲ့ၾကယ္ကေလးမ်ားတို႔ရဲ႕သခင္မ...ေဒ၀စၧရာ</span><br /><br /><span style="color:#990000;">ၾကင္နာသူကိုေတာင့္တတဲ႕ကိုယ့္ႏွလံုးသားတို႔ရဲ႕သခင္မ...ေဒ၀စၧရာ</span><br /><span style="color:#cc33cc;">ေဩာ္...ေမာင့္ေဒ၀စၧရာရယ္.....</span><br /><span style="color:#cc33cc;"></span><br /><span style="color:#cc33cc;"><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-6867961674884844291?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-47968594645513943112008-02-20T09:58:00.000-08:002008-02-20T10:00:49.853-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ရင္ထဲမွာ ငို တိမ္ေတြေတာင္ၿပိဳေနၿပီ<br />မခ်စ္တတ္ခ်စ္တတ္ ကမ္းကပ္ခဲ့သမွ်<br />အလြမ္းဇာတ္က ငါ့ခ်ည္းမဲတယ္...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ခ်စ္သမွ်ကိုသီ အလြမ္းစီျပဖို႕<br />ငါ့လက္ေတြ အခြင့္မရွိဘူးလား<br />ၾကံဳသမွ်အဆိုး ကံကိုဘဲရိုးေနရတယ္...<br /><br />ေျခခ်တဲ့ေနရာ ေရာက္ေလရာမွာလည္း<br />ဆႏၵအတုေတြနဲ႔ ျပဳစားထားေပမယ့္<br />နာက်င္စြာနဲ႔သိ မင္းမရွိဘူး...<br /><br />အေတြးနဲ႔ရူး ငါျဖတ္ကူးဖို႔<br />အတိတ္ျမက္ခင္းေတြ စိမ္းေနတယ္<br />တြဲလက္ႏွစ္ဘက္ ေရွ႕ဆက္ဖို႕လည္း<br />ေခတ္အဆက္ဆက္က နမ္းခဲ့ၾကတာဘဲ...<br /><br />တမ္းတျခင္းေတြျပန္႕က်ဲ အနမ္းမိုးတို႕လည္းစဲေရာ<br />အေတာင္တစ္ဖက္နဲ႔ အပ်ံခက္ေအာင္<br />မင္းက ေစတယ္ ...<br /><br /><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</span><br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-4796859464551394311?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-7279759922921732008-02-19T19:42:00.000-08:002008-02-19T19:45:29.242-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />အိပ္မက္ထဲ ေရာက္သြားတယ္<br />ထိုင္ခံုေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္တဲ့ ေကာင္မေလးထိုင္ေနတယ္<br />ေကသာထက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ေပးထားတဲ့ ႏွင္းဆီရဲရဲေလး ပန္ထားတယ္<br />ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာတစ္လက္က ထြက္တဲ့အသံေလးနဲ႔ စကားေျပာတယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ သူမလက္ကေလးကိုင္ထားေတာ့ ရင္ခုန္သံေတြနဲ႔ၿငိမ္ေနတယ္<br />ခ်စ္လြန္းလို႕ သူမကို ရင္ခြင္ထဲမွာ ၀ွက္ထားလိုက္တယ္ ...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ျ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဖတ္ခနဲဆို ...အိပ္မက္ေပ်ာက္သြားတယ္<br />ဟင္...မ်က္စိေရွ႕ကထိုင္ခံုေလး ေပၚမွာ တေယာတစ္လက္<br />တေယာေပၚမွာ ပန္ဆင္သူမဲ့ေနတဲ့ နီရဲရဲႏွင္းဆီတစ္ပြင့္<br />ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခုန္သံေလးေတြက ခံုေအာက္မွ ျပန္႔က်ဲေနတယ္.....</span><br /></span><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-727975992292173?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-90413752764367888462008-02-17T22:05:00.001-08:002008-02-19T21:16:46.882-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ကၽြန္ေတာ္ ဗြီအိုင္ပီျဖစ္တဲ့ေန႔ အဲ့ဒီေန႔က သြားစရာတစ္ခုရွိတာနဲ႔ ငါ့ <a href="http://www.htethtetkhaing.blogspot.com/">အမ</a> ေျပာ သလိုမ်ိဳးမျဖစ္ရ ေလေအာင္ လိုင္းကားတိုးစီးလာတာေပါ့ ...။ကားကရပ္သြားတယ္ ...ဗီအိုင္ပီ ခရီးစဥ္တဲ့ ...ကားေပၚမွာ အၾကာၾကီးေနလိုက္ရတယ္ ...ေတာ္ေတာ္ၾကာလို႔ ထြက္ၾကည့္ေတာ့ယာဥ္ထိန္းရဲ ၂ေယာက္ ကဆိုင္ကယ္ ေမာင္းလာတဲ့သူကို ေကာင္းေကာင္းသမေနျပီေလ ဒါနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္သြားျပီ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္သူ ဘယ္၀ါျဖစ္ေၾကာင္း ေပါ့ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ ကို ဖမ္းလိုက္ၾကတယ္ ...မီးက နီေနတာ ကို ...လမ္းစည္းကမ္းေဖာက္ဖ်က္မူ႕နဲ႔ တဲ့ေလ...၊ကၽြန္ေတာ္လည္း ယာဥ္ထိန္းရဲေတြကို ျပန္အေရးယူ လိုက္တယ္ အျပစ္မဲ့ၿပည္သူေတြကို ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မူ႕ေပါ့ ...၊ဆိုင္ကယ္သမားက တရားခြင္မွာ ေရာက္ေတာ့ သူအလြန္အကၽြံမူးေန၍ ခရီးစဥ္ကို မသိေၾကာင္း၀န္ခံ၏...သူ႕အား၀တၱရားေႏွာက္ယွက္မူ႕နဲ႔ အေရးယူလိုက္တယ္ ...တရားဥပေဒ အရ တူညီတဲ့ အျပစ္ရွိၾကလို႕ တူညီစြာနဲ႔ေထာင္ဒဏ္(၁)ႏွစ္စီ ခ် လိုက္တယ္...ေထာင္ထဲေရာက္ ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကုတင္ေပၚမအိပ္ရပါဘူး.....ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစအမေရ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ေထာင္၀င္စာလာေတြ႕ပါဦး....အဟဲ</span><br /><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-9041375276436788846?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-46367743427402555342008-02-17T09:09:00.000-08:002008-02-17T09:37:30.387-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ငါ့ရဲ႕မီးေတာင္ေလး ေစာေစာကေပါက္ကြဲသြားတယ္<br />လက္တကမ္းမဟုတ္ေပမယ့္ ပ်က္မခမ္းပါဘဲ<br />ခ်စ္စခ်စ္နေတာင္ မျမင္လိုက္ရဘူး<br />ကံတရားရဲ႕ ပ်ိဳးအႏုတ္အသိမ္းမွာ ငါ့ႏွလံုးသားခ်င္းခ်င္းနီေနတယ္...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေဆာင္ဓားနဲ႔ တစ္ခ်က္မကထိုးမယ္မွ ထင္မထားတာ<br />ေလာင္ၿမိဳက္ျခင္းေတြလည္းရွိတယ္<br />ဒါေပမယ့္ ...<br />ငါ့ကိုယ္ငါ ကမာၻလုပ္ ညေတြကို ခ်က္ၾကိဳးျဖဳတ္ၿပီး<br />ေနနဲ႔အနီးဆံုးမွာပတ္ေနခ်င္တယ္<br /></span><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလထုကိုခြဲထြက္ အခ်စ္ကိုအလစ္တိုက္တဲ့ ရနံ႕တစ္မ်ိဳး<br />ငါရူရိႉက္တိုင္းလေတြတစ္စင္းၿပီးတစ္စင္းေသတယ္<br />ဘာၾကီးလဲ ...ဟာတာတာနဲ႔<br />ေမာလြန္းတဲ့ရင္ကို ခပ္ဖြဖြနမ္းၿပီး Desktop ေပၚတင္ထားလိုက္တယ္<br />ေလးလြန္းလို႔ ခဏခဏ ျပဳတ္က် ဒုကၡပါလားဟ...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္ဘက္တစ္ခ်က္က ေန႔နဲ႔ညရယ္<br />အခိုက္အတန္႕ေလးမွာ ညီမွ်ေပးပါလား<br />ငါ့အိပ္မက္ေလးထဲက သက္တန္႔ေလးၿပီးသြားတဲ့အထိ<br />ခဏေလးပါ...ခဏေလးပါဘဲ<br /><br /><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-4636774342740255534?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-9332875742966271102008-02-14T13:16:00.000-08:002008-03-21T13:03:48.134-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ရင္ဘတ္မွာကပ္ အၾကင္နာနဲ႔ခတ္တဲ့ေလွ<br />ထိုးသမွ် အစိုးမရမွန္း ပဲခူးေရာက္မွသိခဲ့ရတယ္<br />ေလဆန္ကို ကန္ဖို႕ၾကိဳးစားသမွ် ငါ့အလွက ေႏြကစတယ္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပင့္သက္နဲ႔၀င္သက္ၾကား အလြမ္းနကၡတ္တစ္ခုမွာ<br />ငါထြက္တဲ့ရထားေတြ ဘူတာမွား၀င္ကုန္တယ္<br />သံလမ္းနဲ႕ ဘီးနဲ႔နားလည္မူ႕ေတြလြဲေနၾကတယ္<br />ျဂိဳဟ္စီးျဂိဳဟ္နင္းမွာ အလြမ္းေတြ သက္ေရာက္က်တယ္<br />အခ်စ္နဲ႔ ကတ္ကင္း ေတေဇာေတြအၿပိဳင္ခင္းေနတယ္<br />ဇနကၠပ်က္ကိန္းနဲ႔ ကမ္းမကပ္ခင္ေခၽြးျပန္ရမယ္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကိုယ္တိုင္က လငပုတ္ဖမ္း<br />ရူးႏွမ္းႏွမ္းနဲ႕အခ်စ္ကိုတမ္းတတတ္တယ္<br />ဆုတ္ကိုင္ထားသမွ် တံခါး၀မွာတင္ ျပာက်မည္<br />အမည္မသိၾကယ္တစ္စင္း ေႏွာက္ယွက္မည္<br />အဂၤါသမီးတစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ဂူတည္းကင္းက်ကိန္းရွိသည္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏွလံုးသားေသြးထြက္သံယို ျဖစ္မည္<br />မျမင္ရေသာ္လည္း ေလထဲကစကားလွလွေတြေၾကာင့္<br />ကြမ္းတစ္ယာ ေရတစ္မုတ္ အလကားရမည္<br />ရဲေလး၏ ငါမသိဘူးသီခ်င္းေၾကာင့္ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္စကားမ်ားမည္<br />တေစၧ ႏိုင္ငံ၏သမၼတအျဖစ္ေရြးခ်ယ္ခံရမည္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆရာၿဖိဳးငယ္၏ရင္ခြင္တစ္ခါးကေပါက္ကြဲသံေၾကာင့္<br />အိပ္မက္မွ လန္႔ႏိုးမည္<br />ကိႏၷရီ၊ကိႏၷရာေမာင္ႏွံကို ေတာင္ပံသြားယွက္ေပးမိ၍<br />တရားစြဲျခင္းခံရမည္<br />လက္ပြားတစ္ေထာင္ရွိေသာ လက္ခ်္မီးမယ္ေတာ္၏<br />လက္ဆြဲႏွဳတ္ဆတ္ျခင္းခံရမည္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏြားႏို႔ၾကိဳက္ေသာေၾကာင့္ ေျမြနဂါးတို႕ခ်စ္မည္<br />ရင္ခြင္ထဲကို သဲ၀င္ကိန္းရွိသည္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ထြက္သြားေသာ အလြမ္းမ်ား<br />လမ္းမွားျပီးျပန္၀င္လာမည္<br />ေနာက္ဆံုးတစ္ရြက္မို႕ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပြတ္ေသာ္လည္း<br />heart ဆယ္လံုးကို ကမာၻကုန္ေအာင္မုန္းမည္...<br />valentine day လက္ေဆာင္အျဖစ္ ဗီးနပ္နတ္သမီး၏<br />ပဒိုင္းသီးတစ္လံုးလက္ေဆာင္ရမည္...<br />ယၾတာအျဖစ္ ပင္လယ္ၾကီးကိုမ်က္ႏွာမူ၍ ေနလိုလလို<br />ခ်စ္ေၾကာင္းေျပာပါ...<br />ေရွာင္ရန္မွာ ...၀က္သားတုတ္ထိုး</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)<br />မွတ္ခ်က္။ ။ပထမေတာ့ကဗ်ာေလးစပ္မလို႕ပါ ခ်စ္သူမ်ားေန႕မွာ<br />ခံစားခ်က္ေတြေၾကာင္ေၾကာင္က်ားက်ားေလးေတြျဖစ္ကုန္လို႕ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္<br />ဘေလာ့မွာ စိတ္ညစ္စရာေတြဘဲမ်ားေနလို႕ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေလးျဖစ္ေအာင္လို႕ပါ...</span><br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-933287574296627110?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-89853404127251128572008-02-12T13:42:00.000-08:002008-02-12T14:16:15.294-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေဖေဖာ္၀ါရီေတြ အခါခါထပ္လို႕ ရက္ျမတ္ေတြလည္း ေက်ာ္လာခဲ့တာ (၂၃)ႏွစ္ေတာင္ရွိၿပီ...ဒီရက္ေရာက္တိုင္းတမ္းတရတာ အရင္ဆံုး အေမနဲ႔ အေဖ<br />ကိုပါ...ၿပီးေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မၿငိမ္းခ်မ္းမျပည့္စံုခဲ့ရတဲ့ မိသားစုဘ၀ေလး<br />ကိုပါ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လူတိုင္း အိမ္ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရေလးနဲ႔ရင္းႏွီးၾကမွာပါ၊အိမ္မွာ ေႏြးေထြးမူ႔<br />ေတြရွိတယ္၊လံုျခံဳမူ႕ေတြရွိတယ္ ၊ရင္ႏွီးမူ႔ေတြရွိတယ္ ေနာက္ၿပီးခြန္အားေတြ<br />ရွိတယ္၊ဘ၀အားငယ္မူ႕ေတြနဲ႔ၾကံဳလာတိုင္း အခက္ခဲျပႆနာေတြနဲ႔ၾကံဳလာ<br />တိုင္း အိမ္ေလးထဲမွာ ခို၀င္လိုက္ယင္ကို ဘ၀အေမာေတြေပ်ာက္ေစတယ္၊<br />ဒါက သဘာ၀သတ္မွတ္ခ်က္တစ္ခုေပါ့ ...ကၽြန္ေတာ္မျငင္းလိုပါဘူး...ဒါေပမယ့္<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ေနခဲ့ရတဲ့ အိမ္ေလးက ခေနာ္နီခေနာ္နဲ႔ ယဲ့ယဲ့ေလးေပါ့၊သူက ေလာကဓံ<br />ၾကီးရဲ႕ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းရိုက္ပုတ္မူ႕ေအာက္မွာ က်ားကန္ၿပီးေနခဲ့ပါတယ္။အဲ့ဒီအိမ္ေလး<br />မွာကၽြန္ေတာ့္ငိုရိွဳက္သံေတြ အေမွာင္ေထာင့္တစ္ေထာင့္မွာ ကိန္းေအာင္းေနဦးမွာပါ<br />အဲ့ဒီတုန္းက အိမ္ေလးထဲကေန အျပင္ထြက္ၿပီး လူေတြနဲ႔ေ၀းေ၀း ကြင္းျပင္ၾကီးမွာ<br />အသားကုန္ေအာ္ဟစ္ဘူးတယ္၊`ဘ၀ ဆိုတာဘာလဲ´ေပါ့၊ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွျပန္<br />မေျဖၾကဘူး။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေဖ၊အေမနဲ႔ညီေလးႏွစ္ေယာက္ထဲ ရွိတဲ့ အိမ္ေလးမွာ တရားခံမရွာခ်င္<br />ဘူး၊ကံကိုဘဲယိုးမယ္ဖြဲ႔ပစ္လိုက္တယ္။အေမရြက္ထားတဲ့ေစ်းဘန္းေအာက္က ပိုက္ဆံ<br />ေလးေတြေပၚမွာ ေခၽြးစက္ေလးေတြေတြ႔ရတယ္၊အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္း အေမ အားကိုးတၾကီး<br />နဲ႔ဆြဲတဲ့လက္ကေလးက ကၽြန္ေတာ္ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္ေလ။အေမ့ကို မၾကည့္ရက္တဲ့အခါမွာ<br />ကၽြန္ေတာ့္ ညီေတြၾကက္ဥေၾကာ္အတူးနဲ႔စားရတာေပါ့၊ထမင္းလည္းေပ်ာ့ေသးတယ္၊<br />ေနာက္ေတာ့ အေမေျပာတဲ့စကားကို သေဘာက်လို႕ ၾကိဳးစားလိုက္တာနည္းနည္း<br />တိုးတက္လာတာေပါ့၊အေမက နင့္အေဖဆိုယင္ လူပ်ိဳဘ၀ကတည္းက ထမင္းခ်က္<br />ဟင္းခ်က္အရမ္းေတာ္တာတဲ႔ေလ။အဲ့ဒီလိုေျပာယင္ အေမ့မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္စ<br />ေတြေ၀႔ေနတယ္။ရင္ထဲမွာ ဆို႕တက္လာယင္ေတာ္ေတာ္ခံရခက္တယ္ဗ်၊ဒါ့ေၾကာင့္<br />မ်က္ရည္ကူးတာ အေမသိမွာဆိုးလို႕ မဆီမဆိုင္ေတာက္ေနတဲ့မီးကို သြားမွဳတ္လို႕<br />အေမဆူတာခံလိုက္ရေသးတယ္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေဖရယ္ဘယ္မ်ားေရာက္ေနလဲ ...။အေဖမရွိေတာ့<br />မိသားစုမွာ ဆုိင္ကလုန္း၀င္ေနတယ္။ဒါေပမယ့္ မၾကာပါဘူးအေဖလည္းျပန္ေရာက္လာေရာ...ဟာရီကိန္းပါအဆစ္ပါလာတယ္။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />အေဖ ဆိုတာ အရိုးသားဆံုးနဲ႔ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ဘယ္ေတာ့မွ </span><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အံ၀င္ခြင္က်ျဖစ္မေန<br />တတ္တဲ့လူသားတစ္ဦးေပါ့။ပတ္၀န္းက်င္က ခဏခဏေအာ္ရီတိုင္းအေဖ ကသူ႕အေတြး<br />နဲ႕သူဘယ္အရာကို မွရင္မဆိုင္ခ်င္ျဖစ္လာတယ္။ကၽြန္ေတာ္ အေဖကို ခ်စ္တယ္...၊<br />ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ဒါငါ့အေဖကြလို႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာလက္မေထာင္ခ်င္တယ္ ။အေဖ ပတ္၀န္းက်င္ကို ဂရုစိုက္လြန္တိုင္း....မိသားစုလံုးကၽြတ္ မ်က္ရည္က်ရတဲ့ အေမွာင္ည<br />ေတြကို မုန္းတယ္။<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေဖ...<br />အေဖရင္ခြင္မွာ သားတစ္ခါမွ မလံုျခံဳဖူးဘူး...ကိုယ္႔မိသားစု ကိုအျမဲရွဳံ႕ခ်တဲ႔အၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္တဲ႔ဒဏ္ရာေတြၾကားမွာ သားကိုေနသားၾကေအာင္ထားတာလား...ေလာကၾကီးကို ဘာစကားတစ္လံုးမွမေျပာဘဲ ရြက္တပ္ၿပီးလႊတ္ခဲ့တာလား...`ပင္လယ္ၾကီးကက်ယ္တယ္ေနာ္သား´ လို႔ေတာင္မေျပာေတာ႔ဘူးေနာ္...ဒါေပမယ့္ဘယ္သူေတြဘာေတြေျပာေနပါေစ အေဖကိုသားဘယ္ေတာ့မွ အျပစ္မတင္ဘူး...ဘယ္ေတာ့မွ မမုန္းဘူး...သားအေဖ ကို အရမ္းခ်စ္တယ္..သူမ်ားေတြေျပာလို႔ ဘာမွျပန္မေျပာဘဲေခါင္းေလးငုံ႕ေနတဲ့အေဖ ကိုသားအရမ္းသနားလိုက္တာ ...အေဖအျပစ္ေတြမဟုတ္ပါဘူးအေဖရယ္...အေဖ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေခါင္းေမာ့ျပီးရင္ဆိုင္ပါေနာ္ ....သားၾကိဳးစားသမွ်ေတြနဲ႕ ေခါင္းေမာ႔ႏိုင္ပါေစ အေဖရယ္ ....အဲ႔ဒီအတြက္လည္းသားအျမဲၾကိဳးစားေနမွပါ....<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေမ...<br />ေလာကဓံ ဆိုတာ ဘာလဲ လို႕ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုေမးလာယင္ ငါ့အေမအသိဆံုး လို႕<br />ေျဖမိေလာက္ေအာင္ အေမျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ပင္လယ္က လိွဳင္းေတြၾကမ္းလြန္းပါတယ္<br />အေမရယ္...အေမဘ၀မွာ သားအၾကီးဆံုးျဖစ္တဲ့သားကို အားအကိုးဆံုးဆိုတာ သား<br />သိပါတယ္ ...ဘ၀ေတြဘယ္ေလာက္ဘဲေမာေမာ အေမေမြးေပးခဲ့တဲ့ ေဆာင္းလရာသီမွာ<br />ႏွင္းပြင့္ေလးေတြနဲ႔သားေခၽြးသိပ္ျမဲပါအေမရယ္...သားအတြက္အေမ အၿမဲဂုဏ္ယူေနရ<br />ေစပါမယ္...အမ်ိဳးေကာင္းသားျဖစ္ရေစပါမယ္ အေမ...သားအၿမဲၾကိဳးစားေနမွာပါ။</span><br /><br /><p><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></p><p><span style="font-family:Zawgyi-One;"><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</p><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-8985340412725112857?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-88611146122197286512008-02-08T15:30:00.000-08:002008-02-08T15:39:09.977-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ငါညီဖို႕ၾကိဳးစားယင္း<br />ညီမွ်ျခင္းေတြဘာေၾကာင့္ေကာက္ကုန္တာလဲ<br />ေခတ္ေၾကာင့္လား အခ်စ္ေၾကာင့္လား<br />ဆာဆာနဲ႔ ကိုက္မိတဲ႔ ငါ့အျပစ္ေၾကာင့္လား...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ခရီးတြင္ခ်င္ေပမယ့္<br />ေျခလွမ္းေတြေနာက္ျပန္ မေရမိဖို႕ ငါေမ႔ေနတယ္<br />အလြမ္းေတြခူးတိုင္း ငါ့ေခတ္ေတြေနာက္ျပန္ေရာက္ကုန္တယ္<br />အိပ္မက္ဆိုေပမယ့္ အျပင္မွာ ငါေခၚတဲ႔ အသံ ကိုမင္းၾကားပါ့မလား...<br /><br />ငါ၀င္တာ သိုးအုပ္မဟုတ္မွန္း မင္းအသိဆံုးပါ<br />သိုးတစ္အုပ္လံုးသိုးေရျခံဳထားမွန္းမသိတဲ႔ ငါက<br />အေယာင္ေဆာင္ခ်စ္သူတဲ့လား...<br /><br />ငါ့လက္ဖ၀ါးေတြကို မွီခိုၿပီးပြင့္တဲ့အခါ<br />လာျခင္းေကာင္းဖို႕ ငါ့မာနေတြမီးရွို႕ ေပးခဲ့ၿပီဘဲ<br />အိပ္ပ်က္ညေတြခ်င္း အတူတူ<br />ငါ့ညထဲ မွာလည္းၾကယ္တစ္စင္းမွမရွိခဲ့ပါဘူး...<br /><br />အခ်ိန္ေတြကိုေရတြက္<br />လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ေသာက္သံုးတိုင္း<br />မိုးခါးေရေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနတယ္ဆိုေပမယ့္<br />ရင္ထဲ ကအလြမ္း ေႏြေတာင္ခမ္းေတာ့မယ္.....</span><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မွတ္ခ်က္။ ။အလြမ္း၀င္စားေသာသူမ်ား သည္လူ၀င္စားထက္ဆိုးသည္။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေတြ႔သမွ်အလြမ္းေတြ ကို၀င္ စားတတ္သည္။ :P</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br /><br /><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-8861114612219728651?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-88071796231884871542008-02-05T13:15:00.000-08:002008-02-05T13:16:08.561-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><span style="COLOR: rgb(255,0,0)">လြမ္းတဲ့ေတး<br /></span><p style="COLOR: rgb(255,204,0)"><br /></p><marquee style="COLOR: rgb(255,204,0)" scrollamount="2" direction="up" width="300"><br /><span style="COLOR: rgb(51,204,0)">သူနဲ႔ေတြ႕စဥ္</span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(51,204,0)">ခဏထင္လည္း</span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(51,204,0)">ေပ်ာ္ပိုက္သက္မႉး</span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(51,204,0)">ခ်ိန္ခါထူးသို႕</span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(51,204,0)">ႏွလံုးသည္းတြင္</span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(51,204,0)">စြဲမက္ထင္သည္</span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(51,204,0)">ယမင္းသက္လွ်ာ</span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(51,204,0)">ခ်စ္သည္းညွာ...။ ။</span><br /><br /><br /><span style="COLOR: rgb(255,00,0)">လြမ္းသုခ(ေဗဒါ)</span><br /></marquee><br /><p style="COLOR: rgb(255,204,0)"></p><br /> </span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-8807179623188487154?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-57639921652512470592008-02-05T13:03:00.000-08:002008-02-05T13:05:12.425-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />သူနဲ႕ေတြ႕စဥ္<br />ခဏထင္လည္း<br />ေပ်ာ္ပိုက္သက္မႉး<br />ခ်ိန္ခါထူးသို႕<br />ႏွလံုးသည္းတြင္<br />စြဲမက္ထင္သည္<br />ယမင္းသက္လွ်ာ<br />ခ်စ္သည္းညွာ.....</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-5763992165251247059?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-8056969066908747482008-02-02T13:59:00.000-08:002008-02-02T14:02:05.352-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ကိုယ္တိုင္မခ်ဴ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တံခ်ဴ ေပးလည္း</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနရာအေ၀း</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တသေဆြးယင္း</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနာက္လွည့္ျပန္မည္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မေၾကြပါနဲ႕ ပန္းကေလးရယ္.....</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-805696906690874748?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-25257613790839116742008-02-01T14:45:00.000-08:002008-02-01T14:51:36.897-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေမာ္စကိုညက မီးေရာင္စံုနဲ႕လင္းပါတယ္....ငါေလွ်ာက္လြန္းလို႕ လီနင္လမ္းမၾကီးလည္းငိုမဲ႕မဲ႕ျဖစ္ေနျပီ။လူေတြနဲ႕ ကားေတြကေတာ့ ပ်ားပန္းခတ္<br />ေနတာဘဲ...၊ဒါေပမယ့္ ငါ့ကို ငါတစ္ေယာက္ဘဲ ျပန္ၿပံဳးျပမယ့္သူရွိတယ္...ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိဘဲ နာေနတဲ့ရင္ ကို အလြမ္းလို႔နာမည္ေပးလိုက္ယင္ေကာင္းမလား၊ငါကိုယ္တိုင္<br />ပ်ားရည္ထက္ခ်ိဳတယ္ထင္ျပီးေသာက္ခဲ့တဲ႕ဘ၀ဘဲေလ..မိုးေရထဲမွာ ငိုေနလို႕ေရာ၊<br />ဘယ္သူကသနားမွာလဲ၊မိုးစက္မွန္းမသိမ်က္ရည္မွန္းမသိ။ေသခ်ာတာကေတာ့ ရုရွားႏိုင္ငံရဲ႕ အႏုတ္(၂၅)ဒီဂရီေအာက္မွာေနႏိုင္ဖို႕မင္းရဲ႕အၾကင္နာေတြလိုတာအမွန္ဘဲ။သတိရျခင္း<br />ကိုကုစားဖို႕ ေဆးလိပ္ဗူးအသစ္ေလးေဖာက္လိုက္တယ္...ဟူး....သတိရသြားျပန္ၿပီကြာ။<br />သူမကေျပာတယ္ သူမကိုခ်စ္ယင္ေဆးလိပ္တစ္ဘူးေသာက္တိုင္း ေဆးလိပ္ေလးတစ္လိပ္ ေလာက္ေတာ့သဒၵါ ပါတဲ႕...၊သူမအတြက္တစ္လိပ္ကိုခ်ိဳးေပးရမယ္တဲ့ေလ။ကၽြန္ေတာ္ ေရထား<br />တယ္၊ဒါ ခုနစ္လိပ္ေျမာက္ေပါ့.....။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-2525761379083911674?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-70141383850189046362008-01-30T15:13:00.000-08:002008-02-10T00:42:12.385-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />(၇)<br /><br />`ေဟ့ေကာင္ၾကီး မင္းကအိပ္ေနေသးတယ္၊မင္းအိမ္ကဖုန္းလာလို႕တဲ့အန္တီေဆြေျပာ<br />ခိုင္းလိုက္တာ၊စမ္းေခ်ာင္းက လို႕ေျပာတယ္ ´<br /><br />`အာ...စမ္းေခ်ာင္းကဆို ငါ့အိမ္ကျဖစ္မလားကြ´<br />ခါးနာေနတာေတာင္ဘယ္ေရာက္သြားလည္းမသိ။ဒီေန႕တစ္ေန႔လံုးကံကမေကာင္းဘူး<br />ဆိုင္ကယ္ အပြတ္ခံရတာနဲ႕ လိမ္ေကာက္ေနတဲ့စက္ဘီးကို ဆိုင္အပ္ခဲ့ျပီ ျပန္လာခဲ့<br />ရတယ္။လူကေတာ့ပြန္းပဲ့ရုံေလာက္ပါပဲ ခါးေတာ့ေတာ္ေတာ္အီသြားတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္<br />ေဆးလူးျပီးလွဲေနတာ။ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပေတာ့ျဖိဳးေက်ာ္က ရယ္တယ္။<br /><br />`ေအးသိေနတယ္ မင္းအေၾကာင္း...စမ္းေခ်ာင္းက ဆိုယင္ ကားတိုက္ခံရေတာင္ ဖုန္းဆိုင္အေရာက္သြားမယ့္ေကာင္´<br /><br />`ဘာမွေျပာမေနနဲ႕သိယင္ျပီးေရာၾကာတယ္ ကူညီလက္စနဲ႕ေရွ႕ကေနနင္းေပေတာ့´<br />အေပၚကေနဆြယ္တာေလးေကာက္စြပ္ျပီး ေထာ့နဲ႕ေထာ့နဲ႕ျဖင့္လိုက္လာမိခဲ့သည္။<br />အင္း...ငယ္ဆက္တာဘဲျဖစ္မွာပါ ...ဒီေန႔မွ ငါးရက္ေန႕ဘဲရွိေသးတယ္။တစ္ခုခုေတာ့<br />ထူးျပီထင္တယ္။ ရင္က အတိုင္းမသိပိုခုန္လာသည္ ေရွ႕မွာတင္နင္းေနတဲ႕ျဖိဳးေက်ာ္ေတာ့<br />မသိဘူး ကၽြန္ေတာ္ ေတာ့ အရမ္းေမာလာတယ္။ကံတရားနဲ႕ဆိုင္တဲ႕ အတိတ္ေတြနမိတ္<br />ေတြ ကၽြန္ေတာ္ အားလံုးေမ့ထားခ်င္တယ္...<br />ျပင္ဦးလြင္ေစ်းနားက ျဖတ္ေတာ့ဆုေတာင္းျပည့္ဘုရား ကိုဖူးယင္းစိတ္ထဲမွဆုေတာင္း<br />ေနမိသည္။...သံသရာရွည္ခ်င္လည္းရွည္ပါေစဘုရား တပည့္ေတာ္ ငယ့္ကိုခ်စ္ပါသည္၊<br />ဤသစၥာ မွန္ခဲ့ေသာ္...ငယ့္ဆီက အခ်စ္ကိုလက္ခံရပါလို၏ လို႔ေပါ့။<br /><br /><br />(၈)<br /><br />`အန္တီေဆြ စမ္းေခ်ာင္းကဖုန္းလာတယ္ဆိုလို႔ ´<br />အန္တီေဆြတို႕နဲ႕ ရင္းႏွီးခဲ့တာလည္း ဖုန္းဆက္ယင္းနဲ႕ပါဘဲ၊ ေရစက္ေၾကာင့္ထင္တယ္<br />အန္တီေဆြနဲ႕ဦးထြန္းဦးတို႕ လင္မယားက သံေယာဇဥ္ေတာ္ေတာ္ရွိရွာသည္။ကၽြန္ေတာ္<br />တို႔လည္းအျပင္ထြက္ယင္ သူတို႕ဆီမွာဘဲ ေျခၿမဲသည္။ဘယ္မွမသြားျဖစ္။<br /><br />`ဟုတ္ပရွင္ လာသြားတယ္ နာရီ<br />၀က္ေလာက္ေနျပန္ဆက္မယ္ေျပာတယ္။ခုနစ္လြာက<br />မင္းရဲ႕မီးမထြန္းဘဲလင္းတဲ႕ေဒၚထက္ထက္ေအာင္ပါတဲ႕´<br /><br />`အဟဲ အန္တီေဆြကလည္း လုပ္ၿပီ ရွက္ရွက္နဲ႕ဖုန္းဖိုးမေပးယင္ေကာင္းမလားလို႕ ´<br /><br />`ေအးဒါဆိုလည္းသူ႔မေပးနဲ႕ ငါ့လာေပးကြာ´<br />အန္တီေဆြနဲ႕ဦးထြန္းဦးအတိုင္အေဖာက္ညီေနၾကသည္။<br />ဖုန္းေရွ႕မွာေနရာယူလိုက္ယင္း ဖုန္းလာယင္ ဘယ္လက္နဲ႕ကိုင္ယင္ေကာငး္မလား၊ညာ<br />လက္နဲ႕ကိုင္ယင္ေကာင္းမလားစဥ္းစားေနမိသည္။ရင္ခုန္လြန္းလို႕ပါဗ်ာ။<br />`<br />တီ...´လာပါျပီဗ်ာ ဂေရဟမ္ဘဲလ္ရဲ႕ တိုက္ပြဲေခၚသံ...<br /><br />`ဟယ္လို...´<br /><br />`ကိုၾကီး၀င္းေအာင္ေက်ာ္လား ခဏေလးေနာက္ထပ္ငါးမိနစ္ေလာက္ေစာင့္ပါလား<br />ဒီဆိုင္မွာမေကာင္းလို႕ မၾကီးကဆိုင္ေျပာင္းမလို႕တဲ႕´<br /><br />`အိုေက ကိုၾကီးေစာင့္ေနမယ္ေလ´<br />ဘယ္အခ်ိန္ကခန္႔လိုက္သည္မသိ သံေတာ္ဆင့္ခယ္မေလာင္းေလးကို ေက်းဇူးေတြ<br />တင္ေနမိသည္။<br />ငါးမိနစ္က ငါးကမာၻၾကာသြားသည္ထင္ရသည္။ဖုန္းေရွ႕မွာငုတ္တုတ္ေလးထိုင္ယင္းကမာၻ<br />ၾကီးကို ေရတြက္ေနမိတယ္ေလ...<br /><br />`ဟယ္လို...ေစာင့္ရတာၾကာသြားျပီလား´<br /><br />`မၾကာပါဘူး ငါးမိနစ္အတိဘဲ´<br /><br />`ငါနင့္ကိုေျပာစရာရွိလို႕ ၁၂ ရက္ေန႔ အိမ္က ေရႊစက္ေတာ္သြားၾကမွာ အဲ႕ဒါ နင့္ေမြးေန႔<br />၁၃ ရက္ေန႔ငါ ရွိမွာမဟုတ္ဘူး´<br /><br />`ဒါဆိုဒီေန႕ပဲ အေျဖေပးလိုက္ေတာ့ဟာ အတူတူဘဲနင္လည္းစဥ္းစားၿပီးေလာက္ၿပီ<br />လို႔ငါထင္တယ္ နင္ေျပာလို႕ရေအာင္ငါထပ္ေျပာမယ္ေနာ္ ငါနင့္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္..´<br /><br />`ငါသိပါတယ္ဒါေၾကာင့္ဆက္လိုက္တာ...နင္ အခ်စ္ရဲ႕လိုအင္စီးရီးထဲက တင္ဇာေမာ္နဲ႕ ဂေရဟမ္ ဆိုထားတဲ႕ စြမ္းအားဆိုတဲ့သီခ်င္းကိုသိလား အဲ႕ဒီသီခ်င္းက အေျဖဘဲေနာ္´<br /><br />`အန္ စြမ္းအား သီခ်င္း ...ဘယ္သီခ်င္းလဲ ဟ´<br />ကၽြန္ေတာ္က လည္းတုံးတယ္ တကယ္မသိဘူး။<br /><br />`ေဟ႔ေကာင္ အိပ္စက္သြားတဲ႕ ငါ့ႏွလံုးသား မင္းနဲ႕ေတြ႔မွႏိုးလာတယ္ ကစတာ ´<br />ေစာေစာ က အသက္ေတာင္မရူရဲရွာေသာ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္၏သတိေပးသံေၾကာင့္<br />သီခ်င္းကို အမွတ္ရသြားသည္။ငယ္ျပီးယင္ ကမာၻမွာ အခ်စ္ဆံုးက သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ယာက္<br />ျဖစ္သြားသည္။<br /><br />`အင္းသီခ်င္း ကို သိျပီ ဒါေပမယ့္နားမလည္းဘူးရွင္းျပ´<br /><br />`နင္လူလည္က်တာဘဲ ´<br /><br />`မထူးပါဘူးငယ္ရယ္ ဘယ္သူမဆို ခ်စ္သူႏွဳတ္ကေျပာတာၾကားခ်င္ၾကတာဘဲ<br />ငါ့ကိုေျပာပါေနာ္...ငါၾကားခ်င္တယ္´<br /><br />`ငါဘယ္လိုေျပာရမွာလဲ ´<br /><br />`နင္ေျပာတတ္သလိုေျပာေလ ငါနားေထာင္ေနမယ္´<br /><br />`အင္း...ခ်စ္တယ္´ တိုးတိုးေလးေပမယ့္ႏွလံုးသားထဲ မွာ မိုးသဲသဲ ႏွင္းဖြဲဖြဲေပါ့။<br />ကမာၻမွာ ေနေရာလေရာ ျပိဳင္ထြက္လာတာလားမသိဘူးဗ်ာ။ေသခ်ာတာေတာ့ အေပ်ာ္ဆံုးကိုေက်ာ္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ပန္း၀င္သြားတယ္ဆိုတာဘဲ ေလ။<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>) </span><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><a href="http://lwanthukha.blogspot.com/2008/01/blog-post_29.html">အပိုင္း(၁)ဆီသို႕</a><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-7014138385018904636?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-33768621032878008852008-01-29T05:54:00.000-08:002008-01-29T09:46:25.265-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />(၁)<br />ဟယ္လို...<br />ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သိတယ္...ရင္ခုန္ေနမွန္း၊ဖုန္းကိုင္ထားတဲ့ လက္ေတြကဖုန္းနဲ႕ေရာထိေနတာလား၊ဒါမွမဟုတ္<br />အိပ္မက္ထဲမွာလမ္းေလွ်ာက္ေနတာလား။<br />`ဟယ္လို...မိထက္လား...ငါပါ ၀င္းေအာင္ေက်ာ္ နင့္ဆီက အကူအညီတစ္ခုေတာင္းစရာရွိလို႔´<br /><br />`အင္း...ေျပာေလ သမီးဘာကူညီရမလဲ ´<br />သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ အသက္က သိပ္မကြာလွ ...သူက သမီးလို႕ ေျပာလို႔ရီခ်င္သြားသည္..<br /><br />`ငါေတာင္းမယ့္အကူအညီဆိုတာ အခုေျပာလို႔မရဘူး ငါနင့္ဆီအဆက္အသြယ္လုပ္လို႕ ရမယ့္လိပ္စာတစ္ခုေပးပါလားငါစာေရးလိုက္မယ္၊ေနာက္ျပီးလူၾကီးေတြကိုလည္းမသိေစခ်င္ဘူး´<br /><br />`ဒါဆို မစိုးစံတို႕ လိပ္စာနဲ႕ထည့္လိုက္ေလ ´<br /><br />`အင္း.. ဒါဆို ငါအဲ႕ဒီလိပ္စာနဲ႕ဘဲ ထည့္လိုက္မယ္ ...နင္တို႕လည္း သြားတာလာတာ<br />ဂရုစိုက္ဦး ရန္ကုန္မွာ ဗံုးေပါက္လို႕ ငါတို႕ ေတာင္ခြင့္မရေတာ့ဘူး...´<br /><br />`ဟုတ္ကဲ႕ ပါ´<br />ဒါကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ပထမဆံုးေျခလွမ္းပဲေလ ...ကၽြန္ေတာ္ နဲ႕ သူနဲ႕ ငယ္ငယ္ ကတည္း က အတူေနလာတာ<br />ဆိုေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္က မိန္းကေလးေတြနဲ႕ပတ္သတ္ယင္ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ရွက္တတ္တယ္။<br />အဟဲ ...အသက္ၾကီးလာေတာ့မရွက္ေတာ့ဘူး။ ျပီေတာ့ကၽြန္ေတာ္ နဲ႕သူနဲ႕ စကားေကာင္းေကာင္းမေျပာဖူး<br />ဘူးေလ။<br />(၂)<br />`ေဟ့ေကာင္ စာလာေ၇ြး လက္ခ်ည္းဘဲေတာ့မ၇ဘူး စားစ၇ာတစ္ခုခုယူခဲ႕ ´<br />သူငယ္ခ်င္းေတြညစ္ျပီဆိုသိလိုက္တယ္...ဒါေပမယ့္ ရင္ခုန္သံေလးေတြကို ၾကာၾကာ<br />ထိန္းမထားခ်င္ေတာ့။လိပ္စာက မထက္ထက္ေအာင္ ဆိုေတာ့ ပိုဆိုးသြားသည္။<br />ေၾသာ္ ငါ့ႏွယ္ ငါ့ေနာ္ ...စာအိပ္ေဖာက္တာေတာင္ ၿဖဲလိုက္တဲ႕စာအိပ္ထိပ္ပိုင္းေလးကို<br />မလႊင့္ပစ္ရက္ဘူး ။<br />သို႕<br />W.A.K<br />ငါကနင့္လိုဖြဲ႔ႏြဲ႕ၿပီးမေရးတတ္ဘူး၊ငါ့ဆီ ကိုဖုန္းဆက္ယင္စေန၊တနဂၤေႏြဘဲ ဆက္ေနာ္<br />က်န္တဲ႕ရက္ေတြ အိမ္မွာမရွိဘူး၊သင္တန္းတက္ေနရလို႕၊ေနာက္ၿပီး နင္ကလူၾကီးေတြမသိေစခ်င္ဘူး<br />ဆိုလို႕ေျပာတာ။နင္ခုတစ္ေခါက္စာေရးယင္ ငါ့သူငယ္ခ်င္းလိပ္စာနဲ႕ေရးလိုက္ေနာ္။ ဟိုလိပ္စာက သိပ္<br />စိတ္မခ်ရလို႕ ၊<br />ဒို႕မိတ္ေဆြ (ကဖီး)<br />........................<br />........................<br />စာေလးက ေလးေၾကာင္းေလာက္ဘဲ ရွိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္တာ (၄)ေခါက္မကေတာ့။<br />ငယ္ရယ္...နင့္ကို ငါဘာလို႔ခ်စ္မိသြားတာလည္း ေမးၾကယင္ ငါ့မွာေျဖစရာ မရွိဘူး၊ဒါေပမယ့္<br />ငါနင့္ကို ခ်စ္တယ္ ။တိတ္တခိုးေပးထားေသာငယ္ဆိုေသာနာမည္ေလးအား<br />ေရရြတ္ယင္း စိတ္ကူးယဥ္အေတြးကမာၻထဲ၀ယ္ အခမဲ႕လက္ပစ္ကူးေနမိသည္။<br /><br />(၃)<br /><br />`ငါ... ကိုယ္တကယ္ခ်စ္တဲ႕သူကို ႏွဳတ္ကဘဲ ဖြင့္ေျပာခ်င္တယ္´<br /><br />`အေျခအေနက ရွိေသးတယ္ေလ ခုဘဲၾကည့္ ငါတို႕ ခြင့္ရဖို႔ ကမရွိေတာ့ဘူး<br />ရွရွားသင္တန္းက ေခၚလိုက္ျပီ ...ျပီေတာ့ဖုန္းထဲက ဘဲဥစၥာ ႏွဳတ္ကဘဲေပါ့´<br />ျဖိဳးေက်ာ္စကားကိုကၽြန္ေတာ္မျငင္းမိ ...<br />`သူလည္းမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဘဲေလ ...ငါဘယ္လိုေျခလွမ္းမ်ိဳးလွမ္းေနလဲဆိုတာ<br />မင္းညီမသိပါတယ္ ...ငါသူ႕ကိုစဥ္းစားခ်ိန္ေပးထားခ်င္ေသးတယ္...´<br />ကၽြန္ေတာ္ရယ္၊ျဖိဳးေက်ာ္ရယ္၊သန္႕ဇင္ေအာင္ရယ္သူငယ္ခ်င္း(၃)ေယာက္က သက္ဆိုင္လာတဲ႕ခ်စ္သူေတြကို ေမာင္ႏွမေတြေတာ္ထားၾကတယ္ေလ။စကား<br />ေျပာယင္ကို အက်င့္ကပါေနၿပီ။<br />`အရင္စာေတြက ေအးတိေအးစက္ႏိုင္ေပမယ့္ ခုေနာက္ပိုင္းစာေတြမွာသူ႕ရဲ႕ရင္ခုန္သံ<br />ေတြကိုျမင္ေနရတယ္ကြ မင္းသာလက္ေႏွးယင္ ခံေနရမယ္၊ကဲ..အဲ႕ဒါ ေနာက္ထား<br />မနက္ျဖန္သင္တန္းစေတာ့မယ္ ျပင္ဦးလြင္ေစ်းထဲမွာလိုအပ္တာေတြသြား၀ယ္ဖို႕<br />မင္းတို႔လည္းလိုက္မွာမဟုတ္လား..´<br />သန္႔ဇင္ေအာင္က စက္ဘီးအျပင္ထုတ္ယင္းလွမ္းေမးလိုက္သည္။<br />`လိုက္မွာေပါ ့ကြ စက္ဘီးက (၂)ဘီးထဲေနာ္ တစ္ေယာက္တစ္လွည္႔နင္းရမွာ´<br /><br />`၀င္းေအာင္ေက်ာ္ကိုနင္းခိုင္း သူကဒီအခ်ိန္မွာ မေမာဘူး´<br /><br />`အမ္...ဘာလို႔တုန္း´<br />`အခ်စ္ဆိပ္တက္ေနတာေလ ေမာမလား´<br /><br />`ဟားဟားဆိုးေနပါလား´<br /><br />`ေဟ့ေကာင္ စိုးေတာ့မပါန႔ဲကြ စိုးပါယင္ ဘယ္ေလာက္နင္းနင္း မေမာမယ့္သူရွိတယ္ ..´<br /><br />`ဟားဟားဟား´<br />ေအးခ်မ္းလွေသာျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ညေနခင္းေလးသည္ သူငယ္ခ်င္းတို႕<br />၏ရယ္သံနဲ႔ ေႏြးေထြးလွပါဘိ။<br /><br />(၄)<br />`ဖုန္းအားလားမသိဘူး´<br /><br />`ဟုတ္ကဲ့အားပါတယ္´<br /><br />`ကၽြန္ေတာ့္ ကိုဖုန္းေခၚေပးလို႔ရမလားမသိဘူး မိန္းကေလးအသံနဲ႕ေလ၊ဒီဖုန္းနံပါတ္´<br />ကၽြန္ေတာ္ စာရြက္ေလးေပၚဖုန္းနံပါတ္ေရးေပးယင္း အကူအညီေတာင္းလိုက္သည္ ။<br />ကၽြန္ေတာ့္အတြက္မထူးဆန္းေတာ့ ေယာက်ာၤးေလးအသံနဲ႕ဆို ေခၚေပးခ်င္မွေခၚေပးမယ္<br />ေလ။<br />`ဟယ္လို ...´ဆက္မေျပာဘဲရပ္ထားရသည္ ေတာ္ၾကာ အန္တီရီျမင့္ျဖစ္ေနယင္ဒုကၡ။<br />`ဟယ္လို ...ေၾသာ္ ..အင္း ေျပာ ´<br />ေသခ်ာျပီ ဒီေလာက္ေအးစက္စက္နဲ႕ေျပာတတ္တာ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သူေလးတစ္ေယာက္<br />ဘဲ ရွိတာေလ။<br />`ငါ့ရဲ႕ ဟယ္လိုဆိုတဲ႕အသံေတာ့မွတ္မိသားဘဲ ေနာ္ ဘာလဲ အလြတ္က်က္ထားတာလား´<br />ကၽြန္ေတာ္ေျပာေတာ့ရယ္ရင္း<br />`မဟုတ္ပါဘူး ငါ့ဆီဆက္မယ့္ေယာက်ာၤးေလးဆိုလို႔နင္တစ္ေယာက္ဘဲရွိတာေလ၊<br />ေၾသာ္ဒါနဲ႕...စာထဲ မွာေမးစရာရွိလို႕ဆို ´<br /><br />`အင္း ေမးစရာႏွစ္ခုရွိတယ္ တစ္ခုကငါေျပာလို႕မရလို႕ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ အျဖစ္ေျပာင္းထားတယ္၊စီးတီးအက္ဖ္အမ္ သီခ်င္းေခြထဲမွာပါတယ္ ရွာၾကည့္ေနာ္...´<br /><br />`၂ ေခြရွိတာ ဘယ္ေခြလဲ ´<br /><br />`သူ႔ေခတ္ကိုယ္႔ေခတ္ေလသိတယ္မဟုတ္လား´<br /><br />`အင္းသိတယ္ ေနာက္ေမးခြန္းတစ္ခုကဘာလဲ ´<br /><br />`ေနာက္တစ္ခုက နင္အသိထဲ မွာ ေက်ာ္သက္ဆို တဲ႕နာမည္ရွိလား´<br /><br />`အန္ ...မရွိပါဘူး...ေရႊရည္႔သူငယ္ခ်င္းေတြထဲ မွာေတာ့ရွိတယ္ ဘာလို႕လဲ ´<br /><br />`ေၾသာ္ အိပ္မက္မက္လို႕ေလ အိပ္မက္ထဲမွာ နင္ကရည္းစားစာခိုးဖတ္ေနတာ<br />ငါကဘယ္သူ႔ဆီကလဲဆိုေတာ့ေက်ာ္သက္ဆီကလို႕ေျပာတယ္...ဒါေၾကာင့္<br />ေမးၾကည္႔တာ´<br /><br />`ဟင္း..နင့္အိပ္မက္ကလည္း´<br /><br />`တကယ္ေျပာတာဟ ဘာလဲနင္ကမယံုဘူးလား´<br /><br />`မဟုတ္ပါဘူး ငါ့မွာဘယ္ကရည္းစားက ရိွရမွာလည္း အိမ္ကသိယင္သတ္လိမ့္မယ္ ´<br />ဟူး...ေတာ္ပါေသးရဲ႕ မက္တဲ႕အိပ္မက္ကိုဘဲေက်းဇူးတင္ေတာ့မယ္။မနက္ကတည္းက<br />စႏိုးစေနာင့္ျဖစ္ေနေသာ စိတ္တို႕ လန္းဆန္းစျပဳလာသည္။<br /><br /><br /><br /><br />(၅)<br />`ဟယ္လို...ခုေျပာေနတာ မထက္ထက္ေအာင္ ဟုတ္ပါသလားခင္ဗ်ာ...´<br />`..............................´<br />`ကၽြန္ေတာ္...စိတ္ဆိုးေနတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ စကားေျပာခ်င္လို႕ပါ´<br />`..............................´<br />`နင္စိတ္ဆိုးေျပသြားယင္ ငါစိတ္ဆိုးစရာရွိတယ္ ´<br />`..............................´<br />`နင္စိတ္ဆိုးေျပသြားၿပီဆိုမွေျပာျပမယ္ ၊ေျပသြားျပီလား´<br />`..............................´<br />`နင္စိတ္ဆိုးေနေတာ့ ငါလည္းစိတ္ဆိုးခ်င္စိတ္ေပၚလာတယ္။ခု နင္စိတ္ဆိုးေျပသြားျပီ<br />ဆိုေတာ့ ငါလည္းေျပသြားၿပီ´<br />`..............................´<br />`ငါ...နင့္ဆီက ခြင့္ေတာင္းစရာရွိတယ္၊နင္ခြင့္ျပဳမွာလား´<br />`..............................´<br />`ငါ နင့္ကိုစိတ္ထဲကေနေပးထားတဲ႕နာမည္ေလးတစ္ခုရွိတယ္ အဲ့ဒီနာမည္ေလးကိုေခၚ<br />ခြင့္ျပဳမွာလား၊နာမည္ေလးက တစ္လံုးတည္းရွိတယ္ ဘာျဖစ္မယ္ထင္လဲ´<br />`..............................´<br />`ငါ နင့္ကို ငယ္လို႔ေခၚမယ္ေနာ္´<br />`.............................´<br />`ငယ္ ငါခုေျပာမယ့္စကားေတြက အရမ္းေလးနက္တယ္ ၊နင္လည္းေလးေလးနက္နက္နဲ႕<br />နားေထာင္ေပးပါေနာ္၊ငါ နင့္ဆီကို ဒီေန႕ဖုန္းဆက္မယ္လို႔အေစာၾကီးကတည္းက ရည္ရြယ္ထားတာ၊နင့္စာ...ငါ့ဆီကိုၾကာသာပေတးေန႔ကေရာက္လာတယ္၊နင့္စာဖတ္ၿပီး<br />ငါဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုခ်လိုက္တယ္၊ငါ...နင့္ကိုႏွစ္သစ္မွာေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တယ္၊တကယ္လို႕ ဒီေန႔ ငါေျပာတဲ႕စကားေတြက နင့္ကို စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစမယ္ ဆိုယင္...<br />ႏွစ္သစ္ကို မယူသြားပါနဲ႕၊တကယ္လို႔ေပ်ာ္ရႊင္မူ႕ျဖစ္ေစတယ္ဆိုယင္ေတာ့ အဲ့ဒီေပ်ာ္ရႊင္မူ႔<br />ကိုဒီႏွစ္သစ္ကေနစျပီးထာ၀ရ ပိုင္ဆိုင္ပါေစလို႕ငါဆုေတာင္းေပးပါတယ္´<br />`ငယ္...ငါနင့္ကို ခ်စ္တယ္´<br /><br />`စဥ္းစားဆင္ျခင္တတ္တဲ့ဦးေႏွာက္နဲ႕လည္းခ်စ္တယ္၊ရူးရူးမိုက္မိုက္ႏွလံုးသားနဲ႕<br />လည္း<br />ခ်စ္တယ္၊ဦးေႏွာက္ရဲ႕စစ္ေဆးခ်က္ကို ဦးေႏွာက္ကထိန္းခ်ဳပ္လို႕ရေပမယ့္ ၊ႏွလံုးသားရဲ႕ စစ္ေဆးခ်က္ကိုငါ့ႏွလံုးသားက ဆက္ျပီးထိန္းခ်ဳပ္ဖို႕ခြင့္မျပဳဘူးငယ္...´<br /><br />`နင္ေျပာခ်င္ေနတဲ႕စကားဆိုတာအဲ႕ဒါလား၊ငါနင့္ကိုေမးစရာေလးေတြနဲ႕ သိခ်င္တာေလးေတြရွိေသးတယ္ ...အဲ႕ဒါေတြကို နင္မွန္မွန္ ေျဖမွ ငါနင့္ကို<br />နင့္ေမြးေန႔က်ယင္ အေျဖေပးမယ္၊ဒါကလည္းနင္မွန္မွန္ေျဖမွေနာ္´<br /><br />`အင္းပါ ဘယ္အေၾကာင္းအရာမဆို ငါနင့္ကို မလိမ္ခဲ့ပါဘူး နင္အမွန္အတိုင္းသိေစရ<br />ပါမယ္´<br />အခ်ိန္အခါမဟုတ္ဘဲ ရင္ထဲမွာႏွင္းေတြက်ေနသလိုခံစားရသည္...အခ်စ္ဆိုေသာအရာ၏<br />ထူးဆန္းျခင္းသေဘာေပေလာ...သို႔တည္းမဟုတ္ ဗီးနပ္နတ္သမီး၏ ပန္းခူးတဲ႕ေတးတစ္<br />ပုဒ္ေပေလာ...<br /><br /><br />(၆)<br /><br />`နင္ ငါ့ကိုအမွန္အတိုင္းေျဖေနာ္ နင္ငါ့ဆီဖုန္းစဆက္တုန္းက အကူအညီေတာင္းစရာရွိ<br />လို႕ဆိုျပီးဘယ္လိုလုပ္ ဒီဘက္လွည့္လာတာလဲ ´<br /><br />`ငယ္ရယ္ ...အဲ႕ဒီတုန္းက အဲ့ဒီလိုမွ နင့္ကိုမ၀င္ယင္ ငါဘယ္လိုနင့္ကိုခ်ဥ္းကပ္ရမွာလဲ၊<br />ေနာက္ျပီးအကူအညီေတာင္းစရာရွိတာကလည္းတကယ္ပါ၊ငါ့ႏွလံုးသားထဲမွာ နင္နဲ႕<br />ပတ္သတ္ျပီးေတာက္ေလာင္ေနတဲ႔ မီးေတာက္ေလးကိုကူျပီးျငိမ္းခိုင္းမလိုပါ၊နင္တစ္<br />ေယာက္ဘဲျငိမ္းႏိုင္တာေလ´<br /><br />`အင္းထားပါေလ...ေနာက္တစ္ခုက နင္...ငါ့ကိုဘယ္အတိုင္းအတာထိခ်စ္တာလည္း´<br /><br />`ငါခ်စ္တာကို နင္ကဘယ္အရာေတြနဲ႕တိုင္းေစခ်င္လို႔လဲငယ္...ငါနင့္ကိုခ်စ္တာဘယ္<br />အရာေတြနဲ႕မွ တိုင္းလို႕မရဘူး ငယ္၊ငါနင့္ကို တစ္ဘ၀လံုးအတြက္ရည္ရြယ္ၿပီးခ်စ္တာပါ<br />နင္ မေက်နပ္ေသးယင္ တစ္ဘ၀လံုးခ်စ္မယ့္သူ သီခ်င္းေလးနားေထာင္ၾကည့္ေနာ္၊<br />နင္နဲ႕ပတ္သတ္ျပီးမွ ငါေတာင္သီခ်င္းေလးေတြကို ဂရုတစိုက္ခံစားတတ္လာျပီငယ္ ´<br /><br />`ေနာက္ၿပီး နင္ကမိဘကိုအရမ္းခ်စ္တယ္၊ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို<br />နင့္မိဘေတြသေဘာမတူယင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ´<br /><br />`ငယ္...အဲ႕ဒါခ်စ္သူေတြျဖစ္ၿပီးမွ ႏွစ္ေယာက္ အတူလက္တြဲၿပီးေျဖရွင္းရမယ့္ကိစၥပါ၊ငါ<br />ကလည္းအရမ္းခ်စ္တယ္ ငါ့ကိုလည္းအရမ္းခ်စ္တဲ့ခ်စ္သူေလးကို ငါဘယ္ေတာ့မွခြဲႏိုင္<br />မွာမဟုတ္ဘူး...ငါနင့္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္...ငယ္၊ငါ့ကိုယံုၾကည္ေပးပါေနာ္´<br /><br />`ငါ နင့္ေမြးေန႕မွာ အေျဖေပးမယ္ဆိုတာ ေဇယ်ာ အပါအ၀င္ဘယ္သူမွမသိေစနဲ႕ေနာ္ ´<br />`အင္းပါ...ငါအဲ႕ဒီေန႕ကို ရင္ခုန္စြာနဲ႕ေစာင့္ေနပါ့မယ္´<br />ေဇယ်ာေအာင္ဆိုသည္မွာ သူ႔ေမာင္၀မ္းကြဲေတာ္သူျဖစ္သည္၊အဟဲ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕လည္း<br />ညီ၀မ္းကြဲေတာ္တယ္ဗ်...<br />အမွန္က သူဦးေလးက ကၽြန္ေတာ့္အေဒၚကိုယူထားတာ ...ဆက္သြယ္ခ်က္က အဲ႕ဒီလိုဗ်<br />ဒါ့ေၾကာင့္ သူ႔ဦးေလးနဲ႕ကၽြန္ေတာ့္အေဒၚက ကၽြန္ေတာ္တို႕(၂)ေယာက္အတြက္ အလယ္<br />မိဘေတြေပါ့။<br />ဘယ္လိုဘဲေျပာေျပာ...ငယ္က ကၽြန္ေတာ္ျဖတ္သန္းလာတဲ့ဘ၀တစ္ခုလံုး<br />ကိုလည္းနားလည္ႏိုင္တယ္...ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ေနတာတစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္ လက္နဲ႕<br />သာယာတဲ့မိသားစုဘ၀ေလးကို တည္ေဆာက္ႏိုင္တယ္...ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္လက္တြဲ<br />မယ့္သူက ကၽြန္ေတာ္အတြက္ပန္းသီတဲ့သူပဲျဖစ္ေစရမယ္ ...ပန္းပ်ိဳးတဲ႕သူမျဖစ္ေစရဘူး၊<br />ငယ္က ကၽြန္ေတာ္ပ်ိဳးသမွ်ပန္းေတြကို သီႏိုင္တဲ့သူပါ ...သူမမွာ ေလာကၾကီးက သတ္<br />မွတ္ထားတဲ့အရည္းအခ်င္း အခ်ိဳ႕ရွိခ်င္မွရွိလိမ့္မယ္၊ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ပန္းကဖြား<br />တဲ႕သခင္မ ပါဘဲ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><strong><span style="color:#33ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>) </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;">အကယ္၍ အေၾကာင္းတစ္စံုတစ္ရာေၾကာင့္အမည္နာမေျပာင္းေရးခဲ့ရလွ်င္လည္း</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;">နားလည္ေပးႏိုင္မည္ထင္ပါသည္။</span><br /><br /><br /><br /><br /></span></span><a href="http://www.blogger.com/"></a><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-3376862103287800885?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-63698850243987512392008-01-23T08:53:00.000-08:002008-01-23T09:55:51.384-08:00<a href="http://bp2.blogger.com/_8fCWopJOres/R5d2nPDhVtI/AAAAAAAAAJE/X4Sn32FxKwg/s1600-h/lwanthukha27.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5158722314604467922" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_8fCWopJOres/R5d2nPDhVtI/AAAAAAAAAJE/X4Sn32FxKwg/s200/lwanthukha27.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#3333ff;">ဒီပံုေလးက ခ်စ္စရာ</span><br /><span style="color:#3333ff;">ေကာင္းျပီးသဘာ၀က်လြန္းတဲ့</span><br /><span style="color:#3333ff;">သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ပံုပါ။</span><br /><br /><br /><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_8fCWopJOres/R5d2KvDhVoI/AAAAAAAAAIc/1em5-CEaVNw/s1600-h/lwanthukha16.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5158721824978196098" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_8fCWopJOres/R5d2KvDhVoI/AAAAAAAAAIc/1em5-CEaVNw/s200/lwanthukha16.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#3333ff;">ဒီပံုေလးကေတာ္စရြိဳင္းရဲ႕ဧည့္ခန္းမွာပါ။</span><br /><span style="color:#3333ff;"></span><br /><span style="color:#3333ff;"></span><br /><span style="color:#3333ff;"></span><br /><br /><a href="http://bp1.blogger.com/_8fCWopJOres/R5d2L_DhVpI/AAAAAAAAAIk/Y_SxYpwbrBg/s1600-h/lwanthukha17.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5158721846453032594" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_8fCWopJOres/R5d2L_DhVpI/AAAAAAAAAIk/Y_SxYpwbrBg/s200/lwanthukha17.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#3333ff;">ဒီပံုေလးကျပတင္းေပါက္ကေနအျပင္ကိုၾကည့္တဲ႔ျမင္ကြင္း။</span><br /><span style="color:#3333ff;"></span><br /><br /><br /><a href="http://bp3.blogger.com/_8fCWopJOres/R5d2MfDhVqI/AAAAAAAAAIs/23v2pBGel9I/s1600-h/lwanthukha11.jpg"><span style="color:#3333ff;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5158721855042967202" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_8fCWopJOres/R5d2MfDhVqI/AAAAAAAAAIs/23v2pBGel9I/s200/lwanthukha11.jpg" border="0" /></span></a><br /><br /><br /><span style="color:#3333ff;">ဒီပံုေလးကေတာ႔အိမ္အျပင္ဥယ်ာဥ္ေလး</span><br /><span style="color:#3333ff;">မွာပါ။</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_8fCWopJOres/R5d2NPDhVrI/AAAAAAAAAI0/YLnPvbWPwmo/s1600-h/lwanthukha10.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5158721867927869106" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_8fCWopJOres/R5d2NPDhVrI/AAAAAAAAAI0/YLnPvbWPwmo/s200/lwanthukha10.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#3333ff;">ဒီပံုေလးလဲ အတူတူဘဲေပါ့။</span><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_8fCWopJOres/R5d2OvDhVsI/AAAAAAAAAI8/Pp0y1plOtZs/s1600-h/lwanthukha5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5158721893697672898" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_8fCWopJOres/R5d2OvDhVsI/AAAAAAAAAI8/Pp0y1plOtZs/s200/lwanthukha5.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#3333ff;">ဒီပံုေလးကေတာ့ </span><br /><span style="color:#3333ff;">ဥယ်ာဥ္ေလးရဲ႕အျမင့္ဆံုး</span><br /><span style="color:#3333ff;">ႏွင္းကုန္းေလးပါ။။<br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_8fCWopJOres/R5dzYPDhVjI/AAAAAAAAAH0/YS0Q_q-IGsM/s1600-h/lwanthukha25.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5158718758371546674" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_8fCWopJOres/R5dzYPDhVjI/AAAAAAAAAH0/YS0Q_q-IGsM/s200/lwanthukha25.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#3333ff;">ေတာ္စရြိဳင္းရဲ႕အိမ္ေဘးေပါ့။ </span><br /><p><br /> </p><p><span style="color:#3333ff;"></span></p><p><span style="color:#3333ff;"></span></p><p><a href="http://bp0.blogger.com/_8fCWopJOres/R5dzYvDhVkI/AAAAAAAAAH8/BaoPQtTbR3o/s1600-h/lwanthukha23.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5158718766961481282" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_8fCWopJOres/R5dzYvDhVkI/AAAAAAAAAH8/BaoPQtTbR3o/s200/lwanthukha23.jpg" border="0" /></a><br /></p><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#3333ff;">ဒါက ခ်မ္းလည္းခ်မ္းတာနဲ႕ </span><br /><span style="color:#3333ff;">လက္မွတ္၀ယ္ဖို႔တန္းစီယင္း</span><br /><span style="color:#3333ff;">ရိုက္လိုက္တာ။</span><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://bp3.blogger.com/_8fCWopJOres/R5dzZfDhVmI/AAAAAAAAAIM/nu4w14UFp_I/s1600-h/lwanthukha22.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5158718779846383202" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_8fCWopJOres/R5dzZfDhVmI/AAAAAAAAAIM/nu4w14UFp_I/s200/lwanthukha22.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#3333ff;">ဆရာၾကီးရဲ႕အိမ္ေလွကားမွာ</span><br /><span style="color:#3333ff;">လမ္းပိတ္ထိုင္ၾကတာကၽြန္ေတာ္တို႕ေပါ့။</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://bp1.blogger.com/_8fCWopJOres/R5dzZ_DhVnI/AAAAAAAAAIU/38XA6Dlx6lg/s1600-h/lwanthukha14.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5158718788436317810" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_8fCWopJOres/R5dzZ_DhVnI/AAAAAAAAAIU/38XA6Dlx6lg/s200/lwanthukha14.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ား စာေရးဆရာၾကီး လီယိုေတာ္စရြိဳင္း ရဲ႕ေဆာင္းရာသီအိမ္ေလးကို အလည္သြားစဥ္က</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-6369885024398751239?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-87738462409936872362008-01-20T00:44:00.000-08:002008-01-29T09:41:28.023-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ုကမာၻေတြျခား ေနရာေတြေ၀း<br />လူခ်င္းမနီးေပမယ့္ ၀င္သက္နဲ႕ထြက္သက္တိုင္း<br />ငါေကာက္တဲ႔ပန္းေတြဟာ တစ္ပြင့္တည္းျဖစ္ေနတယ္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္းေတြရွည္တယ္<br />သြားရမယ့္ခရီးေတြ ေ၀းတယ္<br />ဒုကၡနဲ႕ေသာကေတြ ငါ့ကိုယ္ထဲမွာမဆန္႔ေပမယ့္<br />မင္းအတြက္လမ္းမွာ ေနျခည္ခတဲ႕ညေတြရွိတယ္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အနာဂတ္ကိုေရးဆြဲ တို႔လက္ေတြၿမဲႏိုင္ဖို႔<br />အဆိပ္မရွိတဲ့ေဆာင္းမွာ ခဏေလးေျပာင္းေနမယ္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သစၥာေတြစိန္စီ ေျမမညီလည္းရပါတယ္<br />အျပာေရာင္ၾကယ္တစ္စင္း<br />အေဖာ္တစ္သင္းနဲ႕ ထြက္တဲ့ညမွာ<br />ရင္ခုန္သံကို တံတားထုိး မရိုးႏိုင္တဲ့ေတးတစ္ပုဒ္ညည္းယင္း<br />ေမာင္အေရာက္ျပန္လာခဲ့မယ္...ငယ္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-8773846240993687236?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-60945666589988376572008-01-19T11:09:00.000-08:002008-01-30T00:33:33.527-08:00<object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/eks4D4TESCc&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/eks4D4TESCc&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="320" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-6094566658998837657?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-80348136955506490172008-01-19T10:52:00.000-08:002008-01-21T20:37:05.255-08:00<p><object height="355" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/t7FbmR3-y9A&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/t7FbmR3-y9A&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="320" height="355"></embed></object></p><p>download ကိုဒီ<a href="http://www.idesktop.tv/#myokyawoo">ေနရာေလ</a>းမွာလုပ္ပါ</p><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-8034813695550649017?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-31453394428259871892008-01-19T08:16:00.000-08:002008-01-25T19:16:09.001-08:00<div><embed src="http://apps.rockyou.com/rockyou.swf?instanceid=99286539&ver=102906" quality="high" salign="lt" width="324" height="243" wmode="transparent" name="rockyou" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"/></embed><br><a style="padding-right:1px;" target="_BLANK" href="http://www.rockyou.com/?type=slideshow&refid=99286539"><img style="border:0px;" src="http://apps.rockyou.com/link/logo.gif"></a><a style="padding-right:1px;" target="_BLANK" href="http://www.rockyou.com/slideshow_create.php?refid=99286539&source=cyo"><img style="border:0px;" src="http://apps.rockyou.com/link/create_own.gif"></a><a style="padding-right:1px;" target="_BLANK" href="http://www.rockyou.com/show_my_gallery.php?instanceid=99286539"><img style="border:0px;" src="http://apps.rockyou.com/link/view_all.gif"></a></div><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-3145339442825987189?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-54467469408527544452008-01-17T03:31:00.001-08:002008-01-17T03:33:03.869-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">အေတြးတစ္စနဲ႔ ယဥ္ယဥ္ေလးရူး<br />မင္းေခၚသံလို႕ထင္ျပီး အၾကိမ္ၾကိမ္ငါထူးခဲ႕ဘူးတယ္<br />ဒဏ္ရာေတြ ခ၀ါခ် မလာရဆိုတဲ့ဆိုင္းဘုတ္ရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ<br />ညကိုအလဲထိုး ငါႏိုးၿပီးမေနရဲဘူး...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းမသိဘူးေနာ္...<br />စကၠန္႔သံတစ္ခ်က္ ေသြးပ်က္မတတ္မင္းကိုေတာင့္တခဲ႔တာ<br />ႏွလံုးသားကယိုဖိတ္ အလြမ္းတိတ္မယ္႔ေဆးမွမရွိဘဲေနာ္...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-5446746940852754445?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-67444326968480012552008-01-15T14:43:00.000-08:002008-01-25T05:08:02.311-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;color:#cc6600;"><span style="color:#3333ff;">လက္ေတြေပၚလက္ေတြယွက္ခဲ့ၾကတယ္<br />မ်က္၀န္းေပၚမ်က္၀န္းေတြ ေ၀႔ခဲ႔ၾကတယ္<br />ဒီလိုနဲ႕ငါတို႕ခ်စ္ျခင္းအစျပဳခဲ့တယ္...</span><br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်စ္ေတြထပ္ထပ္ ေတးစပ္တဲ့ေျမမွာ<br />ေႏြမိုးေဆာင္း သံုးရာသီလံုး<br />ရင္ခုန္သံေတြပြင့္ခဲ့ၾကတယ္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အယုယေတြၾကား ေလမျခားေစရဘဲ<br />ရနံ႕ေလးေတြသင္းပ်ံ႕ ဆို႔နင့္ေအာင္နမ္းခဲ့ဘူးတယ္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေတြးေတြေရႊခ် ေႏြညေပမယ့္<br />ၾကယ္တစ္စင္း လတစ္စင္းနဲ႕<br />နယ္ေျမေတြက်ဥ္းေအာင္ရူးခဲ့ဘူးတယ္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မထင္မွတ္ပါဘူး<br />ေရတစ္ပြက္ လိွဳင္းဂယက္ကေသးေပမယ့္<br />အက္ေၾကာင္းနဲ႕တင္ ကမာၻပ်က္<br />ငါဆက္မရေတာ့ဘူး...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</span><br /><a onclick="" href="http://www.blogger.com/profile/12229233672673044139" rel="nofollow">ေကာင္းကင္ကို</a> said...<br />ကဗ်ာေလး ၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ။ အထူးသျဖင့္ နိဂံုးေလး<br />January 24, 2008 9:53 PM<div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-6744432696848001255?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-15442121523092250952008-01-14T08:35:00.001-08:002008-01-15T15:05:08.735-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္စကၠန္႕ကအခ်စ္ တစ္စကၠန္႕ကအမုန္း<br />မာနတစ္လံုးထည္းနဲ႕ ႏွစ္ေယာက္ေတာက္ရတဲ့ဇယ္<br />ကေလးေတြလိုကစား ကမာၻတျခားကစိန္ေခၚသူေရ<br />မင္းကိုငါခ်စ္ေၾကာင္း အသည္းေကာင္းမွမင္းသိလိမ့္မယ္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့စကား ငါတန္ဖိုးထားရသမွ်<br />မင္းနားက လြယ္လြယ္နဲ႕ၾကားခဲ့ရလို႔လား<br />လာခ်င္ယင္လာ သြားခ်င္ယင္သြား<br />ငါ့ႏွလံုးသားက တံတားတစ္စင္းမဟုတ္ဘူးကြ...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#33ff33;">ျ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#33ff33;">မစ္တို႔ဆင္တဲ့မာယာ ငါ့ကမာၻမွာ ေနလွမ္း<br />ေရခမ္းသြားမွလာခဲ့ပါ...</span><span style="color:#33ff33;"><br /></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff00;">ေဗဒါ</span>)</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3333ff;">ကဗ်ာေအာက္ကပန္းျခင္းကေလးမ်ား</span><br /></span><a onclick="" href="http://www.blogger.com/profile/04243102049532251081" rel="nofollow"><span style="color:#33ff33;">khaing</span></a> said...<br />တစ္ခါတစ္ရံလွဳိင္း,,,,ရဲ ့စိန္ေခၚသံေပါ့..ဒါေပမဲ့ဂရုဏာသံေတြနဲ ့nice poemI will encourage u .I expect coming post....<br /><a href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=7172809838448335797&amp;postID=1544212152309225095"><span style="color:#cc33cc;">January 14, 2008 4:24 PM</span></a><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-1544212152309225095?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-51087712309372638692008-01-13T14:56:00.000-08:002008-01-15T13:12:52.340-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ေ၀းၾကၿပီတဲ့<br />ေက်ာခ်င္းကပ္ၿပီး ေျခလွမ္းေတြေရတြက္<br />အသည္းဟက္တက္နဲ႔ ငါခပ္သြက္သြက္လွမ္းႏိုင္မယ္လို႕</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းထင္ထားလား...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏွလံုးသားက တဆစ္ဆစ္နာ<br />ပန္းကိုက္တဲ့ဒဏ္ရာဆိုယင္<br />ငါက်တာမ်က္ရည္မွ ဟုတ္ပါေလစ...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္ခဲ့ၾကတာအိပ္မက္ဆိုယင္<br />လမ္းတစ္၀က္နဲ႕တင္ ခါးသက္သြားေအာင္<br />ေသြးစက္လက္နဲ႔မင္းႏိုးရက္တယ္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အလိုရွိလို႔ မၿငိဳျငင္ဘဲ<br />ရင္တစ္ခုလံုးခင္းေပးခဲ့ၿပီဘဲ ငါ့ညေလးေတြကိုေတာ့<br />ငါရွိဳက္ဖို႕ ခ်န္ခဲ့ေပးပါ...</span><br /><br /><p><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></p><p><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff33;">ေဗဒါ</span>)</p></span><p><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"><strong>ကဗ်ာေအာက္ကပန္းျခင္းေလးမ်ား</strong></span></p><p><span style="color:#33ff33;"><strong>khaing...said</strong></span> </p><p>ခ်စ္ခဲ့တာအိပ္မက္ဆိုရင္လဲ..ဒီအိပ္မက့္ထဲကႏုိးမထပါရေစနဲ ့ခါးသက္သြားေအာင္မင္းႏိုးရက္ခဲ့လဲေသြးပ်က္ေခ်ာက္ခ်ားစြာမင္းအရိပ္ေတြကိုရွာ</p><p>ေနဆဲ....ကိုလြမ္းသုခရဲ ့ကဗ်ာေလးထဲလြင့္ေမ်ာပါၾကည့္တာေက်းဇူးဘဲေနာ္......</p><p><a title="comment permalink" href="http://lwanthukha.blogspot.com/2008/01/blog-post_9097.html#c7781675463507354129">January 13, 2008 5:32 PM </a></p><p></p><p><a name="c3396813722132053618"></a><a href="http://www.blogger.com/profile/12229233672673044139" rel="nofollow"><span style="color:#33ff33;">ေကာင္းကင္ကို</span></a> said...<br />ပန္းကိုက္တဲ့ ဒဏ္ရာတဲ့လား။ စကားလံုးေလးလွလိုက္တာ။<br /><a title="comment permalink" href="http://lwanthukha.blogspot.com/2008/01/blog-post_9097.html#c3396813722132053618">January 13, 2008 8:39 PM </a></p><p></p><p><a onclick="" href="http://www.blogger.com/profile/03508445097409427672" rel="nofollow"><span style="color:#33ff33;">ၾကယ္စင္ေက်ာ္</span></a> said...<br />လမင္းကိုကို ေ၇း ခင္ဗ်ားခ်စ္သူက အေတာ္ဆိုးတာဘဲ ခင္ဗ်ားအိပ္ေနတာမွလာနုိးရတယ္လို႔ ဗ်ာ.ပန္းကိုက္တဲ့လက္တဲ့လား ခ်စ္သူကိုက္တဲ့ႏွဳတ္ခမ္းဟုတ္ဘူးလား</p><p><span style="color:#000000;"><a href="http://lwanthukha.blogspot.com/2008/01/blog-post_9097.html#c674143138474532897">January 14, 2008 6:38 AM</a></span></p><p></p><p></p><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-5108771230937263869?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-16451068152827361142008-01-10T14:15:00.000-08:002008-04-03T12:31:12.022-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ကမာၻေျမကထူးဆန္း<br />ရူးႏွမ္းႏွမ္းနဲ႕ ငါ႔အတြက္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ေရးခဲ႕တယ္<br />ကံတရားက ရက္စက္<br />ေသြးပ်က္မတတ္ တံေတြးခြက္ေတြနဲ႔...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘ၀အစ နကၡတ္ကမလွပါဘူးဆိုမွ<br />ခေရာင္းတစ္ျခမ္း ေခါင္းမရမ္းဘဲ<br />အိပ္မက္ကို ထယ္ထိုး ငါ့ကိုယ္ငါပ်ိဳးခဲ့ရတယ္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ယံုၾကည္မူ႔နဲ႕ေရွ႕ဆက္ ေပးဆပ္ရတဲ့ညေတြက<br />ခပ္ျပျပနဲ႔ အေမွာင္တိုက္<br />ငါ့အတြက္မွ လမိုက္ရသလား...<br /><br /><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff33;">ေဗဒါ</span>)<br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-1645106815282736114?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-69896605590863266542008-01-08T15:38:00.001-08:002008-01-08T16:34:27.048-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၈၅)<br /></span>ခင္မင္မူ႕ကိုေဆးဆိုး ရိုးလိုက္တဲ႕ငါ...<br />သူ႕ကိုခ်စ္တယ္လို႕ေျပာဖို႔ဘာလို႔ေၾကာက္ေနတာလဲ...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၈၆)</span><br />ဒီေန႕အေပ်ာ္ဆံုးကို ေက်ာ္ၿပီးငါ ပန္း၀င္သြားတယ္<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၈၇)<br /></span>ေႏြညတစ္ည မွာဘဲ မလွမပနဲ႔ ငါတို႕စခ်စ္ခဲ့တယ္<br />ခ်စ္ခဲ့ၾကျပီဆိုကတည္းက<br />ေ၀းေနရဖို႕လားလို႔ေမးမွာေမာင္ေၾကာက္တယ္...ငယ္<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၈၈)</span><br />အေျခအေနကမေပး ေနရာေတြေ၀းလည္း<br />လြမ္းရက္ေတြကို ေက်ာခင္း ညေတြကိုလင္းေစဖို႕<br />အခ်စ္တစ္ခုဘဲရွိတယ္...ငယ္<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၈၉)</span><br />ေရာင္နီေန႔ရက္ ပန္းလိုဆက္ဖို႔<br />ေရႊရင္ျမျမ ပင္ပန္းလွလည္း<br />တစ္ေန႔တစ္ရက္ ေမ႔ရခက္မို႔<br />ခ်စ္မိသူသာအျပစ္ပါ...ငယ္<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၉၀)</span><br />ၾကယ္ေရာင္စံုလင္းတဲ႔ည<br />အလြမ္းေတြဗဟိုျပဳ ငါ႔ကိုယ္ငါကုေနတုန္း<br />ႏွင္းပြင့္တစ္စက္ ငါ့ပါးေပၚငိုခ်လိုက္တယ္ ...<br />ၾကယ္ေလးေတြရယ္ငါ့အလြမ္းေတြကိုကူၿပီးေရေပးလွည္႔ပါ...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၉၁)</span><br />သိၾကားမင္းဆင္းတဲ့ေန႕လည္းမဟုတ္ဘူး<br />သိၾကားမင္းတက္တဲ႔ေန႕လည္းမဟုတ္ဘူး<br />ဒါေပမယ့္ အၾကတ္ေန႕ေလ<br />ခ်စ္သူကို ၾကြတ္ၾကြတ္အိပ္နဲ႕ေရေလာင္းရလို႕ အရမ္းေပ်ာ္ေနတာေပါ႔...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၉၂)</span><br />အရင္က ရင္ခြင္ဗလာနဲ႔ အခ်စ္မပါတဲ႔ဇာတ္ေတြပါငယ္..<br />ေမာင္ဆက္မကဘူးလို႔ကတိေပးပါတယ္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၉၃)</span><br />လြမ္းသမွ်ကိုအတိုးခ် အစိုးရတဲ႕အခ်ိန္ေလးမွာ<br />ခ်စ္သမွ်အစခ်ီ ေတးရယ္သီလည္း<br />ခ်စ္ေတးရယ္သီဘယ္မမွီ.....<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၉၄)</span><br />သူနဲ႔ေတြ႔စဥ္ ခဏထင္လည္း<br />ေပွ်ာ္ပိုက္သက္မွဴး ခ်ိန္ခါထူးသို႔<br />ႏွလံုးသည္းတြင္ စြဲမက္ထင္သည္<br />ယမင္းသက္လွ်ာ ခ်စ္သည္းညွာ.....<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၉၅)</span><br />ေရႊမႉံ၀င့္ထည္ လွေသြးၾကြယ္သူ<br />ခ်စ္သူအၿပံဳး အလွဆံုးဟု<br />သီတာတသြင္ စြဲမက္ထင္<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၉၆)</span><br />ေနျခည္ႏုႏု ခစားစုလည္း<br />ခ်စ္သူမ်က္ႏွာ လစႏၵာတြင္<br />၀င္းမြတ္ၾကည္လင္ လွထြ႗္တင္<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၉၇)</span><br />ေတးသံလိုလို နား၀င္ခ်ိဳလွ<br />ခ်စ္သူသံသာ ေတးကဗ်ာသည္<br />ညွင္သာေႏြးေထြး ဆည္းလည္းေလး....<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၉၈)</span><br />ပြင့္လင္းရဲ႕ရင့္စတိုင္သစ္ႏွင့္<br />ၾကည္လင္စိတ္ထား ေထြမထားတဲ့<br />ပတၱျမားလို မိန္းကေလး.....<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၁၉၉၉)</span><br />ျဖဴစင္စိတ္ထား သညွာၾကားမွာ<br />စိတ္ကူးျမဴးထူး ႏွင္းရည္ခူးတဲ့<br />ခ်ယ္ရီဖူးလို မိန္းကေလး.....<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၂၀၀၀)</span><br />လူခ်င္းေ၀းကြာေ၀းကမာၻမွာ ခ်စ္ျခင္းထာ၀ရနီးရပါလို၏ဘုရား.....<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၂၀၀၁)</span><br />ဒီေန႔ ႏွူွတ္ခမ္းတစ္စံုမွာယစ္မူး<br />ငါမခူးဘူးေသးတဲ့ကာရန္ေတြ ရွိေနေသးမွန္းသိလိုက္ရတယ္.....<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၂၀၀၂)</span><br />အဆင္မေၿပမူ႕ေလးေတြခ်စ္သူေတြၾကားကုိေရာက္လာတတ္စၿမဲမို႔<br />ဆံုးျဖတ္မယ္ၾကံတိုင္း ငယ္ရယ္...စဥ္းစားပါဦးကြယ္<br />အခ်စ္စံအိမ္ေလးေပ်ာက္ပ်က္သြားမုာစိုးတယ္ .....<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၂၀၀၃)</span><br />ဒီေန႔ ငယ္ေပးတဲ႕ေဘာပင္အျပာေရာင္ေလး ႏွလံုးသားရဲ႕အနီးဆံုးေနရာမွာ<br />သတိရတိုင္းထုတ္ၾကည္႔တဲ႕ ငယ္႔ဓာတ္ပံုေလးလည္းေလယာဥ္ေပၚမွာတင္<br />နဲနဲေတာင္ေဟာင္းသြားတယ္...ငယ္<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၂၀၀၄)</span><br />ေရာက္ပါျပီ ခ်စ္သူနဲ႔အေ၀းဆံုးခရီး<br />ေဩာ္...လြမ္းရဦးမွာပါလား<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၂၀၀၅)</span><br />ခ်စ္လို႔ေတာင္မ၀ အနမ္းေတြေတာင္မေျခာက္ေသးတဲ့<br />ႏွူတ္ခမ္းတစ္စံုနဲ႔ကမ္းကုန္ေအာင္ လြမ္းၾကစို႔ငယ္...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၂၀၀၆)</span><br />ဒီေန႔... အခ်စ္နဲ႕ေလွာ္ခတ္ ငါကပ္တဲ႔ကမ္းမွာမွ<br />အင္တာနက္က မရဘူးတဲ႔လားကြာ ...<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3366ff;">(၅.၀၂.၂၀၀၇)</span><br />ရင္ခုန္သံကိုညႊန္းဆို ငါကြန္းခိုရာကမာၻမွာ<br />အိပ္မက္လွလွ မက္ဖို႔ ကြန္နက္ရွင္း ေလးေကာင္းပါရေစ.....<br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span>(<span style="color:#ffff33;">ေဗဒါ</span>)<br /></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-6989660559086326654?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-13852278053967348492008-01-08T11:50:00.000-08:002008-01-17T02:29:14.484-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">သူမနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ဆံုဆည္းဖို႔ အတြက္ကံၾကမၼာက တရားမမွ်တစြာနဲ႔ဘဲ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားကို ေသာ႔ခတ္ၿပီးေမြးဖြားေပးခဲ႔တယ္...ေႏြးေထြးတဲ႔လက္ေတြ ၾကင္နာတဲ႔စကားေတြဟာမာယာမဲ႕စြာနဲ႕ ေစာင့္ထိန္းမူ႕ေတြၾကားမွာေတာင္ေပါက္ကြဲၿပီးထြက္လာတယ္...ခံစားခ်က္ေတြယံုၾကည္စြာဖလွယ္ခဲ့ဘူးတယ္...<br />မြန္းၾကပ္မူ႕ေတြကိုစာနာစြာႏွစ္သိမ္႔ဘူးတယ္...မြန္းၾကပ္မူ႕ေတြမ်ားတိုင္းကၽြန္ေတာ္ေအာ္ခ်င္ရာေအာ္ဖို႔ ပင္လယ္ၾကီးတစ္ခုေလာက္လိုခ်င္လိုက္တာဆိုေတာ႔သူကပင္လယ္ၾကီးေပါ႔တဲ႔...အတြက္ခက္တဲ့ပုစၧာတစ္ပုဒ္မွန္း<br />သိပါတယ္ဒါေပမယ္႔အဲ႔ဒီပုစၧာကိုကၽြန္ေတာ္ၿမတ္ႏိုးစြာနဲ႔တြက္ေနမိတယ္...သူမရဲ႕ႏွလံုးသားကအဲ႔ဒီအခ်ိန္ကေနစၿပီး<br />ကၽြန္ေတာ္ေၾကာင့္က်ိန္စာတိုက္ၿခင္းခံခဲ႔ရတယ္။အထီးက်န္ေလလြင္႔ယင္း</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ႕ေကာင္းကင္မွာေတာင္ ကၽြန္ေတာ့္ဖို႔တဲ႔သက္တန္႕တစ္စင္းထိုးေပးခဲ႔တဲ႔သူမကိုကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္လိုက္တာဗ်ာ...ေလမထန္ မိုးမသည္းဘဲနဲ႕ရင္ခုန္သံေတြကို</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၀ုန္းဒိုင္းၾကဲေစတဲ့သခင္မဘဲေလ။<br />ခ်စ္ၾကၿပီဆိုေတာ့လည္း ေဒ၀စၧရာရယ္...မင္းလက္နဲ႔ပြင့္တဲ့ပန္းေတြက ငါေလွ်ာက္တဲ့လမ္းနဲ႔မဆံ့ခဲ႔<br />ပါဘူး၊ဒါေပမယ့္ငါမနင္းရက္ဘူး ေဒ၀စၧရာ...မင္းလက္နဲ႔ပြင့္ခဲ့တဲ႔ပန္းေတြနဲ႔ဘဲ မင္းနားဆင္ဖို႔ ေတးေလးေတြသီပါရေစ..<br />ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔မင္း...သနားစရာေကာင္းတဲ႔မင္းကိုအနာဂတ္မရွိတဲ့မနက္ျဖန္တစ္ခုေပးမိတဲ့အတြက္ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မုန္းတဲ့ေန႕ေတြလည္းမ်ားလာတယ္၊`<span style="color:#33ccff;">...ရယ္အခ်စ္အတြက္ကံမေကာင္းတဲ့သူသီခ်င္းေလးအရမ္းၾကိဳက္တာဘဲ</span>´ဆိုတဲ့ေဆြးေဆြးျမည္႔ျမည့္နဲ႔ေျပာတဲ့အသံေလးနားထဲကမထြက္ေသးလို႔ပါ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဒ၀စၧရာ...၊အဲ့ဒီေန႔ကမွတ္မိပါေသးတယ္<br />မင္းကိုသနားလြန္းလို႔ ကမာၻတစ္ျခမ္းကိုညလုပ္ စုန္းစုန္းျမဳပ္ပစ္လိုက္ေတာ႔မယ္လို႔ စိတ္ကူးလိုက္ကာမွ၊မင္းကေျပာ<br />တယ္ေလ`<span style="color:#ff0000;"><span style="color:#33ccff;">အလဲထိုးခ်င္ယင္ ခံႏိုင္ရည္ရွိေအာင္ေလ့က်င့္ေပးခဲ့ပါဦး .....ရယ္ခံႏိုင္</span></span><span style="color:#33ccff;">ရည္ရွိမွထားသြားပါ</span>´တဲ့ အဲ့ဒီေန႔က<br />ငါအေၾကာက္ဆံုးမင္းမ်က္ရည္ေတြငါၿမင္လိုက္ရတယ္...ငါ႔ကိုအရမ္းခ်စ္တာဘဲလား </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဒ၀စၧရာရယ္၊ငါ႔အသည္းကမင္း<br />ထင္သေလာက္မမာပါဘူး၊ငါလည္းမင္းကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္ေဒ၀စၧရာ... </span><br /><br /><br /><p><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></p><span style="font-family:Zawgyi-One;"><p><br /><span style="color:#33ff33;">ကန္ေတာ္မဟာမွာကူးလူးၾကတဲ႔ေငြငန္႐ိုင္းတုိ႕ရဲ႕သခင္မ...ေဒ၀စၧရာ<br /></span><span style="color:#666600;">စံုနံ႕သာၿမိဳင္မွာဖူးပြင့္ၾကတဲ့ခိုင္လံုးေမႊးတို႔ရဲ႕သခင္မ ...ေဒ၀စၧရာ<br /></span><span style="color:#ffcccc;">အာကာျပင္မွာထြန္းလင္းၾကတဲ့ၾကယ္ကေလးမ်ားတို႔ရဲ႕သခင္မ...ေဒ၀စၧရာ<br /></span><span style="color:#33ffff;">ၾကင္နာသူကိုေတာင့္တတဲ႕ကိုယ့္ႏွလံုးသားတို႔ရဲ႕သခင္မ...ေဒ၀စၧရာ ေဩာ္...</span></p><p><span style="color:#33ffff;">ေဒ၀စၧရာရယ္.....</span></span></p><p><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></p><p><span style="font-family:Zawgyi-One;"><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff33;">ေဗဒါ</span>)</span></p><p><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3333ff;"><strong>ေဒ၀စၧရာခ်စ္သူမ်ား အတြက္ <a href="http://www.zshare.net/download/65972609fbcf85/">ဒီေနရာေလး</a>မွာ ကူးယူနားဆင္ႏိုင္ပါတယ္ဗ်ာ...</strong></span></p></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-1385227805396734849?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-73926298794812210432008-01-05T01:26:00.000-08:002008-01-05T14:07:45.972-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ငယ္ငယ္တုန္းကအိမ္မွာေၾကာင္ေလးတစ္ေကာင္ရွိတယ္ဗ်၊ေၾကာင္ေလးကညအိပ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ၿပ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ီဆိုယင္ၿခင္ေထာင္ထဲ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကို၀င္လာတတ္တယ္၊ၿပီးယင္လူေတြေဘးမွာကပ္ၿပီး</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိပ္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တတ္တယ္။ကၽြန္ေတာ္ကအဲ့ဒီလိုပြတ္သီးပြတ္သပ္နဲ႕</span> <span style="font-family:Zawgyi-One;">မအိပ္</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">တတ္ဘူးဗ်၊</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူ႕သဘာ၀</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လား မေၿပာတတ္ဘူး၊</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငယ္ေသးေတာ႔မသိဘူးဗ်၊ကၽြန္ေတာ္က </span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကန္လႊတ္တာ၊</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ၾ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းကို</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">လုပ္တာ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အၾကိမ္ၾကိမ္ပါဘဲဗ်ာ။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္အရြယ္ေရာက</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လာေတာ႕စာေလးေပေလး </span><span style="font-family:Zawgyi-One;">နဲနဲပါးပါးဖတ္ယင္း </span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာသာေရးစာေပေတြနဲ႕</span> <span style="font-family:Zawgyi-One;">ေပ်ာ္ေမႊ႔</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လာတဲ့</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခါမွာေတြးစရာေလးေတြမ်ား</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">လာေတာ႕ တာေပါ႕</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">၊တကယ္လို႕မ်ား </span><br /><span style="color:#33ff33;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေၾကာင္ေလးဟာကၽြန္ေတာ္နဲ႕မ်ား </span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘ၀တစ္ခုခုမွာ မိဘအၿဖစ္ ေတာ္စပ္ခဲ႕ မယ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆို</span> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#33ff33;">ယင္ကၽြန္ေတာ႔္လုပ္ရပ္ကို သူဘယ္လိုခံစားမလဲ.....</span><br /></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><strong><span style="color:#66ffff;">လြမ္းသုခ</span></strong>(<span style="color:#ffff33;">ေဗဒါ</span>)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;color:#3333ff;">ကၽြန္ေတာ္ရရွိတဲ႔အသိတရားေလးတစ္ခုကို ေ၀မွ်ယံုသက္သက္ပါ...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#3333ff;">ဘ၀အဆက္ဆက္ကေတာ္စပ္ခဲ႔ေသာမိဘအေပါင္းအား အစဥ္ထာ၀ရဦးညႊတ္လွ်က္</span>....</span><br /><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-7392629879481221043?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-16326784661251498262008-01-04T14:59:00.000-08:002008-01-04T15:08:29.850-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">မတားဆီးလိုက္ႏိုင္ပါဘူး</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းအေတြးတစ္ခုနဲ႔ဘဲ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါသူ႔ကိုခ်စ္ခဲ႔တယ္...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကမ္းမရွိတဲ့ဘ၀</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လမ္းမသိတဲ႔ညေပမယ္႔</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းမပါဘူးဆိုယင္ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဆူးဆူးမွာေတာ႔ ငါေၾကာက္တယ္.....</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff33;">ေဗဒါ</span>)</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-1632678466125149826?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-35182829097237204452008-01-04T08:16:00.000-08:002008-01-04T15:18:22.776-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">တ၀ုန္း၀ုန္း တဒိုင္းဒိုင္းနဲ႕</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရင္ခုန္တိုင္းျမည္တဲ႕ လွိဳင္း...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းနဲ႔ေနတဲ႔စကၠန္႔တိုင္းလို႔ ငါထင္ခဲ႔တယ္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">တကယ္ေတာ့ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">သကာလိုလို မုသားခ်ိဳေတြေပးၿပီးေတာ့</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလွာင္ရယ္သံေတြနဲ႕ခါးသက္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါမက္တဲ႔အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ငါ႔ကိုေပးမပါခဲ့ဘူး.....</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff33;">ေဗဒါ</span>)</span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-3518282909723720445?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-70571609419744918182008-01-04T00:51:00.000-08:002008-01-04T00:59:54.735-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ေႏြအလွကိုခြာ နင္႔အတြက္ကဗ်ာဆိုယင္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါက ကာရန္သက္သက္ပါ...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်စ္စစ္တစ္ခု အလြမ္းနဲ႕ထုရမယ္႔</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပန္းပုမွန္းငါမသိခဲ႔ဘူး</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရွိေစေတာ႔ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါကိုက တစ္ရာသီတည္းပြင္႔ခဲ့တာကိုး...</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မေမွ်ာ္လင္႔ရဲပါဘူး </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္ျခင္းရဲ႕သက္ေသ မ်က္ရည္ဆိုၿပီး </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေဖာ္ျပဳခြင္႔မရတဲ႕ဘ၀မွာ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">နင္ၿခံဳတာ ေဆာင္း၀တ္႐ုံဆိုယင္</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေငြႏွင္းမွဳန္ေတာ႔ငါျဖစ္ပါရေစ.....</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff33;">ေဗဒါ</span>)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-7057160941974491818?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>lwanthukhahttp://www.blogger.com/profile/08096214401494692244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7172809838448335797.post-17383354158387039082008-01-04T00:39:00.000-08:002008-01-04T00:45:55.087-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;">ုရင္ကိုလာထိ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပန္းတစ္ပြင္႔မွမဟုတ္တာ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါလည္းနာတာေပါ႔</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">လြမ္းေစခ်င္တာလား</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မ်က္ရည္က်ျပဖို႔မလိုပါဘူး</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႔ညထဲမွာငါေနခဲ႔ပါ႔မယ္.....</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:#66ffff;"><strong>လြမ္းသုခ</strong></span>(<span style="color:#ffff33;">ေဗဒါ</span>)</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><div class="blogger-post-footer">Home<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7172809838448335797-1738335415838703908?l=lwanthukha.blogspot.com' alt='' /></div>